شواهد بالینی درباره اثربخشی ریشه‌های گونه‌های مختلف اکیناسه (Echinacea) در درمان یا پیشگیری سرماخوردگی متفاوت است:

1. Echinacea angustifolia: مطالعات انسانی نشان داده‌اند که مصرف خوراکی عصاره ریشه سرخارگل باعث افزایش فاگوسیتوز (عملکرد سلول‌های ایمنی) می‌شود، اما باعث کاهش علائم سرماخوردگی یا مدت بیماری را نشده است. در مطالعات کنترل‌شده و دوسوکور، این عصاره هیچ برتری نسبت به دارونما در پیشگیری یا درمان عفونت‌های تنفسی فوقانی یا سرماخوردگی نداشته است و اثر بالینی معناداری در عفونت‌های ویروسی مانند رینوویروس نیز مشاهده نشده است.

2. Echinacea pallida: در دو مطالعه تصادفی، کنترل‌شده و دوسوکور، اثر عصاره ریشه این گیاه در درمان سرماخوردگی بررسی شد. در یکی از این مطالعات، بیماران با عفونت‌های شبیه آنفلوآنزا به مدت ۸ تا ۲۰ روز با عصاره هیدروالکلی ریشه سرخارگل (معادل ۹۰۰ میلی‌گرم ریشه خشک در روز) یا دارونما درمان شدند. در گروه اکیناسه بهبود معناداری در علائم اصلی (ضعف، درد اندام‌ها، سردرد) و کاهش مدت بیماری نسبت به دارونما مشاهده شد.

3. Echinacea purpurea: مطالعات بالینی محدود اما با کیفیت نشان داده‌اند که عصاره گیاه و ریشه این گونه، در کاهش علائم و مدت سرماخوردگی نسبت به دارونما مؤثر است. در یک مطالعه، مصرف عصاره فشرده گیاه (۲۰ قطره هر دو ساعت در روز اول و سپس سه بار در روز تا ۱۰ روز) مدت زمان بهبودی را به طور معناداری کاهش داد (در بیماران با بیماری کامل: ۴ روز در گروه اکیناسه مقابل ۸ روز در دارونما). بر اساس این شواهد، آژانس دارویی اروپا برای عصاره فشرده Echinacea purpurea مجوز مصرف برای پیشگیری کوتاه‌مدت و درمان سرماخوردگی را صادر کرده است.

شواهد قوی برای اثربخشی E. angustifolia وجود ندارد و نتایج مطالعات برای E. pallida و E. purpurea مثبت‌تر بوده است. با این حال، به دلیل نبود شواهد کافی و قطعی، استفاده از ریشه این گونه‌ها بیشتر بر مبنای مصرف سنتی و با تأیید مصرف کوتاه‌مدت برای حمایت از درمان سرماخوردگی توصیه می‌شود.

Echinacea is available in many different types of products, including supplements, liquids, creams, mouthwashes, and throat sprays. Doses vary widely depending on the type of product used.

• مصرف خوراکی:

اکیناسه احتمالاً در کوتاه مدت برای اکثر افراد بی خطر است. محصولات مختلف اکیناسه تا ۱۰ روز به طور ایمن استفاده شده است. برخی از محصولات تا ۶ ماه به طور ایمن استفاده شده اند.
شایع ترین عوارض جانبی عبارتند از درد معده، یبوست، اسهال، سوزش سر دل، استفراغ و راش. واکنش‌های آلرژیک ممکن است در برخی از افراد، به‌ویژه در افرادی که به ragweed، mums، marigolds و daisies حساسیت دارند، رخ دهد.

• مصرف پوستی:

مصرف اکیناسه در کوتاه مدت احتمالاً بی خطر است. کرم حاوی اکیناسه تا ۱۲ هفته به طور ایمن استفاده شده است. استفاده از اکیناسه روی پوست ممکن است باعث قرمزی، خارش یا بثورات پوستی شود.

تداخلات متوسط:

1. کافئین: اکیناسه ممکن است سرعت تجزیه کافئین را در بدن کاهش دهد. مصرف اکیناسه همراه با کافئین ممکن است سطح کافئین را افزایش دهد و خطر عوارض جانبی کافئین مانند بی‌حالی، سردرد و ضربان قلب سریع را افزایش دهد.
2. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 3A4): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. اکیناسه ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
   
3. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 1A2): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. اکیناسه ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
4. داروهای سرکوب کننده ایمنی: اکیناسه می تواند فعالیت سیستم ایمنی را افزایش دهد. برخی از داروها، مانند داروهایی که پس از پیوند استفاده می شوند، فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می دهند. مصرف اکیناسه همراه با این داروها ممکن است اثرات این داروها را کاهش دهد.
5. Etoposide: اکیناسه ممکن است سرعت تجزیه اتوپوزید را در بدن کاهش دهد. مصرف اکیناسه همراه با اتوپوزید ممکن است عوارض جانبی اتوپوزید را افزایش دهد.

تداخلات ضعیف:

1. میدازولام: به نظر می رسد اکیناسه بر سرعت تجزیه میدازولام توسط بدن تأثیر می گذارد. مصرف میدازولام همراه با اکیناسه ممکن است عوارض جانبی میدازولام را افزایش داده یا اثرات آن را کاهش دهد.
   
2. وارفارین: وارفارین برای کند کردن لخته شدن خون استفاده می شود. اکیناسه ممکن است تجزیه وارفارین را افزایش داده و میزان عملکرد وارفارین را کاهش دهد. این ممکن است خطر لخته شدن خون را افزایش دهد. حتما به طور مرتب خون خود را چک کنید. دوز وارفارین شما ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد.
3. داروناویر: اکیناسه ممکن است بر سرعت تجزیه داروناویر توسط بدن تأثیر بگذارد. مصرف اکیناسه همراه با داروناویر ممکن است خطر عوارض جانبی را افزایش دهد یا اثرات داروناویر را کاهش دهد.
   
4. دوستاکسل: اکیناسه ممکن است بر سرعت تجزیه دوستاکسل توسط بدن تأثیر بگذارد. مصرف اکیناسه همراه با دوستاکسل ممکن است خطر عوارض جانبی را افزایش دهد یا اثرات دوستاکسل را کاهش دهد.
   
5. اتراویرین: اکیناسه ممکن است بر سرعت تجزیه اتراویرین توسط بدن تأثیر بگذارد. مصرف اکیناسه همراه با اتراویرین ممکن است باعث افزایش عوارض جانبی یا کاهش اثرات اتراویرین شود.
   
6. لوپیناویر/ریتوناویر: اکیناسه ممکن است بر سرعت تجزیه لوپیناویر/ریتوناویر توسط بدن تأثیر بگذارد. مصرف اکیناسه همراه با لوپیناویر/ریتوناویر ممکن است باعث افزایش عوارض جانبی یا کاهش اثرات لوپیناویر/ریتوناویر شود.

مصرف خوراکی اکیناسه تا ۷ روز در دوران بارداری بی خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا استفاده از اکیناسه برای بیش از ۷ روز بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطلاع از بی خطر بودن مصرف اکیناسه در دوران شیردهی وجود ندارد.

1. کودکان: مصرف خوراکی یا پوستی اکیناسه به مدت ۱۰ روز احتمالاً بی خطر است. به نظر می رسد مصرف خوراکی اکیناسه در اکثر کودکان ۲ تا ۱۱ ساله بی خطر باشد، اما ممکن است بثورات ناشی از واکنش آلرژیک رخ دهد. نگرانی هایی وجود دارد که واکنش های آلرژیک به اکیناسه در برخی از کودکان شدیدتر باشد
2. زمینه ارثی برای آلرژی (آتوپی): افراد مبتلا به این بیماری بیشتر احتمال دارد که واکنش آلرژیک به اکیناسه ایجاد کنند.
3. اختلالات خودایمنی (مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS)، لوپوس (لوپوس اریتماتوز سیستمیک، SLE)، آرتریت روماتوئید (RA)، یک اختلال پوستی به نام پمفیگوس ولگاریس یا موارد دیگر): اکیناسه ممکن است بر روی سیستم ایمنی اثر بگذارد که می تواند این شرایط را بدتر کند.

Alkamides (up to 0.7% in E.angustifolia and E.purpurea roots) are characteristic compounds of coneflowers, whereas they can be found only in traces in E. pallida. Chemically, these compounds are usually isobutylamides or 2-methylbutylamides of unsaturated fatty acids.

Caffeic acid derivatives are also present (1.0-1.5% in E.angustifolia and E.pallida, with about double the amount in E. purpurea), with the main component echinacoside (0.5-1.5%) in E.angustifolia and E.pallida, and caftaric acid and cichoric acid in E.purpurea. These are caffeic acid glycosides, or caffeic acid esters of quinic acid (e.g. chlorogenic acid).

From the point of view of immunomodulating activity, polysaccharides and glycoproteins are also of interest.

The roots contain the saturated pyrrolizidine-type alkaloids tussilagine and isotussilagine (since these have a 1,2-saturated necine structure, they are not hepatotoxic).

Polysaccharides (heteroglycans) of Echinacea purpurea and E.angustifolia were found to stimulate the activity of mouse macrophages in vitro and increase interleukin-1 secretion. In a further experiment, ethanolic extract of E.angustifolia root enhanced phagocytosis in vitro. A significant increase in phagocytosis was demonstrated in mice after the oral administration of E.angustifolia root extracts. Polysaccharides of the herb and root of Echinacea purpurea strongly activated macrophages in vitro.

An in vivo study was conducted to examine the immunomodulatory effects of Echinacea angustifolia preparations in rats. The phagocytic activity of alveolar macrophages increased in response to increasing oral doses. Among the components, alkylamides significantly increased the phagocytic activity of alveolar macrophages. A 90% ethanolic extract of pale coneflower root enhanced the phagocytosis of human granulocytes. Echinacea purpurea expressed juice induced a significant increase in the percentage of phagocytosing granulocytes in vitro. The phagocytosis of macrophages from mice and rats was significantly stimulated after the i.p. or oral application of Echinacea purpurea expressed juice. A purified alkamide fraction of E.purpurea administered orally to rats enhanced the phagocytic activity and phagocytic index of lung alveolar macrophages.

In a human study, healthy volunteers took an ethanolic extract of purple coneflower root or placebo daily for 5 days. By day 5, a significant increase in phagocytosis of 120% was observed in the verum group, as compared with 20% in the placebo group. The effect was transient, and the phagocytotic activity returned to normal within 6 days.

Alcoholic extracts of Echinacea angustifolia, Echinacea pallida, and Echinacea purpurea, were investigated for immunomodulating properties in mice. The three herb extracts induced similar changes in the percentages of the immune cell populations and their biological functions. The herbal extracts significantly increased IFN-alpha production, but inhibited the release of TNF-gamma and IL-1-beta. Only the mice treated with Echinacea angustifolia and Echinacea pallida demonstrated a significantly higher production of IL-4 and IL-10. In a further experiment, polysaccharides and glycoproteins from pale coneflower root significantly increased the concentration of the cytokine IL-1 in the serum of mice after i.v. administration.

Echinacea purpurea was evaluated for its capacity to stimulate the cellular immune function of peripheral blood mononuclear cells. The extract of the roots significantly enhanced the natural killer (NK) function. Polysaccharides of E. purpurea enhanced the cytotoxic action of macrophages toward tumor cells.

Certain alkamides were confirmed to have in vitro anti-inflammatory activity. Extracts of the three widely applied species inhibited 5-lipoxygenase. The antiphlogistic effect was confirmed after both local and oral administration. Ethanol extracts of Echinacea angustifolia, Echinacea pallida, Echinacea simulata, and Echinacea sanguinea significantly inhibited PGE2 production in LPS-stimulated mouse macrophages. Certain alkamides of Echinacea angustifolia inhibited COX-2-dependent PGE2 formation in an animal experiment.

An animal study revealed that chronic administration of E.purpurea root extract extended the lifespan of mice. Moreover, the number of NK cells, acting as the first line of defense against developing neoplasms, was significantly elevated.

Different extracts of Echinacea species and certain pure compounds (eg. echinacoside) exerted antimicrobial activities against several bacteria. E.purpurea herb was active against several viruses, including rhinoviruses and influenzaviruses.

The healing surgical of skin wounds on guinea pigs was accelerated by an Echinacea purpurea herb-containing ointment.

According to recent results, alkamides act on the cannabinoid (CB) receptors. The alkylamides dodeca-2E,4E,8Z,10Z-tetraenoic acid isobutylamide and dodeca-2E,4Edienoic acid isobutylamide bind to the CB2 receptor more strongly than the endogenous cannabinoids