جو
نام علمی : .Hordeum vulgare L
نام انگلیسی : Barley
نام خانواده : Gramineae/Poaceae
اندام مورد استفاده :دانه
جو نوعی غله است که از نظر محتوی فیبر بسیار غنیست و نه تنها در غذا ها بلکه در ساخت مشروبات الکلی در سراسر جهان استفاده می شود.
فیبری که در جو وجود دارد، می تواند کلسترول خون، قند خون و سطح انسولین را کاهش دهد. همچنین به نظر می رسد فیبر جو با کاهش سرعت تخلیه ی معده باعث کنترل قند خون و کاهش اشتها می شود.
از جو برای بیماری های قلبی، کلسترول بالا، سرطان کولون، دیابت، اسهال، فشار خون بالا، چاقی و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.
منابع :
جو به احتمال زیاد برای موارد زیر موثر است:
- بیماری قلبی: به نظر می رسد خوردن ۶ گرم جو به عنوان منبع فیبر غذایی، خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش می دهد.
- کلسترول بالا: به نظر می رسد خوردن ۱۲-۳ گرم جو در روز باعث کاهش کلسترول تام و LDL در بزرگسالان با کلسترول بالا می شود.
جو احتمالاً برای موارد زیر موثر نیست:
- سرطان روده بزرگ، سرطان رکتوم: خوردن بیشتر جو به عنوان منبع فیبر به نظر نمی رسد خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ یا رکتوم را کاهش دهد.
Adults (18 Years and Older)
- For constipation, limited research has used 9 g of germinated barley foodstuff (GBF) daily for up to 20 days.
- The U.S. Food and Drug Administration (FDA) allows whole grain barley and barley-containing products to claim that they reduce the risk of coronary heart disease (CHD). To qualify for the health claim, the barley-containing foods must provide at least 0.75 g of soluble fiber per serving.
- For high cholesterol, 1.5 mL of barley oil twice daily or 30 g of barley bran flour daily by mouth has been used in studies.
- Also, for ulcerative colitis (mild to moderate), 10 g germinated barley foodstuff (GBF) taken three times daily has been studied and reported as well tolerated.
- For hyperglycemia, studies have used 90 g of barley carbohydrates, either alone or enriched with beta-glucan.
Children (Younger than 18 Years)
- There is not enough scientific information to recommend barley for use in children.
- مصرف خوراکی:
جو معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی بی خطر است یا خیر وجود ندارد. عوارض جانبی ممکن است شامل نفخ و طعم ناخوشایند باشد. حتی برخی از افراد ممکن است به جو حساسیت داشته باشند.
- مصرف پوستی:
اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمنی مصرف پوستی جو وجود ندارد. احتمال بروز واکنش های پوستی آلرژیک هست.
تداخلات متوسط:
تری کلابندازول (triclabendazole): به نظر می رسد جو میزان تری کلابندازولی را که بدن می تواند جذب و استفاده کند کاهش می دهد. اما مشخص نیست که آیا این تداخل جدی است یا خیر.
جو معمولا در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر وجود ندارد. جوانه جو احتمالاً خطرناک است و در دوران بارداری نباید به مقدار زیاد مصرف شود.
جو معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد. پس بهتراست جانب احتیاط را رعایت کرده و به مقادیر موجود در غذا بسنده کنید.
- بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن: گلوتن موجود در جو می تواند بیماری سلیاک را بدتر کند. پس از مصرف جو خودداری کنید.
- آلرژی به دانه غلات: مصرف جو ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به سایر دانه های غلات از جمله گندم، جو دوسر، ذرت ، برنج و rye حساس هستند. واکنش آلرژیک در افرادی که بهgrass آلرژی دارند، نیز ممکن است رخ دهد.
Barley contains about 3% to 11% dietary fiber made up of pentosans, beta-glucan, and cellulose. Beta-glucan is a highly viscous soluble polysaccharide, with a linear, unbranched structure composed of 4-O-linked beta-D-glucopyranosyl units and 3-O-linked beta-D-glucopyranosyl units; the molecular weight ranges from 0.4 to 2.3 × ۱۰۶ Da. Beta-glucan is associated with the plant cell wall and is distributed throughout the kernel, with a slightly higher concentration in the outer portion.
The major nutrient in barley is starch, with smaller amounts of protein and fats also present. About half of the total protein content is made up of storage proteins known as hordeins. These belong to the prolamin group and are closely related to the gluten found in wheat. Hypersensitivity to barley has been attributed to these proteins.Barley bran flour consists of dried and milled brewers grain, the insoluble portion of malted barley after the removal of soluble carbohydrates. The flour contains only 1% to 3% soluble fiber, as most is lost in the processing.
Although some essential amino acids and vitamins found in the outer layers of the seed are lost during the pearling process, pearl barley is rich in B-group vitamins and is a good source of trace elements including iron, magnesium, zinc, selenium, and copper. Chromium levels, up to 10 times higher than those found in brewer’s yeast (generally regarded as the richest natural source of chromium), have been recorded in some cultivars. Other components that have been associated with health benefits include tocotrienol, lignan, phytoestrogen, phenolic compounds, and phytic acid. Barley is the source of a natural sweetener known as malt sugar or barley jelly sugar, which is high in maltose.
کاربرد
جو به احتمال زیاد برای موارد زیر موثر است:
- بیماری قلبی: به نظر می رسد خوردن ۶ گرم جو به عنوان منبع فیبر غذایی، خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش می دهد.
- کلسترول بالا: به نظر می رسد خوردن ۱۲-۳ گرم جو در روز باعث کاهش کلسترول تام و LDL در بزرگسالان با کلسترول بالا می شود.
جو احتمالاً برای موارد زیر موثر نیست:
- سرطان روده بزرگ، سرطان رکتوم: خوردن بیشتر جو به عنوان منبع فیبر به نظر نمی رسد خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ یا رکتوم را کاهش دهد.
دوزینگ
Adults (18 Years and Older)
- For constipation, limited research has used 9 g of germinated barley foodstuff (GBF) daily for up to 20 days.
- The U.S. Food and Drug Administration (FDA) allows whole grain barley and barley-containing products to claim that they reduce the risk of coronary heart disease (CHD). To qualify for the health claim, the barley-containing foods must provide at least 0.75 g of soluble fiber per serving.
- For high cholesterol, 1.5 mL of barley oil twice daily or 30 g of barley bran flour daily by mouth has been used in studies.
- Also, for ulcerative colitis (mild to moderate), 10 g germinated barley foodstuff (GBF) taken three times daily has been studied and reported as well tolerated.
- For hyperglycemia, studies have used 90 g of barley carbohydrates, either alone or enriched with beta-glucan.
Children (Younger than 18 Years)
- There is not enough scientific information to recommend barley for use in children.
عوارض جانبی
- مصرف خوراکی:
جو معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی بی خطر است یا خیر وجود ندارد. عوارض جانبی ممکن است شامل نفخ و طعم ناخوشایند باشد. حتی برخی از افراد ممکن است به جو حساسیت داشته باشند.
- مصرف پوستی:
اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمنی مصرف پوستی جو وجود ندارد. احتمال بروز واکنش های پوستی آلرژیک هست.
تداخلات دارویی
تداخلات متوسط:
تری کلابندازول (triclabendazole): به نظر می رسد جو میزان تری کلابندازولی را که بدن می تواند جذب و استفاده کند کاهش می دهد. اما مشخص نیست که آیا این تداخل جدی است یا خیر.
بارداری
جو معمولا در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر وجود ندارد. جوانه جو احتمالاً خطرناک است و در دوران بارداری نباید به مقدار زیاد مصرف شود.
شیردهی
جو معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف جو در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد. پس بهتراست جانب احتیاط را رعایت کرده و به مقادیر موجود در غذا بسنده کنید.
احتیاط و منع مصرف
- بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن: گلوتن موجود در جو می تواند بیماری سلیاک را بدتر کند. پس از مصرف جو خودداری کنید.
- آلرژی به دانه غلات: مصرف جو ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به سایر دانه های غلات از جمله گندم، جو دوسر، ذرت ، برنج و rye حساس هستند. واکنش آلرژیک در افرادی که بهgrass آلرژی دارند، نیز ممکن است رخ دهد.
مواد موثره
Barley contains about 3% to 11% dietary fiber made up of pentosans, beta-glucan, and cellulose. Beta-glucan is a highly viscous soluble polysaccharide, with a linear, unbranched structure composed of 4-O-linked beta-D-glucopyranosyl units and 3-O-linked beta-D-glucopyranosyl units; the molecular weight ranges from 0.4 to 2.3 × ۱۰۶ Da. Beta-glucan is associated with the plant cell wall and is distributed throughout the kernel, with a slightly higher concentration in the outer portion.
The major nutrient in barley is starch, with smaller amounts of protein and fats also present. About half of the total protein content is made up of storage proteins known as hordeins. These belong to the prolamin group and are closely related to the gluten found in wheat. Hypersensitivity to barley has been attributed to these proteins.Barley bran flour consists of dried and milled brewers grain, the insoluble portion of malted barley after the removal of soluble carbohydrates. The flour contains only 1% to 3% soluble fiber, as most is lost in the processing.
Although some essential amino acids and vitamins found in the outer layers of the seed are lost during the pearling process, pearl barley is rich in B-group vitamins and is a good source of trace elements including iron, magnesium, zinc, selenium, and copper. Chromium levels, up to 10 times higher than those found in brewer’s yeast (generally regarded as the richest natural source of chromium), have been recorded in some cultivars. Other components that have been associated with health benefits include tocotrienol, lignan, phytoestrogen, phenolic compounds, and phytic acid. Barley is the source of a natural sweetener known as malt sugar or barley jelly sugar, which is high in maltose.
گیاه گندمی، یکساله با ساقههای ماشورهای، منفرد یا دستهای، ایستاده، به ارتفاعی تا ۹۰ سانتیمتر، صاف و بدون کرک است.
پهنک برگها تخت، خطی-نوکدار، با دو لبهی زبر، به طولی تا ۴۵ سانتیمتر و عرضی بین ۱۰ تا ۱۲ میلیمتر میباشد.
گلآذین بهصورت سنبلهای ایستاده، به طول ۶ تا ۱۰ سانتیمتر، چهارگوش یا ششگوش است.
سنبلهچهها همگی همشکل، نر-ماده و سهتایی هستند.
پوشهها خطی-سرنیزهای، کموبیش دارای کرکهای بلند و دارای سیخکی کوتاهاند.
پوشه و میخک تقریباً هماندازهی پوشینه هستند.
پوشینه کموبیش چرمی، بیضوی پهن یا سرنیزهای، دارای ۵ رگه، در انتها کمی زبر و با سیخکی کلفت و تخت به طولی تا ۱۵ سانتیمتر خاتمه مییابد.
پراکندگی جهانی:
این گیاه بهصورت زراعی در سراسر جهان کاشته میشود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران:
بهصورت زراعی در استانهای گلستان (گرگان)، مازندران، گیلان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام، همدان، مرکزی (اراک)، لرستان، اصفهان، یزد، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، کرمان، خوزستان، بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، خراسان، سمنان و تهران رویش دارد.
– زیستبوم اصلی: مناطق معتدل (temperate biome)
– ارتفاع رشد: از سطح دریا تا ارتفاعات ۴۵۰۰ متری
– زیستگاهها: مراتع، چمنزارها، زمینهای کشاورزی، و گاهی بهصورت گیاه هرز (weedy)
توصیف گیاه شناسی
گیاه گندمی، یکساله با ساقههای ماشورهای، منفرد یا دستهای، ایستاده، به ارتفاعی تا ۹۰ سانتیمتر، صاف و بدون کرک است.
پهنک برگها تخت، خطی-نوکدار، با دو لبهی زبر، به طولی تا ۴۵ سانتیمتر و عرضی بین ۱۰ تا ۱۲ میلیمتر میباشد.
گلآذین بهصورت سنبلهای ایستاده، به طول ۶ تا ۱۰ سانتیمتر، چهارگوش یا ششگوش است.
سنبلهچهها همگی همشکل، نر-ماده و سهتایی هستند.
پوشهها خطی-سرنیزهای، کموبیش دارای کرکهای بلند و دارای سیخکی کوتاهاند.
پوشه و میخک تقریباً هماندازهی پوشینه هستند.
پوشینه کموبیش چرمی، بیضوی پهن یا سرنیزهای، دارای ۵ رگه، در انتها کمی زبر و با سیخکی کلفت و تخت به طولی تا ۱۵ سانتیمتر خاتمه مییابد.
پراکنش جغرافیایی
پراکندگی جهانی:
این گیاه بهصورت زراعی در سراسر جهان کاشته میشود.
پراکندگی جغرافیایی در ایران:
بهصورت زراعی در استانهای گلستان (گرگان)، مازندران، گیلان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام، همدان، مرکزی (اراک)، لرستان، اصفهان، یزد، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، کرمان، خوزستان، بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، خراسان، سمنان و تهران رویش دارد.
اکولوژی
– زیستبوم اصلی: مناطق معتدل (temperate biome)
– ارتفاع رشد: از سطح دریا تا ارتفاعات ۴۵۰۰ متری
– زیستگاهها: مراتع، چمنزارها، زمینهای کشاورزی، و گاهی بهصورت گیاه هرز (weedy)
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن
