گزارش شده است که اسانس چوب صندل دارای خواص مدر و ضد عفونی کننده ادراری است، اما اطلاعات کارآزمایی بالینی وجود ندارد. این اسانس عمدتاً به عنوان تقویت کننده رایحه عطر استفاده می شود.

The appropriate dose of white sandalwood depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for white sandalwood.

• مصرف خوراکی:

مصرف خوراکی صندل در مقادیر غذایی، احتمالاً ایمن است. اما زمانی که بیش از ۶ هفته به صورت خوراکی و به عنوان دارو مصرف شود، احتمالاً ایمن نیست. گزارش هایی از آسیب کلیه در استفاده طولانی مدت وجود دارد. صندل همچنین می تواند باعث خارش، حالت تهوع و ناراحتی معده شود.

• مصرف پوستی:

• مصرف استنشاقی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا صندل ایمن است یا خیر، وجود ندارد.

تداخلات متوسط:

لیتیوم: مصرف چوب صندل ممکن است میزان دفع لیتیوم را کاهش دهد. این امر می تواند میزان لیتیوم را در بدن افزایش دهد و منجر به عوارض جانبی جدی شود.

مصرف خوراکی صندل در مقادیر بیشتر از غذا در دوران بارداری، احتمالاً ناایمن است. گزارش هایی از سقط جنین گزارش شده است.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا استفاده از صندل در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

بیماری کلیوی: اگر مشکلات کلیوی دارید از صندل استفاده نکنید. ممکن است بیماری کلیوی را بدتر کند.

1. Volatile oil (3-5%): chief components santalols (50% cisalpha-santalol, 20% cis-beta-santalol, 4% epi-beta santalol), further including among others, alpha bergamotol, alpha bergamotal
2. Tannins
3. Resins