گلپر

نام علمی :Heracleum persicum desf. ex fischer

نام انگلیسی : cow parsnip

نام خانواده : Apiaceae/Umbelliferae

اندام مورد استفاده : میوه

این گیاه در مناطق مختلف نیمکره شمالی رویش دارد و بومی ایران است.

گلپر به عنوان ادویه در آشپزی و تهیه ترشی کاربرد دارد.

منابع :

گلپر در درمان نفخ و سوهاضمه استفاده شده، همچنین به عنوان ادویه مورد استفاده قرار می گیرد.

در منابع ذکر نشده است.

مصرف زیاد گلپر موجب تپش قلب می گردد.

اطلاعات کافی وجود ندارد.

اطلاعات کافی در مورد ایمنی گلپر در بارداری وجود ندارد.

اطلاعات کافی در مورد ایمنی گلپر در شیردهی وجود ندارد.

اطلاعات کافی وجود ندارد.

از میوه گلپر %۴ اسانس جدا شده که با استفاده از GC-mass، به تعداد ۵۶ ترکیب در آن مشخص گردیده است. %۹۴/۲ این اسانس استرهای خطی تشکیل داده که عمده آنها را هگزیل بوتیرات و اکتیل استات تشکیل می دهند. از دیگر مواد متشکله اسانس گلپر می توان از هگزیل ۲-متیل بوتیرات نام برد. گیاهان جنس Heracleum همچنین از کومارینهای غنی هستند. از برگ گونه های H.persicum فورانوکومارینهای برگاتپن ، ایزوپمپنیلین و همچنین آلکانهای نرمال C22 ، C24 ، C26 ، C28 ، C30 و C36 بدست آمده است. در دانه های آن برگاتپن، ایزوبرگاتپن، پسورالن، پمپنیلین و ایزوپیمپینلین گزارش شده است و ساختمان از روشهای طیف سنجی مشخص شده است. در عصاره اتری میوه این گیاه کوئرستین را گزارش کرده اند. در ریشه، میوه و برگ گیاه ۶ فورانوکومارین از جمله پیمپنیلین، ایزوپمپنیلین، ایزوبرگاپتن و اسفوندین گزارش شده است.

گیاه Heracleum persicum ، گیاهی است با ساقه قوی چند ساله و معطر به ارتفاع ۰/۷۵ – ۱/۵ متر قطر ساقه بیش از یک سانتیمتر در بخش پایینی دنده دار و کم و بیش دارای کرکهای پراکنده . برگهای پایینی گیاه بزرگ ، یکبار شانه ای با پهنکی به طول ۴۰ سانتیمتر . برگچه ها معمولا ۵ عدد که در سطح رویشی بدون کرک و در سطح تحتانی کرک دار و دارای تقسیمات شانه ای میباشند. لبهای حاصل از تقسیم تخم مرغی تا سرنیزه ای و در حاشیه با دندانه های نوک گرد. برگهای بالایی ساقه با پهنک های تخم مرغی با نوک فرورفته ، تعداد انشعابات گل آذین چتر ۲۰ تا ۵۰ عدد و نامساوی و به طول ۳ تا ۱۶ سانتیمتر . برگکهای گریبان سرنیزه ای – خطی ، گلها سفید و در حاشیه چتر شعاعی . میوه واژتخم مرغی گره ای به ابعاد ۱۳ تا ۱۵×۶ تا ۷ میلیمتر کرکدار تا مخملی است .

پراکندگی این گیاه بیشتر در مشرق زمین بوده ولی در یوگسلاوی نیز گیاهی شناخته شده است. در ایران نیز در نواحی شمالی البرز ، گچسر ، شمیرانات ، توچال ، غرب ایران و کوههای بختیاری می روید .
محل مناسب رویش : نوع خود روی گیاه غالبا در چمنزارها ، جنگلها و در زمینهای زراعتی بایر، دامنه کوهها و اطراف آبگیرها یافت می شوند

پودر میوه گلپر به رنگ زرد کرم با بوی مخصوص میباشد و در زیر میکروسکوپ اجزاء ذیل مشاهده می شود:

الف ) کرک خنجری اپیدرم میوه

ب ) بافت چوب پنبه ای (فیبری) موجود در میوه 

ج ) دستجات فیبر

د ) کانالهای ترشحی اسانس

در کنار گوه اصلی حدود ۱۰ گونه دیگر از جنس Heracleum در ایران وجود دارد که اغلب معطرند و در مناطق کوهستانی مرطوب و در کنار جویبار ها می رویند و لازم از است که از گونه persicum افتراق داده شوند . مهمترین آن ها عبارت اند از : H.nerphrophyllum و H.gorganicum و H.anisactis و H.rechingeri .
گونه های مختلف گیاه Heracleum که در اینجا اشاره شده است تحت نام گلپر به عنوان معطر کننده مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرند .

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن