فلفل قرمز به احتمال زیاد برای موارد زیر موثر می باشد:

1. درد عصبی در افراد مبتلا به دیابت (نوروپاتی دیابتی): یک کرم خاص حاوی %۰/۰۷۵ کپسایسین، ۴ بار در روز برای درمان این بیماری تایید شده است. پچ دیگری حاوی ۸ درصد کپسایسین (Qutenza, NeurogesX, Inc) نیز برای درمان این بیماری تایید شده است. کرم‌ها یا ژل‌هایی که حاوی مقادیر کمتری کپسایسین هستند (کمتر از ۰.۰۷۵ درصد) به نظر نمی‌رسد که کارایی داشته باشند.
2. درد مزمن: استفاده از کرم ها و لوسیون های حاوی کپسایسین، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز، می تواند به طور موقت درد مزمن را تسکین دهد که FDA نیز آن را تایید کرده است.
3. آسیب عصبی ناشی از زونا (postherpetic neuralgia): استفاده از پچ حاوی ۸ درصد کپسایسین (Qutenza, NeurogesX, Inc) ، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز ، درد را در مدت ۲۴ ساعت در افراد مبتلا به این بیماری کاهش می دهد.

فلفل قرمز احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:

1. کمر درد: به نظر می رسد استفاده از فلفل قرمز یا کپسایسین روی پوست به کاهش درد کمر کمک می کند.
2. سردرد خوشه ای: استفاده از کپسایسین، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز، در داخل بینی می تواند تعداد و شدت سردردهای خوشه ای را کاهش دهد. مشخص نیست که آیا به درمان سردرد خوشه ای کمک می کند یا خیر.
3. آبریزش بینی که ناشی از آلرژی یا عفونت نباشد (رینیت غیر آلرژیک): استفاده از کپسایسین، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز، در داخل بینی می تواند آبریزش بینی را در افرادی که آلرژی یا عفونت ندارند، کاهش دهد. این مزایا ممکن است ۹-۶ ماه طول بکشد.
4. آرتروز: استفاده از %۰/۰۲۵ کپسایسین، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز، روی پوست می تواند علائم آرتروز را بهبود بخشد.
5. درد حاد: استفاده از کپسایسین، ماده شیمیایی فعال فلفل قرمز، روی پوست می تواند درد ناشی از ضربه را کاهش دهد.
6. تهوع و استفراغ بعد از جراحی: استفاده از پچ حاوی فلفل قرمز به نقاط خاصی از دست و ساعد باعث کاهش حالت تهوع و استفراغ بعد از جراحی می شود.
7. درد بعد از جراحی: استفاده از پچ  حاوی فلفل قرمز بر روی نقاط خاصی از دست و ساعد، نیاز به مسکن را در ۲۴ ساعت اول پس از جراحی کاهش می دهد.

In adults, capsicum has been taken by mouth as extracts, chili, fermented red pepper, red pepper powder, lozenges, nectar, and capsaicin. In both adults and children, capsicum has been applied to the skin in creams, plasters, and gels. It’s also used in nasal sprays and solutions.

• مصرف خوراکی:

فلفل قرمز زمانی که به مقدار معمول در غذا مصرف شود، احتمالاً بی خطر است. مصرف کپسایسین، ماده شیمیایی فعال در فلفل قرمز، احتمالاً در کوتاه مدت بی خطر است. عوارض جانبی می تواند شامل تحریک معده، تعریق و آبریزش بینی باشد. مصرف  فلفل قرمز احتمالاً در دوزهای زیاد یا برای مدت طولانی غیرایمن است.

• مصرف پوستی:

لوسیون ها و کرم های حاوی عصاره فلفل قرمز برای بیشتر بزرگسالان بی خطر هستند. عوارض جانبی می تواند شامل سوزش و خارش پوست باشد. فلفل قرمز همچنین می تواند برای چشم ها، بینی و گلو بسیار تحریک کننده باشد. فلفل قرمز را روی پوست حساس یا نزدیک چشم استفاده نکنید.

• مصرف در بینی:

فلفل قرمز احتمالا بی خطر است اما، استفاده در بینی می تواند دردناک باشد و باعث درد سوزش، عطسه، آبریزش چشم و آبریزش بینی شود.

تداخلات متوسط:

1. داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: فلفل قرمز ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف فلفل قرمز همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را نیز کند می کنند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
2. تئوفیلین: فلفل قرمز می تواند میزان جذب تئوفیلین را در بدن افزایش دهد. مصرف فلفل قرمز همراه با تئوفیلین ممکن است اثرات و عوارض جانبی تئوفیلین را افزایش دهد.
3. داروهای ضد دیابت: فلفل قرمز ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف فلفل قرمز همراه با داروهای ضد دیابت، ممکن است باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
   
4. آسپرین: فلفل قرمز ممکن است میزان جذب آسپرین را در بدن کاهش دهد. مصرف فلفل قرمز همراه با آسپرین ممکن است اثرات آسپرین را کاهش دهد.
   
5. سیپروفلوکساسین

تداخلات ضعیف:

1. مهارکننده های ACE: برخی از داروها ضد فشار خون ممکن است باعث سرفه شوند. یک گزارش از فردی وجود دارد که سرفه‌اش هنگام استفاده از کرم حاوی فلفل قرمز همراه با این داروهای ضد فشار خون بدتر شده است.

مصرف پوستی فلفل قرمز در دوران بارداری احتمالاً بی خطر است. مصرف خوراکی فلفل قرمز به عنوان دارو احتمالاً در نیمه دوم سه ماهه دوم و در طول سه ماهه سوم بی خطر است.

مصرف پوستی فلفل قرمز در دروان شیردهی بی خطر است؛ اما مصرف خوراکی فلفل قرمز احتمالاً برای کودک شما خطرناک است. مشکلات پوستی (درماتیت) در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند، گزارش شده است؛ زمانی که مادران غذاهای تند و پرادویه با فلفل قرمز مصرف می‌کنند.

1. کودکان: مصرف موضعی فلفل قرمز روی پوست کودکان زیر دو سال احتمالاً خطرناک است. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف خوراکی از فلفل قرمز به عنوان دارو برای کودکان بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
2. اختلالات خونریزی: فلفل قرمز ممکن است خطر خونریزی را در افراد مبتلا به اختلالات خونریزی افزایش دهد.
3. پوست آسیب دیده: فلفل قرمز را روی پوست آسیب دیده یا شکسته استفاده نکنید.
4. فشار خون بالا: مصرف فلفل قرمز یا خوردن مقدار زیادی از آن ممکن است باعث افزایش فشار خون شود.
5. جراحی: فلفل قرمز ممکن است باعث افزایش خونریزی در حین و بعد از جراحی شود. مصرف فلفل قرمز را حداقل ۲ هفته قبل از جراحی برنامه ریزی شده متوقف کنید.

1. Capsaicinoids (amides of the vanillyl amine with C8 – CI 3-fatty acids): chief components capsaicin (32-38%), dihydro- capsaicin (18-52%)
2. Carotinoids (0.3-0.8%): in particular capsanthin (dark red), alpha-carotin, violaxanthine, free or as fatty acid esters
3. Flavonoids: including apiin, luteolin-7-O-glucoside
4. Steroid saponins: mixture referred to as capsicidine, in the seeds
5. Volatile oil (0.1%): 2-methoxy-3-isobutyl pyrazine and N- (13-methyl tetradecyl)acetamide (capsiamide)

The analgesic activity of Capsicum extracts is related to their capsaicinoid content. Capsaicinoids act as agonists on the vanilloid receptors (these are transient receptor potential vanilloid (TRPV) channels) located primarily on the ends of substance P containing axons. These neurons are also responsible for the perception of pain. TRPVs are sensitive to temperature and acidic milieu, and some subtypes (e.g. TRPV1) also to capsaicin. The excitation caused by capsaicinoids leads to excitation of the nociceptors (depolarization of the neurons) and consequently local burning and erythema. This initial phase is followed by a desensitization phase accompanied by a decrease in the pain. Previously (based on animal experiments), it was assumed that the antinociceptive effect is partly due to neuronal damage, but recent studies suggest that the topical application of capsaicin at low concentrations causes only a reversible impairment of the terminals of the C fibers in the skin without affecting the properties of the cell soma. The analgesic effects of Capsicum and capsaicin have been confirmed preclinically. In one study, the local application of a capsaicin-containing cream decreased the pain in a peripheral neuropathy (the treatment of neuropathic pain with conventional analgesics is problematic). It was recently was discovered that capsaicin blocks TNFalpha-induced NF-κB activation, which may also play a role in the chronic effect of capsaicin.

The effect of hot pepper on gastric acid secretion is empirical knowledge. This has also been confirmed in animal experiments. The application of chilli to rats resulted in a significant rise of hydrochloric acid production in the stomach, without increasing the peptic activity. In a further experiment, capsaicin increased the gastrointestinal transit time in rats; this was limited only to the stomach, the total gut transit time was unaffected. In a human experiment, the gastric emptying was slower, while the whole gut transit was faster after chilli consumption, but there was no significant difference in orocecal transit time. The gastroprotective effect of capsaicin was reflected in a study where the administration of capsaicin to rats significantly enhanced the activities of the antioxidant enzymes (catalase, superoxide dismutase, glutathione reductase and glutathione-5-transferase) in the gastric and intestinal mucosa and had a positive effect on mucosal glycoproteins.