علف چای به احتمال زیاد برای مورد زیر موثر می باشد:

1. افسردگی: مصرف خوراکی عصاره علف چای برای افسردگی خفیف یا متوسط موثر است. برخی از محصولات علف چای ممکن است به اندازه برخی داروهای تجویزی مؤثر باشند و عوارض جانبی کمتری ایجاد کنند.

علف چای احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:

1. علائم یائسگی: به نظر می رسد مصرف خوراکی علف چای به کاهش گرگرفتگی و سایر علائم یائسگی کمک می کند.
2. پریشانی عاطفی ناشی از تمرکز شدید بر یک علامت فیزیکی (اختلال علائم جسمی) : به نظر می رسد مصرف یک فرآورده خاص علف چای (LI 160، Lichtwer Pharma) علائم این بیماری را کاهش می دهد.

علف چای احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:

1. سندرم سوزش دهان: به نظر نمی رسد مصرف خوراکی علف چای درد ناشی از سندرم سوزش دهان را کاهش دهد.
2. تورم (التهاب) کبد ناشی از ویروس هپاتیت C (هپاتیت C): مصرف خوراکی هایپریسین، یک ماده شیمیایی موجود در علف چای، برای عفونت هپاتیت C موثر به نظر نمی رسد.
3. HIV/AID: به نظر نمی رسد مصرف هایپریسین، یک ماده شیمیایی موجود در علف چای ، به صورت خوراکی یا تزریقی (IV) برای درمان HIV در بزرگسالان موثر باشد.
4. اختلال طولانی مدت روده بزرگ که باعث درد معده می شود (سندرم روده تحریک پذیر یا IBS): به نظر نمی رسد مصرف خوراکی علف چای علائم IBS را کاهش دهد.
5. آسیب عصبی در دست و پا (نوروپاتی محیطی): به نظر نمی رسد مصرف خوراکی علف چای درد عصبی ناشی از دیابت یا عوامل دیگر را تسکین دهد.
6. نوعی از اضطراب که با ترس در برخی یا همه محیط های اجتماعی مشخص می شود (اختلال اضطراب اجتماعی): به نظر نمی رسد مصرف خوراکی علف چای باعث بهبود اضطراب اجتماعی شود.

Adults (18 Years and Older)

1. Clinical trials have used a range of doses, including 0.17-2.7 mg of hypericin by mouth and 900-1800 mg of St. John’s wort extract daily by mouth.
2. For treatment of atopic dermatitis, 1.5% hyperforin (verum) has been applied to the skin.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient evidence to recommend St. John’s wort in children.

• مصرف خوراکی:

گل راعی زمانی که در دوزهای تا ۹۰۰ میلی گرم در روز تا ۱۲ هفته استفاده شود احتمالاً بی خطر است. می تواند عوارض جانبی مانند اسهال، سرگیجه، مشکلات خواب، بی قراری و سوزن سوزن شدن پوست ایجاد کند. گل راعی با بسیاری از داروها تداخل دارد.
گل راعی زمانی که در دوزهای زیاد مصرف شود احتمالاً خطرناک است. ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب باعث واکنش های شدید پوستی شود. از ضد آفتاب استفاده کنید، به خصوص اگر پوست روشن دارید.

• مصرف پوستی:

مصرف پوستی گل راعی زمانی که یک بار در هفته به مدت چهار هفته، احتمالاً بی خطر است. با این حال، ممکن است گل راعی پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید سبب واکنش های پوستی شدید شود.

تداخلات شدید:

1. آلپرازولام: بدن آلپرازولام را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی می تواند سرعت دفع آلپرازولام را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات آلپرازولام را کاهش دهد.
   
2. قرص های ضد بارداری (داروهای ضد بارداری): برخی از قرص های ضد بارداری حاوی استروژن هستند. بدن استروژن موجود در قرص های ضد بارداری را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است تجزیه استروژن را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با قرص های ضد بارداری ممکن است اثرات قرص های ضد بارداری را کاهش دهد.
3. سیکلوسپورین: بدن سیکلوسپورین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی می تواند سرعت تجزیه سیکلوسپورین را در بدن افزایش دهد که ممکن است عملکرد سیکلوسپورین را کاهش دهد.
4. دیگوکسین: گل راعی ممکن است میزان جذب دیگوکسین بدن را کاهش دهد. با کاهش میزان جذب دیگوکسین در بدن، گل راعی ممکن است اثرات دیگوکسین را کاهش دهد.
5. ایماتینیب: بدن ایماتینیب را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است سرعت دفع ایماتینیب را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با ایماتینیب ممکن است اثرات ایماتینیب را کاهش دهد.
6. ایرینوتکان: بدن برای دفع ایرینوتکان ، آن را تجزیه می کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه ایرینوتکان را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات ایرینوتکان را کاهش دهد.
7. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 3A4 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
8. داروهای HIV/AIDS (مهارکننده های غیرنوکلئوزیدی ترانس کریپتاز معکوس (NNRTIs)): بدن داروهای مورد استفاده برای HIV/AIDS را تجزیه می کند تا آن ها را دفع کنند . گل راعی می تواند سرعت تجزیه این داروها را در بدن افزایش دهد. مصرف گل راعی ممکن است میزان عملکرد برخی از این داروها را کاهش دهد.
9. داروهای HIV/AIDS (مهارکننده‌های پروتئاز): بدن داروهای مورد استفاده برای HIV/AIDS را تجزیه می‌کند تا آن ها را دفع کند . مصرف گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها را در بدن افزایش دهد. مصرف گل راعی ممکن است میزان عملکرد برخی از این داروها را کاهش دهد.
   
10. داروهایی که توسط پمپ ها در سلول ها حرکت می کنند (P-Glycoprotein Substrates): برخی از داروها توسط پمپ ها به داخل و خارج سلول ها منتقل می شوند. ممکن است گل راعی نحوه عملکرد این پمپ ها را تغییر دهد و میزان ماندگاری دارو در بدن را تغییر دهد. در برخی موارد، این امر ممکن است اثرات و عوارض جانبی یک دارو را تغییر دهد.
    
11. فنوباربیتال: بدن فنوباربیتال را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است سرعت تجزیه فنوباربیتال را در بدن افزایش دهد. این امر می تواند عملکرد فنوباربیتال را کاهش دهد و خطر تشنج را افزایش دهد.
12. فنی توئین: بدن فنی توئین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه فنی توئین را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات فنی توئین را کاهش دهد و احتمال تشنج را افزایش دهد.
13. ریواروکسابان: بدن ریواروکسابان را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی می تواند سرعت تجزیه ریواروکسابان را در بدن افزایش دهد. این امر می تواند اثرات ریواروکسابان را کاهش دهد.
14. تاکرولیموس: بدن تاکرولیموس را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی می تواند سرعت تجزیه تاکرولیموس را در بدن افزایش دهد. این امر می تواند اثرات تاکرولیموس را کاهش دهد.
    
15. وارفارین: بدن وارفارین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است سرعت دفع وارفارین را افزایش دهد که ممکن است اثرات وارفارین را کاهش دهد و خطر لخته شدن را افزایش دهد.
16. امپرازول: بدن امپرازول را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی می تواند سرعت تجزیه امپرازول را در بدن افزایش دهد. این امر می تواند اثرات امپرازول را کاهش دهد.
17. Docetaxel: بدن دوستاکسل را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی می تواند سرعت تجزیه دوستاکسل را در بدن افزایش دهد که ممکن است میزان عملکرد دوستاکسل را کاهش دهد.
    
18. کتامین: بدن کتامین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است سرعت تجزیه کتامین را در بدن افزایش دهد. این امر ممکن است اثرات کتامین را کاهش دهد.
19. اکسی کدون: بدن اکسی کدون را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه اکسی کدون را در بدن افزایش دهد. این امر ممکن است اثرات اکسی کدون را کاهش دهد.

تداخلات متوسط:

1. آمینولوولینیک اسید: اسید آمینولوولینیک می تواند پوست را به نور خورشید حساس کند. گل راعی همچنین ممکن است حساسیت به نور خورشید را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با اسید آمینولولینیک ممکن است احتمال آفتاب سوختگی، تاول یا بثورات پوستی را در مناطقی از پوست که در معرض نور خورشید قرار دارند افزایش دهد. هنگام گذراندن زمان در آفتاب حتما از ضد آفتاب و لباس محافظ استفاده کنید.
2. کلوپیدوگرل: بدن باید کلوپیدوگرل را به شکل فعال خود تبدیل کند. مصرف گل راعی سرعت تبدیل کلوپیدوگرل را به شکل فعال بدن افزایش می دهد که ممکن است اثرات و عوارض جانبی کلوپیدوگرل مانند کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
3. فکسوفنادین: بدن فکسوفنادین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت دفع فکسوفنادین از بدن را کاهش دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی فکسوفنادین را افزایش دهد.
4. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 1A2 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
5. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2C9 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر و تجزیه می شوند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
6. داروهایی که حساسیت به نور خورشید را افزایش می دهند (داروهای حساس به نور): برخی از داروها ممکن است پوست را نسبت به نور خورشید حساس تر کنند. گل راعی همچنین ممکن است پوست را نسبت به نور خورشید حساس تر کند. استفاده از این محصولات با هم ممکن است خطر آفتاب سوختگی، تاول یا بثورات پوستی را در هنگام قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید افزایش دهد. هنگام گذراندن زمان در آفتاب حتما از ضد آفتاب و لباس محافظ استفاده کنید.
7. پروکائین آمید: گل راعی جان ممکن است میزان جذب پروکائین آمید را افزایش دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی پروکائین آمید را افزایش دهد.
8. رزرپین: مصرف گل راعی ممکن است اثرات رزرپین را کاهش دهد.
9. ترامادول: بدن ترامادول را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه ترامادول را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات ترامادول را کاهش دهد.
10. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2C19 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
11. گلی کلازید: بدن گلیکلازید را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت دفع گلیکلازید را افزایش دهد که ممکن است اثرات گلیکلازید را کاهش دهد.
12. متادون: بدن متادون را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه متادون را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات متادون را کاهش دهد.
13. زولپیدم: بدن زولپیدم را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه زولپیدم را در بدن افزایش دهد. مصرف گل راعی و مصرف زولپیدم ممکن است اثرات زولپیدم را کاهش دهد.
14. بوپروپیون: بدن بوپروپیون را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه بوپروپیون را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات بوپروپیون را کاهش دهد.
15. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2B6 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
    
16. وری کونازول: بدن وریکونازول را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . گل راعی ممکن است سرعت دفع وریکونازول را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با وریکونازول ممکن است اثرات آن را کاهش دهد.
17. فنتانیل: بدن فنتانیل را تجزیه می کند تا از آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت دفع فنتانیل را افزایش دهد که ممکن است اثرات فنتانیل را کاهش دهد.
18. فیناستراید: بدن فیناستراید را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت دفع فیناستراید را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با فیناستراید ممکن است اثرات آن را کاهش دهد.
19. داروهای مورد استفاده برای کاهش کلسترول (استاتین ها): بدن برخی از داروها را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی می تواند سرعت دفع برخی از داروهای مورد استفاده برای کاهش کلسترول را افزایش دهد. مصرف گل راعی همراه با این داروها ممکن است اثرات آنها را کاهش دهد.
20. کلوزاپین: بدن کلوزاپین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه کلوزاپین را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثر کلوزاپین را کاهش دهد.
21. ایندیناویر : بدن ایندیناویر را تجزیه می کند تا آن را دفع کند. گل راعی ممکن است سرعت تجزیه ایندیناویر را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات ایندیناویر را کاهش دهد.
22. داروهای سروتونرژیک: گل راعی ممکن است سروتونین را افزایش دهد. برخی از داروها نیز این اثر را دارند. مصرف گل راعی همراه با این داروها ممکن است سروتونین را بیش از حد افزایش دهد که ممکن است عوارض جانبی جدی از جمله مشکلات قلبی، تشنج و استفراغ ایجاد کند.

تداخلات ضعیف:

1. متیل فنیدیت: مصرف علف چای همراه با متیل فنیدات ممکن است عملکرد متیل فنیدیت را کاهش دهد.
2. تئوفیلین: بدن تئوفیلین را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . علف چای ممکن است سرعت دفع تئوفیلین را افزایش دهد. مصرف علف چای همراه با تئوفیلین ممکن است اثرات آن را در برخی افراد کاهش دهد.
3. Ambrisentan: بدن آمبریسنتان را تجزیه می کند تا آن را دفع کند . علف چای ممکن است سرعت دفع آمبریسنتان را افزایش دهد. 
4. Boceprevir: علف چای حاوی یک ماده شیمیایی به نام هایپریسین است. مصرف علف چای با بوسپروویر ممکن است میزان هیپریسین را در بدن افزایش دهد که ممکن است اثرات یا عوارض جانبی علف چای را افزایش دهد.

علف چای احتمالاً در صورت مصرف خوراکی در دوران بارداری خطرناک است. مصرف علف چای در دوران بارداری ممکن است باعث نقص مادرزادی در نوزادان شود.

مصرف خوراکی علف چای احتمالاً در دوران شیردهی ایمن نیست. نوزادان ممکن است دچار قولنج، خواب‌آلودگی و بی‌قراری شوند.

1. بیماری آلزایمر: گل راعی ممکن است زوال عقل را در افراد مبتلا به آلزایمر بدتر کند.
2. اختلال دوقطبی: گل راعی می تواند باعث مانیایی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی شود و همچنین می تواند چرخه بین افسردگی و مانثارا تسریع کند.
3. افسردگی: در افراد مبتلا به افسردگی شدید، گل راعی ممکن است باعث مانیایی شود که می تواند شامل رفتارهای تکانشی باشد.
4. اسکیزوفرنی: گل راعی ممکن است در برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی باعث روان پریشی شود.
5. کودکان: مصرف خوراکی گل راعی احتمالاً تا ۸ هفته در کودکان ۶ تا ۱۷ ساله بی خطر است.
6. جراحی: گل راعی ممکن است سطح سروتونین در مغز را تحت تأثیر قرار دهد که می تواند در روش های جراحی اختلال ایجاد کند. همچنین در افرادی که از گل راعی استفاده کرده اند، استفاده از بیهوشی ممکن است منجر به عوارض جدی قلبی در حین جراحی شود. حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی برنامه ریزی شده استفاده از گل راعی را متوقف کنید.

1. Anthracene derivatives (0.1-0.15%): favoring naphthodianthrones, especially hypericin, pseudohypericin
2. Flavonoids (2-4%): in particular hyperoside, quercitrin, rutin, isoquercitrin, and also biflavonolids including amentoflavone
3. Xanthones (0.15-0.72%): 1,3,6,7-tetrahydroxy-xanthone
4. Acylphloroglucinols: hyperforin with small quantities of adhhyperforin
5. Volatile oil: chief components aliphatic hydrocarbons, including, among others, 2- methyloctane, undecane, furthermore dodecanol, mono- and sesquiterpenes: including, among others, alpha-pinene, caryophyllene, additionally also 2-methyl-3-but-3-en-2-ol
6. Procyanidines and other catechin tannins (6.5-15%)
7. Caffeic acid derivatives: including chlorogenic acid

Although several preclinical studies involving different Hypericum extracts and pure constituents have been published, the mechanisms of action are still under discussion. The confirmed bioactivities relating to the clinical effect include inhibition of the reuptake of serotonin (5-HT), noradrenaline and dopamine, the upregulation of dopaminergic receptors and postsynaptic 5-HT1 and 5-HT2 receptors and the downregulation of beta-adrenergic receptors. The extract also has an effect on GABA receptors (increasing the affinity; however, this is related to amentoflavone, a flavonoid present in the plant only in traces).

The effect of Hypericum was originally explained by its inhibitory effect on MAO. Indeed, the flavonoids of this plant inhibit MAO and catechol-O-methyltransferase (COMT), but the concentration needed to achieve this effect could not be expected to be achieved in the course of application in human therapeutic dosages.

Hypericin inhibits the dopamine beta-hydroxylase, and increases the level of serotonin in the brain after 2 months of treatment in a comparable manner to imipramine. Hyperforin inhibits neurotransmitter (serotonin, dopamine, noradrenaline, GABA and glutamate) reuptake in a concentration lower that what could be achieved through the therapeutic application of the plant. This effect may be a result of the enhancement of the intraneuronal Na+ level and the inhibition of P-type Ca2+ channels. The role of flavonoids in increasing the bioavailability of hyperforin and hypericin has been demonstrated.

The anxiolytic and antidepressant effects of various extracts have been confirmed in animal experiments (the latter primarily using forced swimming tests).