گردو احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد: 

1. کلسترول بالا: به نظر می رسد مصرف گردو به عنوان بخشی از رژیم غذایی کم چرب باعث کاهش کلسترول می شود. مصرف گردو به جای غذاهای چرب، کلسترول تام و کلسترول بد (LDL) را کاهش می دهد. به نظر می رسد جایگزینی گردو به جای سایر چربی های در رژیم غذایی باعث بهبود نسبت بین کلسترول خوب (کلسترول HDL) و کلسترول تام در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ می شود.

اثر گردو در موارد زیر شواهد کافی ندارد:

1. بیماری قلبی: مصرف ۴۲/۵ گرم گردو در روز به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی کم چرب و کم کلسترول ممکن است به پیشگیری از بیماری قلبی کمک کند اما تحقیقات محدود است.
2. دیابت: برخی تحقیقات نشان می دهد که مصرف عصاره برگ گردو به کاهش سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت کمک می کند، اما تحقیقات دیگر موافق نیستند و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
3. آکنه
4. کم خونی
5. درماتیت آتوپیک (اگزما)
6. اسهال
7. عفونت انگلی روده
8. آرتروز
9. تورم (التهاب) معده (گاستریت)
   
10. زخم

شواهد بیشتری برای ارزیابی اثربخشی گردو برای این موارد مورد نیاز است.

For high cholesterol: 8-11 walnut nuts or 30-56 grams (about 1/4 to 1/2 cup) have been substituted for fats in the diet.

• مصرف خوراکی:

مصرف میوه (nut)، پوسته و برگ گردو در مقادیر معمول غذا، احتمالاً برای اکثر افراد بی خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا میوه آن در مقادیر دارویی ایمن است یا خیر، وجود ندارد. عصاره برگ زمانی که در دوزهای تا ۲۰۰ میلی گرم در روز تا ۳ ماه شود، احتمالاً ایمن است. عصاره برگ می تواند باعث اسهال شود. مصرف روزانه پوست گردو می تواند خطر ابتلا به سرطان زبان یا لب را افزایش دهد.

• مصرف پوستی:

پوست گردو احتمالاً ایمن نیست. حاوی ماده شیمیایی به نام چوگلون است که می تواند پوست را تحریک کند.

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تداخلات گردو نداریم.

میوه (nut)، برگ و پوسته گردو به احتمال زیاد در مقادیر غذایی ایمن هستند. اما اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمن بودن این موارد در مقادیر دارویی وجود ندارد.

میوه (nut)، برگ و پوسته گردو به احتمال زیاد در مقادیر غذایی ایمن هستند. اما اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمن بودن این موارد در مقادیر دارویی وجود ندارد.

آلرژی به بادام زمینی و میوه های فندقی درختی: افراد مبتلا به آلرژی بادام زمینی احتمال بیشتری دارند که به میوه های فندقی درختی (tree nuts) نیز آلرژی داشته باشند. گردو نیز یک میوه ی فندقی درختی است. افرادی که به یک نوع میوه ی فندقی درختی آلرژی دارند، احتمال بیشتری دارند که به حداقل یک نوع دیگر از میوه ی فندقی درختی نیز آلرژی داشته باشند. پزشکان اغلب به افراد مبتلا به آلرژی بادام زمینی و میوه ی فندقی درختی، توصیه می‌کنند که از مصرف هر نوع میوه ی فندقی درختی خودداری کنند، مگر اینکه مطمئن باشند که به آن آلرژی ندارند.

1. Tannins (galloylglucose, ellagitannins)
2. Naphthalene derivatives: The fresh leaves and the fruit peels contain 1,4,5- trihydroxynaphthalene-4-beta-D glucoside, which is transformed into juglone through bruising or drying. Juglone polymerizes readily into yellow or brown products (that stain the skin), so there can be hardly any juglone present in the drug itself.
3. Flavonoids: including, among others, hyperoside, quercitrin