تایید شده توسط کمیسیون E:

1. سرفه
2. برونشیت

موارد استفاده اثبات نشده:

در طب عامیانه، عشقه به صورت خوراکی برای اختلالات کبد، طحال و کیسه صفرا و برای نقرس، روماتیسم و ​​scrofulosis استفاده شده است. همچنین به صورت موضعی برای زخم های سوختگی، میخچه، سلولیت، التهاب، نورالژی، اختلالات انگلی، زخم، شکایات روماتیسمی و فلبیت استفاده می شود.

موارد مصرف هومیوپاتی:

عشقه در هومیوپی برای مشکلات روماتیسمی تجویز می شود.

Dried English ivy leaf has most often been used by adults in doses of 300-800 mg by mouth daily. Specific English ivy leaf extract products have also been used.

• مصرف خوراکی:

شربت های مخصوص سرفه مانند پروسپان حاوی عصاره برگ عشقه در صورت استفاده سه بار در روز به مدت حداکثر ۷ روز احتمالاً بی خطر هستند.

• مصرف پوستی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطلاع از ایمن بودن عشقه وجود ندارد. ممکن است عوارض جانبی مانند واکنش های پوستی آلرژیک ایجاد کند.

تداخلات متوسط:

1. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2C19): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. عشقه ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
   
2. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2C8): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. عشقه ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
3. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2D6): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. عشقه ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف عشقه در دوران بارداری بی خطر است، وجود ندارد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف عشقه در دوران شیردهی بی خطر است وجود ندارد.

کودکان: شربت های مخصوص سرفه مانند پروسپان حاوی عصاره برگ عشقه در صورت استفاده سه بار در روز به مدت ۷ روز به صورت خوراکی احتمالاً بی خطر هستند.

1. Triterpene saponins: aglycone hederagenin, oleanolic acid, bayogenin, chief components hederosaponin C (hederacoside C, slightly transforming into alpha-hederin, aglycone hederagenin), additionally hederosaponin B (hederacoside B)
2. Volatile oils: including some with methylethylketone, methylisobutylketone
3. Polyynes: including falcarinol, 11,12-didehydrofalcarinol
4. Steroids: sterols, including beta-sitosterol, campesterol
5. Flavonoids: including rutin

Ivy leaves contain 2.5-6% triterpene saponins, based on the aglycones hederagenin, oleanolic acid and bayogenin. The majority of the saponins are bisdesmosides, with the main compound hederacoside C (hederasaponin C). Monodesmosides (such as alpha-hederin) are present in smaller amounts. Bisdesmosides may be cleaved to monodesmosides during drying or processing. Further secondary metabolites are caffeic acid derivatives, flavonoids, coumarins and polyacetylenes (e.g. falcarinol).

The expectorant effect of ivy is more complex (or more precisely described) than those of other saponin-containing plants. Apart from the reflex expectorant effect through irritation of the gastric mucosa, other activities also play a part. Hedera treatment increased the density of beta-adrenoreceptors in vitro and alpha-hederin inhibited the terbutaline-stimulated internalization of the beta2-adrenoreceptors in the alveolar cells. The bronchodilating activity of the extract was observed in in vivo studies. Moreover, the stimulation of beta2-adrenoreceptors leads to increased surfactant production.

Ivy leaf extracts and their saponins exerted spasmolytic activities on isolated animal smooth muscles. Flavonoids and caffeic acid derivatives with less pronounced activity may also contribute to the effect. Extracts of the plant and its saponins exerted anti-inflammatory effects in animal experiments and were active against several bacteria and viruses in vitro.