فلفل سیاه
نام علمی : .Piper nigrum L
نام انگلیسی : Black pepper
نام خانواده : Piperaceae
اندام مورد استفاده : میوه
فلفل سیاه یکی از پرکاربرد ترین ادویه های جهان است. ماده ای به نام پیپرین در فلفل وجود دارد که به نظر می رسد توانایی کشتن باکتری ها، قارچ و انگل ها را دارد.
فلفل سیاه و سفید هر دو از یک گونه ی گیاهی نشات می گیرند؛ با این حال شیوه ی فرآوری آنها متفاوت است. فلفل سیاه در نتیجه ی حرارت میوه ی خشک نرسیده ایجاد می شود. در حالی که فلفل سفید با حرارت و خشک کردن دانه های رسیده تهیه می گردد.
از فلفل سیاه به صورت خوراکی و برای درمان رینیت آلرژیک، آسم، ناراحتی معده و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.
منابع :
فلفل سیاه به عنوان ادویه کاربرد دارد.
Black pepper is one of the most commonly used spices in the world and is regularly eaten in foods. But as medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of black pepper might be.
Black pepper essential oil is commonly used in aromatherapy. The oil is typically inhaled by adults for 1-2 minutes at a time.
- مصرف خوراکی:
فلفل سیاه معمولاً در غذاها مصرف می شود. اطلاعات کافی در مورد مصرف مقادیر بیشتر وجود ندارد.
- مصرف پوستی:
اسانس فلفل سیاه احتمالا بی خطر است و به خوبی تحمل می شود. اما اگر وارد چشم شود چشم را میسوزاند و در برخی افراد ممکن است واکنش آلرژیک ایجاد کند.
- مصرف استنشاقی:
اسانس فلفل سیاه در استفاده کوتاه مدت احتمالاً بی خطر است. ممکن است در برخی افراد باعث تحریک سرفه شود.
تداخلات متوسط:
- لیتیم (lithium): فلفل سیاه ممکن است میزان ماندگاری لیتیم در بدن را افزایش داده و در نتیجه باعث بروز عوارض جانبی این دارو شود.
- سوبسترا هایP-glycoprotein: برخی از داروها در سلول توسط پمپ های غشایی جابجا می شوند. فلفل سیاه ممکن است کارکرد این پمپ ها و میزان دارویی که در سلول میماند را تغییر دهد. در نتیجه ممکن است اثرات و عوارض جانبی برخی داروها تغییر کند.
- فنی توئین (phenytoin): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب فنی توئین در بدن را افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- پروپرانولول (propranolol): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب پروپرانولول را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- ریفامپین (rifampin): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب ریفامپین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- تئوفیلین (theophylline): فلفل سیاه می تواند میزان جذب تئوفیلین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت (anticoagulant/antiplatelet drugs): فلفل سیاه ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. در نتیجه مصرف آن در کنار این دارو ها میتواند ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
- داروهای ضد دیابت (antidiabetes drugs): فلفل سیاه ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. در نتیجه مصرف آن همراه با داروهای ضد دیابت می تواند باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
- سیکلوسپورین (cyclosporine): فلفل سیاه ممکن است سطح سیکلوسپورین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- سوبسترا های سیتوکروم P450 3A4, P450 1A1, P450 2B1, P450 2D6: فلفل سیاه ممکن است سرعت متابولیسم این دارو ها و در نتیجه اثرات و عوارض جانبی آنها را تغییر دهد.
- نویراپین (nevirapine): فلفل سیاه ممکن است سطح نویراپین را در بدن افزایش داده و در نتیجه باعث افزایش اثرات و عوارض جانبی این دارو شود.
- پنتوباربیتال (pentobarbital): فلفل سیاه ممکن است خواب آلودگی ناشی از پنتوباربیتال را افزایش دهد.
- آتورواستاتین (atorvastatin): فلفل سیاه ممکن است سطح آتورواستاتین را در خون افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
تداخلات ضعیف:
- کاربامازپین (carbamazepine): فلفل سیاه ممکن است مقدار کاربامازپین جذب شده توسط بدن را افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- آموکسی سیلین (amoxicillin): فلفل سیاه ممکن است سطح آموکسی سیلین را در خون افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
فلفل سیاه معمولا در غذاها مصرف می شود. اما مصرف مقادیر بیشتر آن به احتمال زیاد خطرناک است و میتواند باعث سقط شود. در مورد ایمنی مصرف پوستی آن در این دوران اطلاعات کافی وجود ندارد.
فلفل سیاه معمولاً در غذاها مصرف می شود. اطلاعات کافی در مورد مصرف مقادیر دارویی در این دوران وجود ندارد.
- اختلالات انعقادی: پیپرین موجود در فلفل سیاه ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. در نتیجه مصرف مقادیر دارویی آن در افراد با بیماریهای انعقادی ممکن است ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
- کودکان: فلفل سیاه وقتی در حد مقادیر غذایی خورده شود به احتمال زیاد بی خطر است. اما مصرف مقادیر زیاد آن احتمالاً خطرناک بوده و حتی گزارش هایی از مرگ ناشی از ورود تصادفی مقدار زیادی فلفل سیاه به ریه وجود دارد. در مورد ایمنی مصرف پوستی فلفل سیاه اطلاعات کافی وجود ندارد.
- جراحی: مصرف فلفل سیاه در مقادیر بیشتر از مقدار موجود در غذا ممکن است کنترل قند خون را مشکل کرده و ریسک بروز خونریزی در جراحی را افزایش دهد. در نتیجه از حدود ۲ هفته قبل از جراحی از مصرف مقادیر زیاد فلفل سیاه خودداری کنید.
Key Active Ingredients
- Piperine: Piperine is the primary alkaloid responsible for the pungency of black pepper.
- Chavicine: Chavicine is an isomer of piperine, contributing to the pungency of black pepper.
- Essential Oils: The essential oil derived from Piper nigrum contains numerous volatile compounds, including: β-Caryophyllene, Limonene, α-pinene, sabinene, and myrcene.
- Terpenes: monoterpenes and sesquiterpenes
- Phenolic compounds
کاربرد
فلفل سیاه به عنوان ادویه کاربرد دارد.
دوزینگ
Black pepper is one of the most commonly used spices in the world and is regularly eaten in foods. But as medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of black pepper might be.
Black pepper essential oil is commonly used in aromatherapy. The oil is typically inhaled by adults for 1-2 minutes at a time.
عوارض جانبی
- مصرف خوراکی:
فلفل سیاه معمولاً در غذاها مصرف می شود. اطلاعات کافی در مورد مصرف مقادیر بیشتر وجود ندارد.
- مصرف پوستی:
اسانس فلفل سیاه احتمالا بی خطر است و به خوبی تحمل می شود. اما اگر وارد چشم شود چشم را میسوزاند و در برخی افراد ممکن است واکنش آلرژیک ایجاد کند.
- مصرف استنشاقی:
اسانس فلفل سیاه در استفاده کوتاه مدت احتمالاً بی خطر است. ممکن است در برخی افراد باعث تحریک سرفه شود.
تداخلات دارویی
تداخلات متوسط:
- لیتیم (lithium): فلفل سیاه ممکن است میزان ماندگاری لیتیم در بدن را افزایش داده و در نتیجه باعث بروز عوارض جانبی این دارو شود.
- سوبسترا هایP-glycoprotein: برخی از داروها در سلول توسط پمپ های غشایی جابجا می شوند. فلفل سیاه ممکن است کارکرد این پمپ ها و میزان دارویی که در سلول میماند را تغییر دهد. در نتیجه ممکن است اثرات و عوارض جانبی برخی داروها تغییر کند.
- فنی توئین (phenytoin): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب فنی توئین در بدن را افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- پروپرانولول (propranolol): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب پروپرانولول را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- ریفامپین (rifampin): فلفل سیاه ممکن است میزان جذب ریفامپین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- تئوفیلین (theophylline): فلفل سیاه می تواند میزان جذب تئوفیلین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت (anticoagulant/antiplatelet drugs): فلفل سیاه ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. در نتیجه مصرف آن در کنار این دارو ها میتواند ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
- داروهای ضد دیابت (antidiabetes drugs): فلفل سیاه ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. در نتیجه مصرف آن همراه با داروهای ضد دیابت می تواند باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
- سیکلوسپورین (cyclosporine): فلفل سیاه ممکن است سطح سیکلوسپورین را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- سوبسترا های سیتوکروم P450 3A4, P450 1A1, P450 2B1, P450 2D6: فلفل سیاه ممکن است سرعت متابولیسم این دارو ها و در نتیجه اثرات و عوارض جانبی آنها را تغییر دهد.
- نویراپین (nevirapine): فلفل سیاه ممکن است سطح نویراپین را در بدن افزایش داده و در نتیجه باعث افزایش اثرات و عوارض جانبی این دارو شود.
- پنتوباربیتال (pentobarbital): فلفل سیاه ممکن است خواب آلودگی ناشی از پنتوباربیتال را افزایش دهد.
- آتورواستاتین (atorvastatin): فلفل سیاه ممکن است سطح آتورواستاتین را در خون افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
تداخلات ضعیف:
- کاربامازپین (carbamazepine): فلفل سیاه ممکن است مقدار کاربامازپین جذب شده توسط بدن را افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
- آموکسی سیلین (amoxicillin): فلفل سیاه ممکن است سطح آموکسی سیلین را در خون افزایش دهد. در نتیجه اثرات و عوارض جانبی این دارو افزایش پیدا می کند.
بارداری
فلفل سیاه معمولا در غذاها مصرف می شود. اما مصرف مقادیر بیشتر آن به احتمال زیاد خطرناک است و میتواند باعث سقط شود. در مورد ایمنی مصرف پوستی آن در این دوران اطلاعات کافی وجود ندارد.
شیردهی
فلفل سیاه معمولاً در غذاها مصرف می شود. اطلاعات کافی در مورد مصرف مقادیر دارویی در این دوران وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
- اختلالات انعقادی: پیپرین موجود در فلفل سیاه ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. در نتیجه مصرف مقادیر دارویی آن در افراد با بیماریهای انعقادی ممکن است ریسک کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
- کودکان: فلفل سیاه وقتی در حد مقادیر غذایی خورده شود به احتمال زیاد بی خطر است. اما مصرف مقادیر زیاد آن احتمالاً خطرناک بوده و حتی گزارش هایی از مرگ ناشی از ورود تصادفی مقدار زیادی فلفل سیاه به ریه وجود دارد. در مورد ایمنی مصرف پوستی فلفل سیاه اطلاعات کافی وجود ندارد.
- جراحی: مصرف فلفل سیاه در مقادیر بیشتر از مقدار موجود در غذا ممکن است کنترل قند خون را مشکل کرده و ریسک بروز خونریزی در جراحی را افزایش دهد. در نتیجه از حدود ۲ هفته قبل از جراحی از مصرف مقادیر زیاد فلفل سیاه خودداری کنید.
مواد موثره
Key Active Ingredients
- Piperine: Piperine is the primary alkaloid responsible for the pungency of black pepper.
- Chavicine: Chavicine is an isomer of piperine, contributing to the pungency of black pepper.
- Essential Oils: The essential oil derived from Piper nigrum contains numerous volatile compounds, including: β-Caryophyllene, Limonene, α-pinene, sabinene, and myrcene.
- Terpenes: monoterpenes and sesquiterpenes
- Phenolic compounds
- چرخهٔ زندگی: درختچهٔ چندساله، بالارونده
ارتفاع: تا ۱۰ متر در حالت طبیعی؛ معمولاً کمتر در کشت تجاری
ساقه: مدور، پیچان، بدون کرک، دارای گرههایی با قابلیت تولید ریشه هوایی
برگها: ساده، چرمی، تخممرغی تا مستطیلی، نوکتیز، قاعدهٔ گرد یا قلبیشکل، متقارن یا نامتقارن؛ سطح فوقانی سبز براق، سطح تحتانی سبز تیره
گلآذین: سنبلهای باریک، منشأ گرفته از گرههای ساقه
گلها: کوچک، سبز مایل به زرد، فاقد گلپوش، دارای ۴–۲ پرچم و مادگی با تخمدان تکخانهای
میوه: کروی، قرمز در زمان رسیدن، دارای لایهٔ گوشتی نازک؛ نوع میوه: سته (drupe) با یک دانه
ریشه: هوایی در محل گرهها؛ ریشههای زمینی در پایهٔ گیاه
فلفل سیاه بومی هندوستان است و در اکثر مناطق گرمسیر جهان کشت و پرورش داده میشود. بیشترین بهرهبرداری از این گیاه در کشورهای اندونزی، سریلانکا، تایلند و مالزی صورت میگیرد.
میوههای فلفل سیاه، تقریباً کروی، به قطر ۳/۵ تا ۶ میلیمتر، با سطحی کاملاً چروکیده و به رنگ قهوهای تیره تا مایل به خاکستری هستند. این میوهها دارای بویی معطر و مشخص و مزهای سوزاننده و تند میباشند.
- a) تکهای از لایه درونی بافت سخت پریکارپ؛ سلولها به شکل پیالهای، در نمای سطحی (a) و بندرت در مقطع عرضی (a1)؛ اختصاصی
- b) تکهای از لایه خارجی بافت سخت پریکارپ؛ سلولهای سنگی در نمای سطحی؛ اختصاصی
- c) تکهای از دیواره خارجی پریکارپ شامل بافت برونبر (اگزوکارپ) و جداره هیپودرم در نمای عرضی
- d) تکهای از بافت میانبر (مزوکارپ) با مجاری رزینی
- e) تکهای از بافت پریسپرم با ذرات ریز نشاستهی فشرده، به شکل کیسهای
- f) کیسههای نشاستهای داخل سلولهای پریسپرم یا بهصورت مجزا
- g) تکهای از بافت پریسپرم با سلولهای حاوی نشاسته و سلولهای روغنی زردرنگ
فلفل سیاه را نباید با گونه های دیگر گیاهان Piper مانند P.clussi و P.cubeba و گیاهان Aframomum melegueta و Xylopia aethiopica اشتباه کرد. خصوصیات میکروسکوپی و ماکروسکوپی این گیاهان با یکدیگر متفاوت است.
زیستگاه بر اساس ردهبندی زیستگاههای IUCN: جنگل و بیشهزار
توصیف گیاه شناسی
- چرخهٔ زندگی: درختچهٔ چندساله، بالارونده
ارتفاع: تا ۱۰ متر در حالت طبیعی؛ معمولاً کمتر در کشت تجاری
ساقه: مدور، پیچان، بدون کرک، دارای گرههایی با قابلیت تولید ریشه هوایی
برگها: ساده، چرمی، تخممرغی تا مستطیلی، نوکتیز، قاعدهٔ گرد یا قلبیشکل، متقارن یا نامتقارن؛ سطح فوقانی سبز براق، سطح تحتانی سبز تیره
گلآذین: سنبلهای باریک، منشأ گرفته از گرههای ساقه
گلها: کوچک، سبز مایل به زرد، فاقد گلپوش، دارای ۴–۲ پرچم و مادگی با تخمدان تکخانهای
میوه: کروی، قرمز در زمان رسیدن، دارای لایهٔ گوشتی نازک؛ نوع میوه: سته (drupe) با یک دانه
ریشه: هوایی در محل گرهها؛ ریشههای زمینی در پایهٔ گیاه
پراکنش جغرافیایی
فلفل سیاه بومی هندوستان است و در اکثر مناطق گرمسیر جهان کشت و پرورش داده میشود. بیشترین بهرهبرداری از این گیاه در کشورهای اندونزی، سریلانکا، تایلند و مالزی صورت میگیرد.
مشخصات ماکروسکوپی (خرده نگاری)
میوههای فلفل سیاه، تقریباً کروی، به قطر ۳/۵ تا ۶ میلیمتر، با سطحی کاملاً چروکیده و به رنگ قهوهای تیره تا مایل به خاکستری هستند. این میوهها دارای بویی معطر و مشخص و مزهای سوزاننده و تند میباشند.
مشخصات میکروسکوپی
- a) تکهای از لایه درونی بافت سخت پریکارپ؛ سلولها به شکل پیالهای، در نمای سطحی (a) و بندرت در مقطع عرضی (a1)؛ اختصاصی
- b) تکهای از لایه خارجی بافت سخت پریکارپ؛ سلولهای سنگی در نمای سطحی؛ اختصاصی
- c) تکهای از دیواره خارجی پریکارپ شامل بافت برونبر (اگزوکارپ) و جداره هیپودرم در نمای عرضی
- d) تکهای از بافت میانبر (مزوکارپ) با مجاری رزینی
- e) تکهای از بافت پریسپرم با ذرات ریز نشاستهی فشرده، به شکل کیسهای
- f) کیسههای نشاستهای داخل سلولهای پریسپرم یا بهصورت مجزا
- g) تکهای از بافت پریسپرم با سلولهای حاوی نشاسته و سلولهای روغنی زردرنگ
گیاه جایگزین و تقلب
فلفل سیاه را نباید با گونه های دیگر گیاهان Piper مانند P.clussi و P.cubeba و گیاهان Aframomum melegueta و Xylopia aethiopica اشتباه کرد. خصوصیات میکروسکوپی و ماکروسکوپی این گیاهان با یکدیگر متفاوت است.
اکولوژی
زیستگاه بر اساس ردهبندی زیستگاههای IUCN: جنگل و بیشهزار
محصولات دارویی حاوی فلفل سیاه
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن
