گل حسرت (سورنجان)

نام علمی : .Colchicum autumnale L

نام انگلیسی : Autumn crocus

نام خانواده : Colchicaceae

اندام مورد استفاده : بنه و توبر، دانه

گل حسرت یا سورنجان گیاهی است که از دانه، بنه، برگ و گل های آن استفاده ی دارویی می شود. البته قابل توجه است که تمامی بخش های گیاه سمی می باشند.

با وجود نگرانی هایی که بابت ایمنی این گیاه وجود دارد، گل حسرت برای آرتریت روماتوئید، نقرس و تب مدیترانه ای familial استفاده می شود.

تمامی بخش های گل حسرت حاوی ماده ی کلشی سین هستند و مانع از تقسیم و رشد سلولی می شود.

منابع :

اطلاعات کافی برای کاربرد سورنجان در موارد زیر در دست نیست:

  1. تب مدیترانه ای familial که نوعی بیماری ارثی است.
  2. نقرس
  3. آرتریت روماتوئید (RA)

برای ارزیابی اثربخشی گل حسرت برای این موارد به شواهد بیشتری نیاز است.


داروی کلشی سین از این گیاه گرفته می شود.

If you need to consume this plant, you are only allowed to consume its extract or colchicine, the dosage of which must be controlled.

Although colchicine 1 mg orally, followed by 500 micrograms every 2 to 3 hours, is recommended in the UK for the treatment of acute gout, many rheumatologists consider this excessive; a low-dose regimen of 500 micrograms no more than 3 times daily has been advocated in preference 1 In the USA, a total oral dose of 1.8 mg is recommended, as studies found low-dose (1.2 mg followed by a single dose of 600 micrograms) and high-dose (1.2 mg followed by 600 micrograms every hour for 6 hours) colchicine regimens to have similar efficacy, but considerably fewer adverse effects were seen with the low-dose schedule.

  • مصرف خوراکی:

گل حسرت خطرناک است. این گیاه سمی بوده و می تواند باعث سوزش دهان و گلو، استفراغ، اسهال، مشکلات کبدی و کلیوی، اختلالات خونی، مشکلات اعصاب، شوک، نارسایی اندام ها و مرگ شود.

مسمومیت با سورنجان هنگامی که با پیاز، سیر وحشی یا تره وحشی اشتباه گرفته و خورده شود، گزارش شده است.

اگر شما مبتلا به نقرس یا تب مدیترانه ای familial هستید و کلشی سین توسط پزشک برایتان تجویز شده است؛ نگرانی ای بابت سمیت آن نداشته باشید. چراکه دوز این دارو تنظیم شده است. اما میزان کلشی سینی که در سورنجان وجود دارد ممکن است از گیاه تا گیاه متفاوت باشد.

تداخلات شدید:

کلشی سین (colchicine): گل حسرت حاوی کلشی سین است. در نتیجه مصرف آن همراه با کلشی سین باعث افزایش عوارض این دارو می شود.

استفاده از گل حسرت برای هر کسی ناامن است، اما زنان باردار دلایل بیشتری برای اجتناب از استفاده دارند. گل حسرت ممکن است باعث نقص مادرزادی شود.

استفاده از سورنجان خطرناک است. از مصرف آن در این دوران اجتناب کنید.

به صورت کلی این گیاه به شدت سمی بوده و علایم مسمومیت با آن شامل دل درد، اسهال، تهوع و استفراغ می باشد. البته ممکن است عوارض نادر تری مانند خونریزی معده و روده، حتی با مصرف دوز های درمانی هم مشاهده شود.

اختلالاتی مانند آسیب کبد و کلیه، ریزش مو، التهاب اعصاب محیطی، میوپاتی و آسیب مغز استخوان هم با مصرف طولانی مدت مشاهده شده است.

COMPOUNDS: COLCHICUM BULB

  1. Tropolone alkaloids: colchicine, colchicoside and N deacetyl-N-formyl-colchicine; companion alkaloids include demecolcine
  2. Starch

COMPOUNDS: COLCHICUM SEEDS

  1. Trupolone alkaloids: colchicine and colchicoside
  2. Fatty oil

COMPOUNDS: COLCHICUM FLOWERS

  1. Tropolone alkaloids: colchicine and N-deacetyl-N formylcolchicine, additional alkaloids including demecolcine

سورنجان، گیاهی است از خانوادهٔ سوسنیان (Liliaceae)، علفی، چندساله و دارای پیازی بزرگ و گوشتی که در پوشش‌هایی نازک محافظت می‌شود و ریشه‌هایی افشان دارد. از ویژگی‌های بارز آن، برگ‌هایی باریک، دراز، نوک‌تیز، بدون کرک و به رنگ سبز تیره است.
گل‌های سورنجان به رنگ گلی دیده می‌شوند و شامل لوله‌ای دراز هستند که به شش قطعهٔ گل‌پوش و شش پرچم ختم می‌شود. سه عدد از این پرچم‌ها دارای میله‌ای کوتاه‌تر ولی بساکی بزرگ و نارنجی‌رنگ‌اند.
میوهٔ این گیاه از نوع پوشینه، سه‌خانه‌ای و حاوی دانه‌های کوچک و فراوان است، به‌طوری‌که در هر خانه حدود ۶۰ تا ۸۰ دانه وجود دارد.

سورنجان در اغلب نقاط اروپا و نواحی مدیترانه‌ای رشد می‌کند و در کشورهایی مانند یونان، مجارستان، کشورهای حوزهٔ بالتیک شمالی و روسیه به‌ صورت خودرو روییده و مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. همچنین، پراکنش حدود ۱۵ گونهٔ مختلف سورنجان در نواحی گوناگون ایران گزارش شده است.

دانه‌های سورنجان تقریباً کروی‌شکل، به قطر ۲ تا ۳ میلی‌متر، به رنگ قهوه‌ای تیره تا سیاه هستند. این دانه‌ها دارای جداره‌ای سخت و سطحی نقطه‌دار بوده، بدون بو و با مزه‌ای تلخ و تند توصیف می‌شوند.

a) قطعه‌ای از پوست دانه با سلول‌های اپیدرمی، در نمای سطحی، قابل مشاهده در بزرگ‌نمایی کم و زیاد
b) قطعه‌ای از بافت اندوسپرم (بخش غالب در پودر)، گاهی همراه با تکه‌هایی از لایهٔ رنگی پوست دانه
c) قطعه‌ای از بخش میانی پوست دانه
d) قطعه‌ای از پوست دانه مربوط به لایهٔ رنگی، همراه با سلول‌های اندوسپرم، در مقطع عرضی، مشاهده‌پذیر در بزرگ‌نمایی کوچک و بزرگ
در این بررسی، ذرات ریز نشاسته مربوط به بافت جنین نیز به‌مقدار کم دیده می‌شود.

دانه‌های سورنجان نباید با دانه‌های گونه‌هایی مانند Vicia tetrasperma (از خانوادهٔ نخود—Fabaceae)، گیاهان خانوادهٔ خردل (Brassicaceae)، و یا سایر گونه‌های هم‌نام سورنجان اشتباه گرفته شوند.
در بازار گیاهان دارویی ایران، بخش دارویی مورد استفاده از سورنجان معمولاً عصارهٔ حاصل از دانه‌هاست که به‌دلیل وجود کلشی‌سین (Colchicine)، دارای کاربردهای دارویی شناخته‌شده‌ای است. لازم به تأکید است که کل گیاه سورنجان نباید مستقیماً مصرف شود؛ چرا که حاوی ترکیبات سمی بوده و مصرف آن بدون فرآوری می‌تواند خطرناک باشد.

نوع خودروی سورنجان اغلب در زیستگاه‌هایی مانند چمنزارهای مرطوب، چراگاه‌ها، حاشیهٔ رودخانه‌ها و از دشت‌ها تا دامنه‌های کوهستانی می‌روید.

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن