آفتابگردان
نام علمی :.Helianthus annuus L
نام انگلیسی : Sunflower
نام خانواده : Asteraceae/Compositae
اندام مورد استفاده : دانه
روغن آفتابگردان از دانههای گیاه آفتابگردان استخراج میشود. این روغن حاوی مقادیر بالایی از اسید چرب ضروری لینولئیک اسید است.
برخی از آفتابگردانها برای داشتن مقادیر بالایی از اسید اولئیک پرورش داده میشوند. روغن آفتابگردانی که از این گیاهان به دست میآید، به عنوان روغن آفتابگردان با اولئیک اسید بالا شناخته میشود . این روغن به عنوان منبع polyunsaturated در رژیم غذایی استفاده می شود.
از روغن آفتابگردان برای درمان کلسترول بالا، پیشگیری از بیماری های قلبی، فشار خون بالا، اگزما، خشکی دهان، خشکی پوست و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.
آفتابگردان احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:
- بیماری قلبی: استفاده از روغن آفتابگردان با اسید اولئیک بالا به جای سایر چربی ها و روغن های حاوی چربی اشباع شده ممکن است خطر بیماری قلبی را کاهش دهد.
- کلسترول بالا: مصرف روغن آفتابگردان در رژیم غذایی ممکن است سطح LDL را در برخی افراد کاهش دهد.
آفتابگردان احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:
- فشار خون بالا: به نظر نمی رسد مصرف خوراکی روغن آفتابگردان باعث کاهش فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا شود.
Sunflower oil is commonly consumed in foods. When it’s used as a substitute for other dietary oils, it’s recommended that adults consume 1.5 tablespoons of high-oleic acid sunflower oil daily.
As medicine, sunflower oil has been taken by mouth in varying doses. It’s also been applied to the skin and used as a mouth rinse.
- مصرف خوراکی:
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود.
- مصرف پوستی:
روغن آفتابگردان زمانی که تا ۶ هفته استفاده شود احتمالاً بی خطر است.
تداخلات متوسط:
داروهای ضد دیابت: روغن آفتابگردان ممکن است سطح قند خون را افزایش دهد. مصرف روغن آفتابگردان همراه با داروهای ضد دیابت ممکن است اثرات این داروها را کاهش دهد.
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف روغن آفتابگردان در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف روغن آفتابگردان در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
- کودکان: روغن آفتابگردان معمولا در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف خوراکی در مقادیر دارویی بی خطر است یا خیر ، وجود ندارد. مصرف پوستی روغن آفتابگردان تا ۲ ماه احتمالاً بی خطر است.
- آلرژی به گیاهان : روغن آفتابگردان ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به خانواده گیاهان Asteraceae/Compositae حساس هستند. اعضای این خانواده عبارت اند از: ragweed, chrysanthemums, marigolds, daisies و …
- دیابت: به نظر می رسد رژیم غذایی سرشار از روغن آفتابگردان باعث افزایش سطح انسولین ناشتا و قند خون می شود. همچنین به نظر می رسد که چربی خون بعد از غذا را افزایش می دهد. این امر ممکن است باعث افزایش شانس ابتلا به ایجاد آترواسکلروز در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شود.
COMPOUNDS: SUNFLOWER OIL
- Triglycerides: chief fatty acids linoleic acid (35-62%). oleic acid (25-42%), palmitic acid (4-7%)
- Steroids: Sterols including campesterol, cholesterol, beta-sitosterol
کاربرد
آفتابگردان احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:
- بیماری قلبی: استفاده از روغن آفتابگردان با اسید اولئیک بالا به جای سایر چربی ها و روغن های حاوی چربی اشباع شده ممکن است خطر بیماری قلبی را کاهش دهد.
- کلسترول بالا: مصرف روغن آفتابگردان در رژیم غذایی ممکن است سطح LDL را در برخی افراد کاهش دهد.
آفتابگردان احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:
- فشار خون بالا: به نظر نمی رسد مصرف خوراکی روغن آفتابگردان باعث کاهش فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا شود.
دوزینگ
Sunflower oil is commonly consumed in foods. When it’s used as a substitute for other dietary oils, it’s recommended that adults consume 1.5 tablespoons of high-oleic acid sunflower oil daily.
As medicine, sunflower oil has been taken by mouth in varying doses. It’s also been applied to the skin and used as a mouth rinse.
عوارض جانبی
- مصرف خوراکی:
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود.
- مصرف پوستی:
روغن آفتابگردان زمانی که تا ۶ هفته استفاده شود احتمالاً بی خطر است.
تداخلات دارویی
تداخلات متوسط:
داروهای ضد دیابت: روغن آفتابگردان ممکن است سطح قند خون را افزایش دهد. مصرف روغن آفتابگردان همراه با داروهای ضد دیابت ممکن است اثرات این داروها را کاهش دهد.
بارداری
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف روغن آفتابگردان در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
شیردهی
روغن آفتابگردان معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف روغن آفتابگردان در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
- کودکان: روغن آفتابگردان معمولا در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف خوراکی در مقادیر دارویی بی خطر است یا خیر ، وجود ندارد. مصرف پوستی روغن آفتابگردان تا ۲ ماه احتمالاً بی خطر است.
- آلرژی به گیاهان : روغن آفتابگردان ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به خانواده گیاهان Asteraceae/Compositae حساس هستند. اعضای این خانواده عبارت اند از: ragweed, chrysanthemums, marigolds, daisies و …
- دیابت: به نظر می رسد رژیم غذایی سرشار از روغن آفتابگردان باعث افزایش سطح انسولین ناشتا و قند خون می شود. همچنین به نظر می رسد که چربی خون بعد از غذا را افزایش می دهد. این امر ممکن است باعث افزایش شانس ابتلا به ایجاد آترواسکلروز در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شود.
مواد موثره
COMPOUNDS: SUNFLOWER OIL
- Triglycerides: chief fatty acids linoleic acid (35-62%). oleic acid (25-42%), palmitic acid (4-7%)
- Steroids: Sterols including campesterol, cholesterol, beta-sitosterol
گیاهی علفی، یکساله، با ساقهای ضخیم، بدون شاخه یا شاخهدار در بخش فوقانی، به ارتفاع ۱ تا ۳ متر. برگها تخممرغی تا قلبی بزرگ، به طول ۱۰ تا ۴۰ و به عرض ۵ تا ۳۵ سانتیمتر هستند. برگهای قاعدهای، متقابل، و برگهای بالایی متناوباند. برگها دارای دمبرگ بلند و لبهای دندانهدار هستند. کپهها معمولاً منفرد و بزرگاند، یا در اثر انشعاب ساقه اصلی، بهصورت گلآذین دیهیم در میآیند. گریبان کموبیش کروی، با طبقی به عرض ۵ تا ۳۰ سانتیمتر است. برگهها چند ردیفی و علفی هستند. نهنج تقریباً مقعر و کاهکدار است. کاهکها تخممرغی–سرنیزهای هستند. گلهای طبقی، لولهای، زردرنگ و در قاعده با کرکهای سفید پوشیده شدهاند. گلهای زبانهای، زرد درخشان و عقیم هستند. میوه، فندقه (کافشه) واژتخممرغی، کموبیش فشرده یا بهطور نامحسوس چهارگوشه، به طول ۱۰ تا ۱۵ و به عرض ۵ تا ۹ میلیمتر، با رنگهای متنوع است.
پراکنش جهانی: بومی آمریکای شمالی بوده و تا کانادا و مکزیک گسترش دارد. امروزه در اغلب نقاط جهان کشت میشود.
پراکنش در ایران: این گونه در ایران بهصورت کاشتهشده در اغلب نقاط کشور، بهویژه در استانهای گرگان، مازندران، گیلان، آذربایجان، کردستان، کرمانشاه، همدان، اراک، لرستان، اصفهان، یزد، کرمان، فارس، خراسان، سمنان و تهران مشاهده میشود.
رشد بهینه در اقلیمهای معتدل تا نیمهگرمسیری با تابش مستقیم نور خورشید. در مناطق خشک و نیمهخشک نیز قابل کشت است، اما در اقلیمهای مرطوب و استوایی عملکرد ضعیفی دارد.
توصیف گیاه شناسی
گیاه علفی یکساله با ساقه ای ضخیم ، بدون شاخه یا در بخش فوقانی شاخه دار ، به ارتفاع ۱-۳ متر . برگها تخم مرغی تا قلبی بزرگ ، به طول ۱۰-۴۰ ، به عرض ۵-۳۵ سانتیمتر ، برگها قاعده ای متقابل ، بالایی ها متناوب ، با دمبرگ بلند و لبه ای دندانه ای ، کپه معمولا منفرد و بزرگ یا در اثر انشعاب ساقه اصلی به صورت گل آذین دیهیم ، گریبان کم وبیش کروی با طبقی به عرض ۵ – ۳۰ سانتیمتر . برگه ها چندین ردیفی و علفی . نهنج تقریبا مقعر ، کاهکدار ؛ کاهک تخم مرغی – سرنیزه ای ؛ گلهی طبقی لوله ای زردرنگ ، در قاعده با کرک های سفید ؛ گلهای زبانه ای زرد درخشان ، عقیم . میوه فندقه ( کافشه ) واژ تخم مرغی ، کم وبیش فشرده یا بطور نامحسوسی چهارگوشه ، به طول ۱۰-۱۵ ، به عرض ۵-۹ میلیمتر ، به رنگهای مختلف .
پراکنش جغرافیایی
پراکنگی جهانی : بومی شمال آمریکا بوده تا کانادا و مکزیک گسترش دارد . امروزه در اغلب نقاط جهان کاشته می شود .
پراکندگی جغرافیایی در ایران : این گونه در ایران به صورت کاشته شده در اغلب نقاط و در استانهای گرگان ، مازندران ، گیلان ، آذربایجان ، کردستان ، کرمانشاه ، همدان ، اراک ، لرستان ، اصفهان ، یزد ، کرمان ، فارس ، خراسان ، سمنان و تهران دیده می شود .
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن


