شوکران

نام علمی : .Conium maculatum  L

نام انگلیسی : Hemlock

نام خانواده : Apiaceae/Umbelliferae

اندام مورد استفاده : میوه

شوکران یک گیاه بسیار سمی است. در واقع، همه قسمت‌های این گیاه سمی هستند. شوکران در مراحل اولیه رشد در فصل بهار بیشترین سمیت را دارد؛ اما در تمام مراحل رشد سمی است. سموم موجود در شوکران آنقدر کشنده هستند که افراد پس از مصرف حیواناتی که بخش‌هایی از شوکران را خورده‌اند، جان خود را از دست داده‌اند.

شوکران بومی اروپا و آسیای غربی است و به عنوان یک گیاه زینتی در آمریکای شمالی معرفی شده‌است. این گیاه اغلب در ایالات متحده و جنوب کانادا یافت می‌شود. معمولاً شوکران در کنار جویبارها یا رودخانه‌ها، نزدیکی حصارها، جاده‌ها، نهرها، مکان های ساختمانی متروکه، چراگاه‌ها، مزارع و زمین‌های کشاورزی رشد می‌کند. برخی افراد پس از اشتباه گرفتن این گیاه با گیاهان دیگر مسموم شده‌اند. مسمومیت تصادفی زمانی رخ می‌دهد که مردم این گیاه را با parsnip، جعفری، کرفس و انیسون اشتباه بگیرند.

با وجود نگرانی‌های جدی ایمنی، شوکران برای برونشیت، سیاه سرفه، آسم، آرتریت و … استفاده شده است. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.

منابع :

   

اثر شوکران در موارد زیر شواهد کافی ندارد:

  1. اضطراب
  2. اسپاسم عضلانی
  3. دندان درآوردن در کودکان
  4.  گرفتگی عضلات
  5. مانیا
  6. برونشیت
  7. سیاه سرفه
  8. آسم

شواهد بیشتری برای ارزیابی اثربخشی شوکران برای این موارد مورد نیاز است.

The appropriate dose of hemlock depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for hemlock.

  •  مصرف خوراکی:

تمام قسمت‌های شوکران، از جمله دانه‌ها، گل‌ها و میوه‌ها، خطرناک هستند. شوکران آنقدر سمی است که می تواند باعث مرگ شود. اگر فردی شوکران مصرف کند، باید فورا تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرد. عوارض جانبی و مسمومیت ها با شوکران شامل افزایش بزاق، سوزش دستگاه گوارش، خواب آلودگی، درد عضلانی، آسیب کلیوی، تجزیه سریع بافت عضلانی، ضربان قلب سریع و به دنبال آن کاهش ضربان قلب، از دست دادن قدرت تکلم، فلجی، بیهوشی، نارسایی کلیوی و مرگ می باشد. استفاده از شوکران برای هر کسی خطرناک است.

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تداخلات شوکران نداریم.

استفاده از شوکران غیرایمن است و می تواند کشنده باشد.

استفاده از شوکران غیرایمن است و می تواند کشنده باشد.

کودکان: استفاده از شوکران غیرایمن است و می تواند برای هر کسی به ویژه در کودکان کشنده باشد. کودکان حتی با مقادیر کمی از شوکران ممکن است مسموم شوند.

  1. Piperidin alkaloids: main alkaloid coniine, including, among others, N-methyl coniine, gamma-coniceine
  2. The piperidin alkaloids are volatile and are likely to be present in toxicologically harmful quantities only in the freshly harvested plant, particularly in its berries, and in the freshly dried plant.
  3. Polyynes: including falcarinol, falcarindiol
  4. Furanocoumarins: including bergaptene, xanthotoxin

ریشه سفید ، دوکی شکل . یقه ساقه فاقد تارهای ناشی از بقایای برگهای سالهای قبل . ساقه منفرد ، ایستاده ، به ارتفاع ۰.۳ تا ۳ متر ، استوانه ای ، با شیارهای کم عمق ، بدون کرک ، اغلب تا قسمتهای فوقانی لوله ای ، سبز کلمی شونده ، در بخش پایینی اغلب با نقاط صورتی تیره ، در بالا منشعب یا بسیار پرشاخه ؛ شاخه ها متناوب و گاهی فراهم . برگها نرم و تنک ، بدون کرک ، با محیطی سه گوشه – تخم مرغی ، ۲-۴ بار شانه ای بخش ؛ پایینی ها بزرگتر ، به طول تا ۵۰ ، به عرض ۴۰ سانتیمتر ، با دمبرگی استوانه ای – لوله ای ؛ بالایی کوچکتر ، شانه ای بخش کوچک با غلافی باریک ، با لبه سفید ؛ قطعات انتهایی معمولات تخم مرغی – مستطیلی ، شانه ای بریده ، با بریدگیهای پایینی ، بریده – دندانه اره ای ، فوقانی ها تقلیل یافته ، فوقانی تر ها کامل ، بریدگیها یا دندانه های انتهایی معمولات تخم مرغی – مستطیلی ، نوک کند یا نوک تیز ، نوک دار سفید . چتر ها بزرگ ، جانبی ها ( کناری ها ) از مرکزی ( انتهایی ) بلندتر ، ۷-۲۰ شعاعی ؛ شعاعهای چتر و چترک ها در سمت اخلی اغلب زبر . برگه ها متعدد ، سه گوشه – سر نیزه ای ، نوک دار ، با لبه غشایی – سفید ، برگشته . برگگ ها ۳-۶ تایی ، تخم مرغی – سر نیزه ای ، در قاعده پهن شده ، اغلب بهم آمده ، با لبه ای سفید غشایی ، برگشته . گیاهی بسیار سمی .

پراکندگی جهانی : اروپا ، ایران ، قفقاز ، آسیای مرکزی ، افغانستان و عراق
پراکندگی جغرافیایی در ایران : این گونه گیاهی اغلب خاکروبه روی در کنار روستا ها ، جاده ها و اراضی تخریب تخریب یاقته و بندرت در کنار جویبار ها در استانهای گرگان ، مازندران ، گیلان ، آذربایجان شرقی و غربی تا زنجان ، کردستان ، کرمانشاه ، همدان ، اراک ، لرستان ، چهارمحال و بختیاری ، کهکیلویه و بویراحمد ، فارس ، کرمان ، خراسان و تهران می روید .

۱ لایه‌های داخلی پریکارپ در نمای سطحی که سلول‌های دیواره ضخیم و حفره‌دار لایه مخروطی و سلول‌های دیواره نازک‌تر روی لایه مجاور مزوکارپ را نشان می‌دهد.
۲ داخلی ترین لایه مزوکارپ از قسمت انتهایی میوه، در نمای سطح.
۳ بخشی از لایه مخروطی در نمای مقطعی که دیواره های انتهایی ضخیم سلول ها را نشان می دهد.
۴ بیضه (t.) در نمای سطحی با بخشی از آندوسپرم زیرین حاوی بلورهای میکروروزت اگزالات کلسیم.
۵ اپیکارپ در نمای سطحی که کوتیکول مخطط، استوما و توده‌های اسفائروکریستالی دیوسمین را نشان می‌دهد.
 ۶ توده اسفائروکریستالی دیوسمین،
۷ بخشی از گروهی از الیاف و عروق.
۸ تستا در نمای سطحی.
۹ لایه مخروطی در نمای سطح.
۱۰ پارانشیم حفره دار.
۱۱ اپیکارپ در نمای سطحی مایل (الف) و نمای مقطعی (ب).
۱۲ پریکارپ و دانه در نمای مقطعی که بخشی از مزوکارپ، لایه مخروطی (c.l.) و بیضه (t.) و آندوسپرم (en.s.) را نشان می دهد.
۱۳ بخشی از پریکارپ و بذر در نمای مقطعی، شبیه به ۱۲ اما نمایانگر لایه مخروطی و لایه مجاور مزوکارپ در نمای طولی است.

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن