سرخس نر

نام علمی : Dryopteris filix-mas (L.) Schott

نام انگلیسی : Male fern

نام خانواده : Polypodiaceae

اندام مورد استفاده : ریشه و ریزوم

سرخس نر گیاهی همیشه سبز است که در همه جای جهان رشد می کند. درمانگران طب سنتی از این گیاه، با وجود اینکه بسیار سمی است، به عنوان دارو استفاده می کنند.

سرخس نر حاوی موادی است که می تواند کرم های روده، مانند کرم نواری، را بکشد. البته باید به این نکته هم باید توجه کرد که مصرف خوراکی از سرخس نر می تواند مرگبار باشد.

با وجود نگرانی هایی که بابت ایمنی مصرف سرخس نر وجود دارد، از آن برای درمان آرتریت روماتوئید، انگل های روده، ترمیم زخم و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این ادعا ها وجود ندارد.

منابع :

     

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد استفاده ی سرخس نر نداریم.

male fern is very poisonous. Taking it by mouth is unsafe and can lead to death.

  • مصرف خوراکی:

مصرف سرخس نر به احتمال زیاد خطرناک است. این گیاه سمی بوده و می‌تواند باعث مرگ شود. همچنین مصرف این گیاه ممکن است باعث نابینایی موقت یا دائمی (کوری) بشود.

  • مصرف پوستی :

اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمنی سرخس نر یا عوارض جانبی آن وجود ندارد.

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تداخلات سرخس نر نداریم.

مصرف خوراکی سرخس نر برای تمامی افراد، خصوصا خانم‌ های باردار خطرناک است.

مصرف خوراکی سرخس نر برای تمامی افراد، خصوصا خانم‌ های شیرده خطرناک است.

  • اختلالات دستگاه گوارش: ببرخی شرایط معده و روده ممکن است میزان جذب سرخس نر توسط بدن را افزایش دهد. این دوز بیشتر از سرخس نر می تواند منجر به عوارض جانبی جدی تری شود.

COMPOUNDS: MALE FERN RHIZOME

  1. Acylphloroglucinoles (2%, mixtures termed raw filicin or filicin): in particular, flavaspidic acids, filicinic acids, paraspidin, desaspidin
  2. Tannins

COMPOUNDS: MALE FERN LEAVES

  1. Acylphloroglucinoles (0.2%, mixtures termed raw filicin or filicin): in particular, flavaspidic acids, filicinic acids, paraspidin, desaspidin
  2. Flavonoids
  • چرخهٔ زندگی: گیاه علفی، پایا
    ارتفاع: تا ۱۵۰ سانتی‌متر
    برگ‌ها: در زمستان می‌میرند؛ دمبرگ به طول نصف پهنک، رنگ قهوه‌ای کم‌رنگ یا زرد کاهی، دارای فلس‌های پراکنده
    پهنک برگ: تخم‌مرغی‌نوک‌دار، دو بار شانه‌ای؛ محور برگ تنک از فلس یا کاملاً عریان، بدون سیاه‌شدگی در محل اتصال
    شانک‌ها: مستطیلی با رأس گرد، دندانه‌دار تا شانه‌ای‌بریده
    سوروس‌ها: هر پا دارای ۷–۳ جفت سوروس
    اندوزیوم: کلیوی‌شکل، بدون کرک، پوشش ناقص اسپورانژ‌ها

پراکندگی جهانی: در اروپا، ترکیه و نیمکرهٔ شمالی

پراکندگی جغرافیایی در ایران: استان مازندران (نوشهر، رینه) و استان گیلان (مسیر اسالم به خلخال، لوشان و داماش) 

  • ۱. اپیدرم پایه برگ‌ها در نمای سطحی، با رنگدانه در برخی سلول‌ها
  • ۲. هایپودرم در نمای سطحی 
  • ۳. دانه‌های نشاسته
  • ۴. اندودرم در نمای طولی همراه با بخشی از عناصر آوندی مجاور
  • ۵. پارانشیم دارای نقاط (pitted) از بافت زمینه‌ای در نمای طولی
  • ۶. قسمتی از عنصر آوندی با ضخامت نردبانی‌شکل (scalariform)
  • ۷. غده‌ای جداشده با جایگاه اتصال قابل مشاهده (.s.a)
  • ۸. بخش فوقانی از فلس (ramentum) با برجستگی‌های کناری دو سلولی
  • ۹. سلول‌های دیواره‌دار ضخیم از ناحیه پایه‌ای فلس
  • ۱۰. پارانشیم از بافت زمینه‌ای در نمای عرضی با غده‌ای چسبیده و جای زخم غده‌ای دیگر (.cic)
  • ۱۱. یک هاگ
  • ۱۲. قسمتی از هایپودرم (.hy) و کلانشیم مجاور در مقطع عرضی
  • ۱۳. قطعه‌ای از اپیدرم در نمای سطحی با دیواره‌های نقطه‌دار (pitted)

جنگل‌های معتدل و مرطوب (به‌ویژه جنگل‌های برگ‌ریز و مخلوط)، زیر سایه‌ درختان بلند، دامنه‌های مرطوب و صخره‌ای، کنار جویبارها و چشمه‌ها، بوته‌زارها و بیشه‌های مرطوب، در خاک‌های عمیق، حاصلخیز و نیمه‌اسیدی

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن