یبوست: سیاه توسه حاوی مواد شیمیایی خاصی است که به عنوان ملین عمل می کنند. به نظر می رسد که سیاه توسه بتواند یبوست را تسکین دهد.

اثر سیاه توسه در موارد زیر شواهد کافی ندارد:

سرطان

برای ارزیابی اثربخشی سیاه توسه در این مورد به شواهد بیشتری نیاز است.

• For constipation: the typical dose of alder buckthorn is 0.5-2.5 grams of the dried bark. Take only the amount of bark needed to produce a soft stool.
• Alder buckthorn is also taken as a tea. The tea is prepared by steeping alder buckthorn in 150 mL of boiling water for 5-10 minutes and then straining.
• Alder buckthorn is also available as a liquid extract. The common dose of the liquid extract: (1:1 in 25% alcohol) is 2-5 mL three times daily. This preparation should be used only if diet change and bulk-forming laxatives don’t work. Don’t use the extract for more than seven to ten days.

• مصرف خوراکی:

مصرف خوراکی سیاه توسه کمتر از ۸ تا ۱۰ روز احتمالاً برای اکثر بزرگسالان بی خطر است. برخی از افراد از با مصرف سیاه توسه دچار کرامپ های دردناک می شوند. اگر هنگام استفاده از سیاه توسه دچار اسهال یا مدفوع آبکی شدید، مصرف آن را قطع کنید. مصرف خوراکی سیاه توسه برای بیش از ۱۰-۸ روز احتمالاً ایمن نیست. ممکن است باعث کاهش پتاسیم، مشکلات قلبی، مشکلات معده، ضعف عضلانی، ادرار خونی و سایر عوارض جانبی شود.

تداخلات متوسط:

1. دیگوکسین: سیاه توسه نوعی ملین به نام ملین محرک است. ملین های محرک می توانند سطح پتاسیم را در بدن کاهش دهند. سطوح پایین پتاسیم می تواند خطر عوارض جانبی دیگوکسین (لانوکسین) را افزایش دهد.
2. کورتیکواستروئیدها: برخی از داروهای ضد التهابی می توانند پتاسیم را در بدن کاهش دهند. سیاه توسه نوعی ملین است که ممکن است پتاسیم بدن را نیز کاهش دهد. مصرف سیاه توسه همراه با برخی از داروهای ضد التهابی ممکن است پتاسیم را در بدن کاهش دهد. برخی از داروهای ضد التهابی عبارتند از دگزامتازون، هیدروکورتیزون، متیل پردنیزولون، پردنیزون و غیره.
3. ملین های محرک: سیاه توسه نوعی ملین است که به آن ملین محرک می گویند. ملین های محرک باعث تسریع حرکات روده می شوند. مصرف سیاه توسه همراه با سایر ملین های محرک می تواند سرعت حرکات روده ها را بیش از حد افزایش دهد و باعث کم آبی بدن و کاهش مواد معدنی در بدن شود. برخی از ملین های محرک عبارتند از بیزاکودیل، روغن کرچک، سنا و غیره.
4. وارفارین: سیاه توسه می تواند به عنوان یک ملین عمل کند. در برخی افراد سیاه توسه می تواند باعث اسهال شود. اسهال می تواند اثرات وارفارین را افزایش داده و خطر خونریزی را افزایش دهد. اگر وارفارین مصرف می کنید، از مصرف بیش از حد سیاه توسه خودداری کنید.
5. داروهای مدر: سیاه توسه ملین است. برخی از ملین ها می توانند پتاسیم را در بدن کاهش دهند. داروهای مدر نیز می توانند پتاسیم را در بدن کاهش دهند. مصرف سیاه توسه همراه با داروهای مدر ممکن است باعث کاهش بیش از حد پتاسیم در بدن شود. برخی از داروهای مدر که می توانند پتاسیم را کاهش دهند عبارتند از کلروتیازید، کلرتادیون ، فوروزماید، هیدروکلروتیازید و غیره.

مصرف خوراکی سیاه توسه در دوران بارداری به احتمال زیاد غیرایمن است.

مصرف خوراکی سیاه توسه در دوران شیردهی به احتمال زیاد غیرایمن است.

1. کودکان: مصرف خوراکی سیاه توسهتوسط کودکان کمتر از ۱۲ سال به احتمال زیاد ایمن نیست.
2. اسهال: در صورت ابتلا به اسهال از سیاه توسه استفاده نکنید. اثرات ملین آن ممکن است این وضعیت را بدتر کند.
3. اختلالات روده ای، از جمله انسداد روده، آپاندیسیت، بیماری کرون، سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، یا کولیت اولسراتیو: اگر انسداد روده دارید از سیاه توسه استفاده نکنید. آپاندیسیت؛ درد معده غیر قابل توضیح؛ یا شرایط التهابی روده ها از جمله بیماری کرون، کولیت، و سندرم روده تحریک پذیر (IBS).

1. Anthracene derivatives (4 to 6%): anthranoids, chief components glucofrangulin A, glucofrangulin A diacetate (estered at rhamnose remnant), as well as frangulin A, frangulin C
2. Naphthalene derivatives: naphthoquinones
3. Peptide alkaloids (traces): including frangulanine

The pharmacologically active constituents of Frangula bark are emodin-di- (glucofrangulins) and monoglycosides (frangulins). lt also contains small amounts of aglycones (emodin and emodin-9-anthrone).

The glucofrangulins are present in the fresh bark in reduced form, and in the stored bark in oxidized form. The reduced forms are presumed to be responsible for the gastrointestinal side-effects seen in the stomach after oral administration. Emodin-9- anthrone, the most important metabolite, is produced by the bacteria of the large intestine.

The mode of action of the anthranoids is based on increasing the colonic motility, thereby reducing the transit time and fluid. The absorption of water and electrolytes (Sodium and chloride ions) is decreased, whereas the leakiness of the tight junctions and the secretion of water and electrolytes into the lumen are augmented.

The administration of a methanolic extract of Frangula bark to mice resulted in a dose-dependent decrease of the intestinal transit time.