گل انگشتانه احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد: 

1. ریتم نامنظم قلب (فیبریلاسیون دهلیزی): مصرف خوراکی گل انگشتانه ممکن است باعث بهبود ریتم های نامنظم قلب مانند فیبریلاسیون دهلیزی یا flutter شود. 
2. نارسایی قلبی و تجمع مایعات در بدن (نارسایی احتقانی قلب یا CHF): مصرف خوراکی گل انگشتانه ممکن است در بهبود نارسایی قلبی و ادم ناشی با آن موثر باشد، اما این گیاه می‌تواند بسیار سمی باشد.

The appropriate dose of foxglove depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for foxglove.

• مصرف خوراکی:

مصرف خوراکی گل انگشتانه ایمن نیست. هرگونه استفاده از آن نیاز به نظارت توسط یک پزشک متخصص دارد. همه قسمت‌های این گیاه سمی هستند و می‌توانند منجر به عوارض جانبی جدی و مرگ شوند.

تداخلات شدید:

1. دیگوکسین: دیگوکسین به قلب کمک می‌کند تا با قدرت بیشتر بزند. به نظر می رسد که گل انگشتانه بر قلب نیز تأثیر می گذارد. مصرف گل انگشتانه همراه با دیگوکسین می تواند اثرات دیگوکسین را افزایش داده و خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.
2. کینین: گل انگشتانه می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. کینین همچنین می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. مصرف کینین همراه با گل انگشتانه ممکن است باعث مشکلات جدی قلبی شود.

تداخلات متوسط:

1. آنتی بیوتیک ها (آنتی بیوتیک های ماکرولید): گل انگشتانه می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. برخی از آنتی بیوتیک ها ممکن است میزان جذب گل انگشتانه را افزایش دهند. افزایش جذب گل انگشتانه در بدن ممکن است اثرات و عوارض جانبی گل انگشتانه را افزایش دهد. برخی از آنتی بیوتیک ها به نام آنتی بیوتیک های ماکرولید شامل اریترومایسین، آزیترومایسین و کلاریترومایسین هستند.
2. آنتی‌بیوتیک‌ها (آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین): مصرف برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها به نام تتراسایکلین با گل انگشتانه ممکن است احتمال عوارض جانبی گل انگشتانه را افزایش دهد. برخی از تتراسایکلین ها عبارتند از دمکلوسایکلین، مینوسیکلین و تتراسایکلین.
3. ملین های محرک: گل انگشتانه می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. قلب از پتاسیم استفاده می کند. ملین هایی به نام ملین های محرک می توانند سطح پتاسیم را در بدن کاهش دهند. سطوح پایین پتاسیم می تواند احتمال عوارض جانبی گل انگشتانه را افزایش دهد. برخی از ملین های محرک شامل بیزاکودیل، روغن کرچک، سنا و غیره هستند.
4. داروهای مدر: گل انگشتانه ممکن است بر قلب تأثیر بگذارد. داروهای مدر می توانند پتاسیم را در بدن کاهش دهند. سطوح پایین پتاسیم همچنین می تواند بر قلب تأثیر بگذارد و خطر عوارض جانبی گل انگشتانه را افزایش دهد. برخی از داروهای مدر که می توانند پتاسیم را کاهش دهند عبارتند از کلروتیازید، کلرتالیدون، فوروزماید، هیدروکلروتیازید و غیره.

مصرف خوراکی  گل انگشتانه در دوران بارداری ایمن نیست. از مصرف آن خودداری کنید.

مصرف خوراکی گل انگشتانه در دوران شیردهی ایمن نیست. از مصرف آن خودداری کنید.

1. کودکان: مصرف خوراکی گل انگشتانه احتمالاً برای کودکان ایمن نیست.
2. بیماری قلبی: اگرچه گل انگشتانه برای برخی از بیماری‌های قلبی مؤثر است، اما استفاده از آن به تنهایی برای افراد بسیار خطرناک است. بیماری قلبی باید توسط یک پزشک مختصص درمان و نظارت شود.
3. بیماری کلیوی: افراد مبتلا به بیماری کلیوی ممکن است نتوانند گل انگشتانه را به خوبی از بدن خود دفع کنند. این موضوع می‌تواند منجر به تجمع و مسمومیت با گل انگشتانه شود.

Ornamental strains of D. purpurea typically have low concentrations of active compounds. Leaves of wild varieties that have been used for medicinal purposes contain at least 30 different glycosides in total quantities ranging from 0.1% to 0.6%; these consist primarily of purpurea glycoside A (yielding digitoxin) and glycoside B, the precursor of gitoxin. Upon hydrolysis, digitoxin and gitoxin lose sugar moieties, producing their respective aglycones, digitoxigenin and gitoxigenin. Biosynthetic pathways in the production of cardenolides are reliant on the enzymes of malonyltransferase and progesterone 5 beta-reductase.

The main glycosides of D. lanata are the lanatosides, designated A through E. Removal of acetate groups and sugars results in formation of digitoxin, gitoxin, digoxin, digitalin, and gitaloxin. D. lanata is not typically used in powder form in the United States, but serves as a major source of lanatoside C and digoxin (300 times more potent than the powder prepared from D. purpurea). Isolated digitoxin is 1,000 times more potent than whole powdered leaves and is completely and rapidly absorbed from the GI tract.

The seeds also contain digitalis glycosides, while steroidal saponins, flavones, the flavonoid chrysoeriol, anthraquinones, and organic acids have been identified in the leaves. High performance liquid chromatography and mass spectroscopy have been used to identify and quantify glycoside composition