زنجبیل احتمالا برای موارد زیر مؤثر است:

1. دردهای قاعدگی (دیسمنوره): مصرف خوراکی زنجبیل در ۴-۳ روز اول سیکل قاعدگی تا حدی دوره های دردناک قاعدگی را کاهش می دهد. حتی به نظر می رسد که اثربخشی آن به خوبی برخی از داروهای مسکن مانند ایبوپروفن، مفنامیک اسید یا نوافن است. مصرف زنجبیل همراه با داروهایی مانند مفنامیک اسید نیز مفید به نظر می رسد.
2. استئوآرتریت: مصرف خوراکی زنجبیل می تواند درد را در برخی از افراد مبتلا به استئوآرتریت کاهش دهد. اما به نظر نمی رسد استفاده از ژل یا روغن زنجبیل روی زانو کمک کننده باشد.
3. تهوع دوران بارداری: خوردن زنجبیل باعث کاهش تهوع و استفراغ در برخی خانم‌های باردار می شود. البته ممکن است به خوبی سایر داروهای ضدتهوع عمل نکند.

زنجبیل در استفراغ ناشی از بارداری، تهوع و استفراغ و سرگیجه موثر است.

زنجبیل احتمالاً برای بیماری حرکت ( motion ) بی تأثیر است. همچنین داده های قابل اعتماد کافی برای برای اثر زنجبیل در تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی، سردرد میگرنی، استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید وجود ندارد.

Adults (18 Years and Older)

1. Common forms of ginger include fresh root, dried root, tablets, capsules, liquid extract, tincture, and tea. Many experts and publications suggest that ginger powder, tablets, or capsules or freshly cut ginger can be used in doses of 1-5 g daily, by mouth, divided into smaller doses. Many publications note that the maximum recommended daily dose of ginger is 4 g.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient scientific evidence to recommend the use of ginger in children

مصرف خوراکی:

زنجبیل احتمالا بی خطر است. البته می تواند عوارض جانبی خفیفی از جمله سوزش سر دل، اسهال، آروغ زدن و در کل حس ناخوشی در معده ایجاد کند. مصرف دوزهای بالاتر از ۵ گرم در روز خطر عوارض جانبی را افزایش می دهد.

مصرف پوستی :

زنجبیل در صورت استفاده کوتاه مدت احتمالا بی خطر است. البته ممکن است برای برخی افراد تحریک پوستی ایجاد کند.

مصرف زنجبیل می تواند باعث افزایش فشار خون ، اختلالات خونریزی ، بیماری قلبی شود و باید با احتیاط مصرف شود .

تداخلات متوسط :

1. داروهای ضد دیابت(antidiabetes drugs): زنجبیل مانند داروهای ضد دیابت می تواند سطح قند خون را کاهش دهد. پس توصیه می شود که قند خون بیمار مانیتور شود.
2. داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت(anticoagulant/antiplatelet): زنجبیل اثرات ضد انعقادی دارد. مصرف این گیاه در کنار داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت ممکن است ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
3. فن پروکومون(phenprocoumon): فن پروکومون مانند زنجبیل اثرات ضد انعقادی دارد. مصرف این دارو در کنار زنجبیل ممکن است ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد. در نتیجه ممکن است طبق آزمایش خون نیاز به تغییر دوز فن پروکومون باشد.
4. وارفارین(warfarin): وارفارین اثرات ضد انعقادی دارد. زنجبیل می تواند اثرات این دارو را افزایش داده و ریسک بروز کبودی و خونریزی بیشتر شود. در نتیجه ممکن است طبق آزمایش خون نیاز به تغییر دوز وارفارین باشد.
5. نیفدیپین (nifedipine): مصرف زنجبیل در کنار نفدیپین می‌تواند به دلیل اثرات ضد انعقادی ریسک بروز کبودی و خونریزی را بیشتر کند.
6. لوزارتان (losartan): زنجبیل می‌تواند جذب لوزارتان را بیشتر کند. در نتیجه مصرف این دو کنار هم ممکن است باعث افزایش اثرات و عوارض جانبی این دارو شود.

تداخلات ضعیف :

1. داروهای کاهنده ی فشار خون از نوع بلوک کننده ی کانال‌های کلسیمی (calcium channel blockers): زنجبیل می‌تواند فشار خون را کاهش دهد. در نتیجه مصرف این دو کنار هم ممکن است باعث افت شدید فشار خون شود. پس به بیمار توصیه کنید فشار خون خود را مانیتور کند .
2. سیکلوسپورین (cyclosporine): خوردن زنجبیل ۲ ساعت قبل از مصرف سیکلوسپورین می‌تواند میزان جذب این دارو و اثرات و عوارض جانبی آن را افزایش دهد. البته به نظر نمی‌رسد که این حالت در مصرف همزمان این دو ایجاد شود.
3. مترونیدازول (metronidazole): زنجبیل می‌تواند جذب مترونیدازول و در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو را افزایش دهد .
4. سوبسترا های سیتوکروم P450 2B6, P450 1A2, P450 2C9, P450 3A4: زنجبیل ممکن است سرعت متابولیسم این داروها و در نتیحه اثرات و عوارض جانبی آن ها را تغییر دهد.
5. سوبسترا های P-glycoprotein: بعضی داروها در سلول با پمپ های غشایی جابجا می شوند. زنجبیل ممکن است کارکرد این پمپ ها و میزان دارویی که در سلول می‌ماند را تغییر دهد . در نتیجه ممکن است اثرات و عوارض جانبی بعضی دارو ها تغییر کند.

مصرف خوراکی زنجبیل احتمالاً بی خطر است. مصرف خوراکی آن به عنوان دارو در دوران بارداری احتمالاً بی خطر است. البته زنجبیل ممکن است ریسک خونریزی را افزایش دهد؛ در نتیجه بهتر است که از این گیاه در نزدیکی زمان زایمان استفاده نشود. اما به نظر می رسد استفاده از آن برای تهوع خانم‌های باردار ایمن است و به جنین آسیبی نمی رساند. با این حال قبل از مصرف زنجبیل در دوران بارداری با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف خوراکی زنجبیل احتمالاً بی خطر است. اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف مقادیر بیشتر زنجبیل در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

1. اختلالات خونریزی: مصرف زنجبیل ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد.
2. بیماری های قلبی: دوزهای بالای زنجبیل ممکن است برخی از بیماری های قلبی را بدتر کند.
3. کودکان: مصرف خوراکی زنجبیل تا ۴ روز و حوالی شروع دوره قاعدگی در نوجوانان احتمالاً ایمن است.
4. جراحی: زنجبیل ممکن است سرعت انعقاد خون را کاهش داده و با این کار ریسک خونریزی زیاد در حین و بعد از جراحی را افزایش دهد. پس حداقل ۲ هفته قبل از جراحی مصرف آن را قطع کنید.

1. Volatile oil (2.5-3.0%): chief components vary greatly, depending upon country of origin: (-)-zingiberene and arcurcumene, beta-bisabolene and ar-curcumene, neral and geranial, D-camphor, beta-phellandrene, geranial, neral and linalool, (E)-alpha-farnesene, important as aroma carrier zingiberol (mixture of cis- and trans-beta eudesmol)
2. Aryl alkanes
3. Gingerols: chief components [6]-gingerol (pungent substances), [8]-gingerol, [10]-gingerol
4. Shogaols: chief components [6]-shogaol (pungent substane), [8]- shogaol, [10]- shogaol (artifacts formed during storage. arising from the gingerols)
5. Gingerdiols
6. Diarylheptanoids: including among others, gingerenone A and B
7. Starch (50%)

Ginger roots contain 1-4% of volatile oil, the majority of which comprises sesquiterpenoids (e.g. alpha-zingiberene, zingiberol, beta-bisabolene and alpha-farnesene). The most characteristic compouds are the pungent principles, i.e. the gingerols (5-7.5%), with the major component 6-gingerol. This group of compounds consists of homologous molecules with different chain lengths (e.g. 8-gingerol and 10- gingerol). During processing, the gingerols are partially converted to shogaols which may further metabolized to paradols.

In animal experiments, ginger reversed an experimentally induced delay in gastric emptying, but had no effect on normal peristalsis. In nausea induced by chemotherapeutics, a ginger extract and 6-gingerol had antiemetic effects. Both a ginger extract and also 6-, 8- and 10-gingerol inhibited serotonin-induced contractions of the isolated animal ileum in vitro, probably by exerting an antagonistic effect on 5- HT3 receptors. Vanilloid receptors may also be involved in the effect of ginger, since the rat ileum smooth muscle activity provoked by electrical stimulation was inhibited by ginger, and this effect was influenced by vanilloid receptor antagonists. In human studies, powdered ginger modified the gastric muscular contractions and increased gastric emptying.

Ginger has anti-inflammatory and analgesic activities, partly through the inhibition of NF-kappa-B expression and COX-2 and 5-LOX. In vitro, ginger inhibited the formation of thromboxane B2 and platelet aggregation.

The extracts of the plant demonstrated in vitro antibacterial properties against both Gram-positive and Gram-negative human pathogenic bacteria (e.g. Escherichia coli, Pseudomonas, Staphylococcus and Proteus sp.).