شنبلیله احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:

1. دیابت: به نظر می رسد مصرف خوراکی دانه شنبلیله باعث کاهش سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت می شود.
2. دردهای قاعدگی (دیسمنوره): مصرف خوراکی پودر دانه شنبلیله ممکن است دوره های دردناک قاعدگی را کاهش دهد.
3. افزایش پاسخ به محرک های جنسی در افراد سالم: به نظر می رسد مصرف خوراکی عصاره خاص دانه شنبلیله باعث بهبود توانایی و علاقه به رابطه جنسی در مردان می شود.
4. مشکلات جنسی که مانع از رضایت در حین فعالیت جنسی می شود: به نظر می رسد مصرف خوراکی عصاره خاص دانه شنبلیله باعث افزایش علاقه به رابطه جنسی در زنان جوان سالم با میل جنسی کم می شود.

شنبلیله احتمالا برای موارد زیر موثر نمی باشد:

1. هیپرپلازی خوش خیم پروستات یا BPH: به نظر نمی رسد مصرف خوراکی عصاره شنبلیله علائم BPH را بهبود بخشد.

Adults (18 Years and Older)

1. Products rich in fenugreek fiber may interfere with the absorption of oral medications because of its mucilaginous fiber content and high viscosity in the gut. Medications should be taken separately from such products. However, it should be noted that fenugreek is rarely used for its fiber content.
2. For type 1 diabetes, 100 g of debitterized powdered fenugreek seeds divided into two equal doses has been used.
3. For 2 diabetes, 2.5 g of fenugreek seed powder in capsule form, twice daily for 3 months, or 25 g seed powder, divided into two equal doses has been used.
4. For hyperlipidemia, 2.5 g of fenugreek seed powder in capsule form, twice daily for 3 months, or 100 g debitterized powdered seeds divided into two equal doses has been used.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose of fenugreek in children.

• مصرف خوراکی:

شنبلیله معمولاً در غذاها مصرف می شود. مصرف دانه پودر شده شنبلیله تا ۳ سال احتمالاً بی خطر است. عوارض جانبی ممکن است شامل اسهال، ناراحتی معده، نفخ باشد. همچنین ممکن است در برخی افراد واکنش های آلرژیک ایجاد کند.

تداخلات متوسط:

1. داروهای ضد دیابت: شنبلیله ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف شنبلیله همراه با داروهای ضد دیابت ممکن است باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
2. داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: شنبلیله ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف شنبلیله همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را نیز کند می کنند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
3. وارفارین: وارفارین برای کند کردن لخته شدن خون استفاده می شود. شنبلیله همچنین ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف شنبلیله همراه با وارفارین ممکن است احتمال کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
4. تئوفیلین: شنبلیله ممکن است میزان جذب تئوفیلین توسط بدن را کاهش دهد. استفاده از شنبلیله در حین مصرف تئوفیلین ممکن است اثرات تئوفیلین را کاهش دهد.
5. کلوپیدوگرل: شنبلیله ممکن است نحوه تجزیه کلوپیدوگرل را در بدن تغییر دهد. این ممکن است اثرات کلوپیدوگرل را تغییر دهد و ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
6. متوپرولول: شنبلیله ممکن است فشار خون را کاهش دهد. مصرف شنبلیله با متوپرولول ممکن است باعث کاهش بیش از حد فشار خون شود.
7. فنی توئین: شنبلیله ممکن است سطح فنی توئین را در بدن کاهش دهد. مصرف شنبلیله با فنی توئین ممکن است اثرات فنی توئین را کاهش دهد.
8. سیلدنافیل: شنبلیله ممکن است سطح سیلدنافیل را در بدن کاهش دهد. مصرف شنبلیله با سیلدنافیل ممکن است اثرات سیلدنافیل را کاهش دهد.

شنبلیله معمولاً در غذاها مصرف می شود. مصرف شنبلیله در مقادیر بیشتر احتمالاً ایمن نیست. ممکن است باعث ایجاد ناهنجاری در نوزاد و همچنین انقباضات اولیه شود. مصرف شنبلیله درست قبل از زایمان ممکن است باعث شود بدن نوزاد بوی نامتعارفی پیدا کند. این بوی غیرعادی بدن مضر به نظر نمی رسد، اما می توان آن را با بیماری به نام “بیماری ادرار شربت افرا” اشتباه گرفت.

شنبلیله زمانی که به صورت خوراکی برای افزایش جریان شیر مادر مصرف شود، احتمالاً بی خطر است. مصرف ۱۷۲۵ میلی گرم شنبلیله سه بار در روز به مدت ۲۱ روز به نظر نمی رسد عوارض جانبی در نوزادان ایجاد کند.

1. کودکان: شنبلیله معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف شنبلیله در مقادیر زیاد بی خطر است، وجود ندارد. بوی نامتعارف بدن و افزایش ادرار پس از نوشیدن چای شنبلیله گزارش شده است. به نظر نمی رسد این عارضه مضر باشد اما می تواند با بیماری به نام “بیماری ادرار شربت افرا” اشتباه گرفته شود.
2. آلرژی: افرادی که به سایر گیاهان خانواده Fabaceae از جمله سویا، بادام زمینی، نخود سبز و سایر حبوبات حساسیت دارند، ممکن است به شنبلیله نیز حساسیت داشته باشند.
3. جراحی: شنبلیله ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. ممکن است باعث خونریزی اضافی در حین و بعد از جراحی شود. حداقل ۲ هفته قبل از جراحی برنامه ریزی شده مصرف شنبلیله را متوقف کنید.

1. Mucilages (25-45%, mannogalactans)
2. Proteins (25-30%)
3. Proteinase inhibitors
4. Steroid saponins (1.2-1.5%): including trigofoenosides A to G (to some extent bitter), aglycones including diosgenin, yamogenin, gitogenin, smilagenin, tigogenin, yuccagenin
5. Steroid saponin-peptide ester: including foenugraecin
6. Sterols: chief constituents 24xi-ethyl-cholest-5-en-3beta ole (65%), sterols that are to some extent estered
7. Flavonoids: including isoorientin, isovitexin, orientin, orientin arabinoside, isoorientin arabinoside, saponaretin, vicenin-1, vincenin-2, vitexin
8. Trigonelline (coffearin, N-methylbetaine of the nicotinic acid, 0.4%)
9. Volatile oil (0.01%): aroma bearer 3-hydroxy-4,5 dimethyl2(5H)-furanone

Fenugreek seeds contain 30-45% of galactomannan-type polysaccharides, saponins (about 1%), protoalkaloids, including trigonelline, sterols and flavonoids.

The majority of the preclinical trials focused on the blood glucose-lowering effect of fenugreek seeds. Fenugreek seeds and water and ethanol extracts exerted a hypoglycemic effect in normal and in diabetic rats and other animal species. It is supposed that fenugreek polysaccharides decrease the intestinal glucose absorption. Some studies indicated the potential stimulation of pancreatic insulin secretion. Inhibition of intestinal glycosidases may also play a role. More recent studies concluded that fenugreek increases the translocation of glucose transporter GLUT4 to the cell surface. However, what is quite clear from the available data is that the whole seeds and polar extracts are active, while the apolar extracts are void of hypoglycemic activity.

The hypolipidemic effect of fenugreek has also been thoroughly investigated. In animals with normal lipid levels, the contents of total cholesterol, VLDL and LDL were decreased. The impact on HDL levels is contradictory. This activity may be related to the polysaccharides and saponins of the seeds.