جینسینگ احتمالا برای موارد زیر موثر می باشد:

1. تقویت حافظه و مهارت های تفکر (عملکرد شناختی): مصرف خوراکی جینسینگ ممکن است به بهبود تفکر، مهارت‌های ریاضی و زمان واکنش در افراد سالم میان‌سال کمک کند، اما در جوانان این تأثیر مشاهده نمی‌شود. به نظر نمی رسد مصرف جینسینگ به تنهایی به حافظه کمک کند، اما به نظر می رسد مصرف آن با عصاره برگ جینکو باعث بهبود حافظه در افراد سالم بین ۳۸ تا ۶۶ سال می شود.
2. اختلال نعوظ (ED): به نظر می رسد مصرف خوراکی جینسینگ باعث بهبود عملکرد جنسی در بزرگسالان مبتلا به ED می شود.
3. آنفولانزا: به نظر می رسد مصرف خوراکی عصاره خاص جینسینگ خطر ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا را کاهش می دهد. اما به نظر نمی رسد که علائم آنفولانزا یا طول بیماری را کاهش دهد.
4. خستگی در افراد مبتلا به MS: مصرف خوراکی جینسینگ به مدت ۳ ماه، احساس خستگی را کاهش می دهد و کیفیت زندگی زنان مبتلا به MS را بهبود می بخشد.
5. افزایش پاسخ به محرک های جنسی در افراد سالم: به نظر می رسد مصرف جینسینگ به تنهایی یا همراه با سایر مواد خوراکی باعث بهبود تحریک و رضایت جنسی در بزرگسالان یائسه می شود. همچنین به نظر می رسد که میل جنسی را در زنانی که مشکلات جنسی را گزارش می کنند بهبود می بخشد.

جینسینگ احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:

1. عملکرد ورزشی: مصرف خوراکی جینسینگ تا ۸ هفته باعث بهبود عملکرد ورزشی نمی شود.

Panax ginseng has most often been used by adults in doses of 200 mg to 3 grams by mouth daily for up to 12 weeks.

• مصرف خوراکی:

مصرف جینسینگ تا ۶ ماه احتمالاً بی خطر است. جینسینگ احتمالاً زمانی که بیش از ۶ ماه مصرف شود، ایمن نیست. ممکن است برخی اثرات شبه هورمونی داشته باشد که در صورت استفاده طولانی مدت مضر باشد. شایع ترین عارضه جانبی، مشکل در خواب است. عوارض جانبی غیرمعمولی که گزارش شده است شامل بثورات شدید، آسیب کبدی و واکنش های آلرژیک شدید است.

• مصرف پوستی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطلاع از ایمن بودن جینسینگ وجود ندارد. ممکن است عوارض جانبی مانند سوزش و سوزش ایجاد کند.

تداخلات متوسط:

1. کافئین: کافئین می تواند سیستم عصبی را تسریع کند. جینسینگ همچنین ممکن است سرعت سیستم عصبی را تسریع کند. مصرف جینسینگ همراه با کافئین ممکن است خطر عوارض جانبی از جمله افزایش ضربان قلب و فشار خون بالا را افزایش دهد. از مصرف کافئین همراه با جینسینگ خودداری کنید.
2. فوروزماید: جینسینگ ممکن است عملکرد فوروزماید را کاهش دهد.
3. انسولین: جینسینگ ممکن است قند خون را کاهش دهد. انسولین همچنین برای کاهش قند خون استفاده می شود. مصرف جینسینگ همراه با انسولین ممکن است باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
4. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2D6): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. جینسینگ ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
5. داروهای افسردگی (MAOI): مصرف جینسینگ با MAOI ممکن است خطر عوارض جانبی خاصی مانند اضطراب، سردرد، بی قراری و بی خوابی را افزایش دهد. برخی از MAOIهای رایج عبارتند از فنلزین، سلژیلین و ترانیل سیپرومین.
6. داروهای ضد دیابت: جینسینگ ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف جینسینگ همراه با داروهای ضد دیابت ممکن است باعث کاهش بیش از حد قند خون شود.
7. دارو های سرکوب کننده ایمنی: جینسینگ می تواند فعالیت سیستم ایمنی را افزایش دهد. برخی از داروها، مانند داروهایی که پس از پیوند استفاده می شوند، فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می دهند. مصرف جینسینگ همراه با این داروها ممکن است اثرات این داروها را کاهش دهد.
8. داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: جینسینگ ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف جینسینگ همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را نیز کند می کنند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
9. داروهای محرک: داروهای محرک سیستم عصبی را تسریع می کنند. با افزایش سرعت سیستم عصبی، داروهای محرک می توانند باعث ایجاد احساس عصبانیت و تسریع ضربان قلب شما شوند. جینسینگ همچنین ممکن است سیستم عصبی را تسریع کند. مصرف جینسینگ همراه با داروهای محرک ممکن است باعث مشکلات جدی از جمله افزایش ضربان قلب و فشار خون بالا شود. از مصرف داروهای محرک همراه با جینسینگ خودداری کنید.
10. وارفارین: وارفارین برای کند کردن لخته شدن خون استفاده می شود. جینسینگ ممکن است اثرات وارفارین را کاهش دهد. اما مشخص نیست که آیا این تعامل مشکل بزرگی است یا خیر. حتما به طور مرتب خون خود را چک کنید.
    
11. استروژن: جینسینگ ممکن است برخی از اثرات مشابه استروژن را داشته باشد. مصرف جینسینگ همراه با قرص های استروژن ممکن است اثرات استروژن را کاهش دهد.
    
12. داروهایی که می توانند باعث ضربان قلب نامنظم شوند (داروهای طولانی کننده فاصله QT): جینسینگ ممکن است بر جریان الکتریکی در قلب تأثیر بگذارد. این امر می تواند خطر داشتن ضربان قلب نامنظم را افزایش دهد. برخی از داروها می توانند همین اثر را داشته باشند. مصرف جینسینگ با این داروها ممکن است خطر ابتلا به یک مشکل جدی قلبی را افزایش دهد.
    
13. نیفدیپین: جینسینگ ممکن است بر مقدار نیفدیپین موجود در بدن تأثیر بگذارد. مصرف جینسینگ همراه با نیفدیپین ممکن است اثرات و عوارض جانبی نیفدیپین را افزایش دهد.
14. ایماتینیب: جینسینگ ممکن است سرعت تجزیه ایماتینیب توسط کبد را کاهش دهد. مصرف جینسینگ با ایماتینیب ممکن است اثرات و عوارض جانبی ایماتینیب را افزایش دهد.
    
15.  داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 3A4 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. جینسینگ ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
    
16. میدازولام: جینسینگ ممکن است سرعت تجزیه کبد میدازولام را افزایش دهد. مصرف جینسینگ با میدازولام ممکن است اثرات میدازولام را کاهش دهد.
    
17. سلژیلین: جینسینگ ممکن است میزان جذب سلژیلین توسط بدن را کاهش یا افزایش دهد که ممکن است اثرات و عوارض جانبی سلژیلین را تغییر دهد.

تداخلات ضعیف:

1. فکسوفنادین: فکسوفنادین برای درمان آلرژی های فصلی مصرف می شود. جینسینگ ممکن است میزان فکسوفنادین موجود در بدن را کاهش دهد.
2. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 1A1 ): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. جینسینگ ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.

مصرف خوراکی جین سینگ احتمالاً در دوران بارداری خطرناک است. یکی از مواد شیمیایی موجود در جینسینگ باعث نقص مادرزادی در حیوانات شده است. اگر باردار هستید، از جینسینگ استفاده نکنید.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا جینسنگ برای استفاده در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

1. کودکان: جینسینگ احتمالاً در نوزادان و کودکان خطرناک است. جینسینگ با مسمومیت کشنده در نوزادان مرتبط است.
2. بیماری های خودایمنی مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS)، لوپوس (لوپوس اریتماتوز سیستمیک، SLE)، آرتریت روماتوئید (RA) یا سایر شرایط: به نظر می رسد که جینسینگ فعالیت سیستم ایمنی را افزایش می دهد. ممکن است بیماری های خود ایمنی را بدتر کند. اگر دچار بیماری خودایمنی هستید از جینسینگ استفاده نکنید.
3. شرایط خونریزی: به نظر می رسد جینسینگ با لخته شدن خون تداخل دارد. اگر دچار خونریزی هستید از جینسینگ استفاده نکنید.
4. بیماری های قلبی: جینسینگ می تواند در روز اول استفاده کمی بر ریتم قلب و فشار خون تاثیر بگذارد. اگر بیماری قلبی دارید از جینسینگ با احتیاط استفاده کنید.
5. وضعیت بیماری های حساس به هورمون مانند سرطان سینه، سرطان رحم، سرطان تخمدان، اندومتریوز یا فیبروم رحم: Panax Ginseng حاوی مواد شیمیایی (جین سنوزیدها) است که می تواند مانند استروژن عمل کند. اگر وضعیت بیماری های حساس به هورمون دارید که ممکن است با قرار گرفتن در معرض استروژن بدتر شود، از جینسینگ استفاده نکنید.
6. بی خوابی : دوزهای بالای جینسینگ با بی خوابی مرتبط است. اگر مشکل خواب دارید، از جینسینگ با احتیاط استفاده کنید.
7. سیستم ایمنی سرکوب شده: جینسینگ ممکن است سیستم ایمنی بدن را فعال تر کند. این می تواند با اثرات داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند، مانند داروهایی که پس از پیوند عضو داده می شوند، تداخل ایجاد کند. اگر سیستم ایمنی شما سرکوب شده است، از جینسینگ استفاده نکنید.
8. اسکیزوفرنی: دوزهای بالای جینسینگ با مشکلات خواب و بی قراری در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی مرتبط است. در صورت ابتلا به اسکیزوفرنی هنگام استفاده از جینسینگ مراقب باشید.

1. Water-soluble polysaccharides: panaxane A to U
2. Polyynes: including falcarinol (panaxynol), falcarintriol (panaxytriol), examples estered with acetic acid or linolenic acid
3. Triterpene saponins: Aglycone (20S)-protopanaxadiol: including ginsenoside Ral, Ra2, Ra3, Rbl, Rb2, Rb3, notoginsenoside R4, Rsl, Rs2, Rs3, Rs4, malonylginsenoside Rbl, Re, Rd, Aglycone (20S)-protopanaxytriol: including ginsenoside Re, Rf, Rgl, notoginsenoside R, Aglycone oleanolic acid: including ginsenoside Ro, chikusetsusasaponin-V Rbl, Rb2, Re, Rd, Re, Rgl

The pharmacologically most important constituents are ginsenosides, which chemically are saponins, however, certain non-saponin components, primarily polysaccharides are also considered as active constituents with favourable effects. Ginsenosides are based on dammarane-type (protopanaxadiol and protopanaxatriol) or oleanolic acid-type skeletons.

The pharmacology of the ginseng has been studied very extensively, and although the antistress (improvement of resistance to physical and metal stress) effect seems to be conclusive, there are many contradictory results in the literature. Individual ginsenosides, contrary to the fact that they are chemically very similar, may have opposite effects. Certain ginsenosides exhibited CNS-depressant effect in animal experiments, others had CNS-stimulant activity. However, this is fully in line with the normalizing effect of adaptogens.

Ginseng has corticosteroid-like action presumably by increasing adrenal steroidogenesis through acting on the pituitary gland (the endocrine effect was observed in intact animals but not in hypophysectomised ones). Increased physical endurance, which may be related to this effect, was described in several animal experiments after the administration of ginseng.

The hypotensive, antiarrhytmic and positive inotropic effect of ginseng extracts and certain individual ginsenosides has been confirmed experimentally. Panax ginseng reduced serum cholesterol and triglycerides, and increased high-density lipoprotein levels of animals. It also had antiplatelet effect, presumably by inhibiting thromboxane formation.

Ginseng has hypoglycaemic activity as demonstated in several preclinical trials. Ginsenosides promoted insulin release in pancreas in vitro, what is more, the number of insulin receptors was also increased after the administration of ginseng in animal experiments. Hypoglycaemic effect was demonstrated in healthy animals and also after experimental induction of diabetes. Apart from ginsenosides, polysaccharides have also role in this activity.

Antioxidant, antiproliferative and antiviral activities of different ginseng extracts have been demonstrated in in vitro studies.