افسنطین به طور سنتی به عنوان یک ضد کرم روده ای و برای درمان سوء هاضمه استفاده شده است، اگرچه هیچ داده بالینی این کاربردها را تایید نمی کند. فعالیت ضد میکروبی، ضد قارچی و ضد تب در مطالعات غیر بالینی ثبت شده است. مطالعات بالینی اولیه نشان می دهد که افسنطین ممکن است اثرات ضد زخم، ضد تک یاخته یا ضد التهابی (به عنوان مثال، در بیماری کرون و نفروپاتی ایمونوگلوبولین A) داشته باشد، اما اطلاعات در مورد این کاربرد ها محدود است. افسنطین به عنوان طعم دهنده نیز استفاده شده است.

• thujone-free wormwood is commonly found in foods and alcoholic drinks such as bitters, vermouth, and absinthe.
• As medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of wormwood might be.

• مصرف خوراکی:

افسنطین بدون توجون معمولاً در غذاها و نوشیدنی‌ها مصرف می‌شود. استفاده کوتاه مدت افسنطین بدون توجون به عنوان دارو احتمالاً بی خطر است. اما افسنطین حاوی توجون احتمالاً ناایمن است. توجون می تواند باعث تشنج، نارسایی کلیه، استفراغ و سایر عوارض جانبی جدی شود.

• مصرف پوستی:

عصاره افسنطین احتمالاً به عنوان یک پماد بی خطر است.

تداخلات متوسط:

داروهای ضد تشنج: افسنطین ممکن است خطر تشنج را افزایش دهد. مصرف افسنطین همراه با داروهایی ضد تشنج ممکن است اثرات این داروها را کاهش دهد و خطر تشنج را افزایش دهد.

مصرف خوراکی افسنطین به عنوان دارو در دوران بارداری مصرف شود، احتمالاً خطرناک است. برخی از محصولات افسنطین حاوی ماده شیمیایی توجون هستند. توجون ممکن است رحم را تحت تاثیر قرار دهد و بارداری را به خطر بیندازد. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا استفاده موضعی افسنطین در دوران بارداری بی خطر است، وجود ندارد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف خوراکی یا پوستی افسنطین در شیردهی ایمن است یا خیر، وجود ندارد.

1. آلرژی به گیاهان: افسنطین ممکن است باعث واکنش آلرژیک در افرادی شود که به خانواده Asteraceae/Compositae حساس هستند. اعضای این خانواده عبارت اند از: ragweed, chrysanthemums, marigolds, daisies و …
2. بیماری خوی ارثی نادر به نام porphyria: توجون موجود در اسانس افسنطین ممکن است تولید مواد شیمیایی به نام پورفیرین را در بدن افزایش دهد. این امر می تواند porphyria را بدتر کند.
   
3. اختلالات کلیوی: مصرف اسانس افسنطین ممکن است باعث نارسایی کلیه شود. اگر مشکلات کلیوی دارید، قبل از مصرف افسنطین با پزشک خود صحبت کنید.
   
4. اختلالات تشنجی، از جمله صرع: افسنطین حاوی توجون است که می تواند باعث تشنج شود. افسنطین ممکن است خطر تشنج را در افرادی که سابقه تشنج داشته اند، افزایش دهد.

1. Volatile oil: with a high level (varies a great deal among different strains) of (+)-thujone, cis-epoxy ocimene. transsabinyl acetate or chrysanthenyl acetate
2. Sesquiterpene bitter principles: including absinthine, anabsinthine, artabsine and matricine

Wormwood herb contains up to 1.5% essential oil with alpha-thujone, (Z)- epoxyocimene, transsabinyl and chrysanthenyl acetate as main components. The composition of the oil depends on the origin of the sample, and seasonal variation also plays a role. Some plants are regarded to be of pure chemotype (these contain one main component), whereas others are mixed (with more than one major component). In the pure chemotype, alpha-thujone ispredominant in plants growing below 1000 m. In Central and Eastern Europe, mixed chemotypes are typical.

Further, and from the point of view of medicinal application more important compounds are the bitter constituents (0.15-0.4%). Chemically, these are sesquiterpene lactones, with artabsin, absinthin and matricin as main constituents.

In an animal experiment, purified fractions of an extract proved to have antiulcer effects on acetylsalicylic acid-induced ulcers in rats. Some fractions significantly decreased the volume of gastric juice, and ulcer formation was also inhibited. This observation is in contradiction with the known gastric acid secretion-promoting effect of bitter herbs. One explanation may be that the purified extracts were void of bitter components. In a further trial, orally administered absinthin increased the amount of gastric juice. In a subsequent study, a crude extract exerted a bile secretion-increasing effect in dogs.

Wormwood extracts have exhibited antimicrobial activities on different strains (including Plasmodium sp.). Studies with the essential oils suggest that these activities are at least partly related to the volatile components. Antioxidant activity has been confirmed in vitro. In animal experiments, Artemisia absinthium displayed an antipyretic effect.

Alpha-thujone, a major component of the essential oils of some chemotypes, has no importance as regards medicinal applications, but it is a determinant of the toxicological profile of the plant. The mechanism of alpha-thujone neurotoxicity relies on the modulation of the GABA-gated Cl- channel. The symptoms of acute intoxication are epileptiform convulsions. After prolonged application, the possibility of mortality is increased, with indications of neurotoxicity (tremor and seizures). On the basis of animal experiments, the Council of Europe allocated a temporary maximum daily intake (TMDI) of 10 g/kg for thujone. In therapy, chemotypes with low thujone content should be preferred.