مطالعات بالینی محدودی برای استفاده از همیشه بهار (کالاندولا) در بهبود زخم‌ها، از جمله درماتیت ناشی از تابش نور خورشید، زخم‌های وریدی پا، سوختگی‌ها و زخم‌های حاد وجود دارد. اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و ضد میکروبی، از جمله در بیماری‌های پریودنتال نیز مستند شده است. با این حال، داده‌های بالینی با کیفیت برای توصیه به استفاده از همیشه بهار برای هر گونه کاربردی وجود ندارد.

Adults (18 Years and Older)

1. For ear infections, the combination herbal product Otikon Otic (which includes calendula) has been used in a dose of 5 drops placed in the affected ear three times daily.
2. Two European expert panels recommend a 2% to 5% ointment applied three to four times daily as needed.
3. A 1:1 tincture in 40% alcohol or a 1:5 tincture in 90% alcohol, diluted at least 1:3 with freshly boiled water, has been applied to the skin as a compress three to four times daily.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose of calendula in children.

• مصرف خوراکی:

گل همیشه بهار برای اکثر افراد بی خطر است.

• مصرف پوستی:

گل همیشه بهار برای بیشتر افراد بی خطر است.

تداخلات متوسط:

داروهای آرام بخش (CNS depressants): گل همیشه بهار ممکن است باعث خواب آلودگی و کندی تنفس شود. داروهای آرام بخش نیز می توانند باعث خواب آلودگی و کندی تنفس شوند. مصرف گل همیشه بهار همزمان با داروهای آرام بخش ممکن است باعث مشکلات تنفسی و/یا خواب آلودگی بیش از حد شود.

مصرف خوراکی گل همیشه بهار در دوران باردرای احتمالا ایمن نیست. این نگرانی وجود دارد که ممکن است باعث سقط جنین شود. بهتر است تا زمانی که بیشتر مشخص نشده است از مصرف موضعی نیز خودداری کنید.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف گل همیشه بهار در شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

آلرژی به گیاهان: گل همیشه بهار ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به خانواده Asteraceae/Compositae حساس هستند. اعضای این خانواده عبارت اند از: ragweed, chrysanthemums, marigolds, daisies و …

COMPOUNDS: MARIGOLD FLOWERS

1. Triterpene saponins (2 to 10%): glycosides A to F (mono- or bisdemosidic oleanolic acid glycosides)
2. Triterpene alcohols: tirterpene monooles (0.8%), triterpene dioles (4%) and triterpene trioles, including lupeol, taraxasterol, psi-taraxasterol, faradiol, arnidiol, their mono- and diesters (chiefly acetic acid, lauric, myristic and palmitic acid as acid components)
3. Flavonoids (0.3 to 0.8%): including isorhamnetin and quercetin glycosides
4. Hydroxycoumarins: including scopoletin, umbelliferone, esculetin
5. Carotinoids: chief components lutein, zeaxanthine
6. Volatile oil (0.2%): chief components alpha-cadinol, Tcadinol, fatty acids
7. Water-soluble polysaccharides (15%): rhamnoarabinogalactans, arabinogalactans
8. Polyynes

The pharmacologically most important constituents are the triterpene derivatives, including free and esterified triterpene mono-, di- and triols (2-10%; mainly faradiol derivatives) and triterpene saponins. The drug contains polysaccharides, carotenoids (5%, predominantly lutein and zeaxanthine), flavonoids and coumarins and essential oil (comprising mainly of sesquiterpenes).

The anti-inflammatory effect of marigold has been reported in animal experiments. One of the most active substances is the triterpene diol faradiol, with a molar activity comparable to that of indomethacin. Faradiol esters and monools are less active. The essential oil, the flavonoids and different extracts of the plant inhibit the growth of several bacteria and fungi.

A water extract of the drug exerted an angiogenic effect in vitro, referring to the wound-healing activity of the plant. Dry 70% ethanolic and aqueous extracts of Calendula flower accelerated the healing of surgically inflicted skin wounds in rats.