پوست بید احتمالا برای مورد زیر موثر می باشد:

1. کمردرد: به نظر می رسد مصرف خوراکی پوست درخت بید باعث کاهش درد کمر می شود. به نظر می رسد دوزهای بالاتر موثرتر از دوزهای پایین تر هستند و ممکن است تا یک هفته طول بکشد تا کمک کند.

طبق رفرنس medscape پوست بید در تب، نقرس، سردرد، التهاب، علائم آنفلوآنزا، دردهای عضلانی/مفصلی، درد، آرتریت روماتوئید کاربرد دارد.

Adults (18 Years and Older)

1. The German Commission E monograph (BGA, Commission E) recommends doses of willow bark extract of 60 to 120 mg of total salicin daily. Clinical studies have used 120 to 240 mg willow bark extract (Assalix) for four weeks to treat lower back pain.
2. For osteoarthritis pain, an effective dose of willow bark extract has been reported as 1,360 to 2,160 mg (containing 240 mg of salicin) daily for 2 weeks.

Children (Younger than 18 Years)

1. Because of the potential for Reye’s syndrome from salicylates, children with influenza, varicella (chickenpox), or any suspected viral infection should avoid willow bark.

• مصرف خوراکی:

مصرف پوست بید تا ۱۲ هفته احتمالاً بی خطر است. ممکن است در برخی افراد باعث اسهال، سوزش سر دل و استفراغ شود. همچنین می تواند باعث خارش، بثورات و واکنش های آلرژیک، به ویژه در افرادی که به آسپرین حساسیت دارند، شود.

تداخلات شدید:

1. داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: پوست درخت بید ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف پوست درخت بید همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را کند می کنند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.

تداخلات متوسط:

1. آسپرین: پوست درخت بید حاوی مواد شیمیایی مشابه آسپرین است. ممکن است مصرف پوست درخت بید همراه با آسپرین اثرات و عوارض جانبی آسپرین را افزایش دهد.
2. کولین منیزیم تری سالیسیلات: پوست درخت بید حاوی مواد شیمیایی مشابه کولین منیزیم تری سالیسیلات است. ممکن است مصرف پوست درخت بید همراه با کولین منیزیم تری سالیسیلات اثرات و عوارض جانبی کولین منیزیم تری سالیسیلات را افزایش دهد.
3. سالسالات: سالسالات نوعی دارو به نام سالیسیلات است که شبیه آسپرین است. پوست درخت بید نیز حاوی سالیسیلات است. ممکن است مصرف سالسالات همراه با پوست درخت بید اثرات و عوارض جانبی سالسالات را افزایش دهد.
4. استازولامید: پوست درخت بید حاوی مواد شیمیایی است که ممکن است میزان استازولامید را در خون افزایش دهد. ممکن است مصرف پوست درخت بید همراه با استازولامید  اثرات و عوارض جانبی استازولامید را افزایش دهد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا پوست درخت بید برای استفاده در بارداری بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

استفاده از پوست درخت بید در دوران شیردهی احتمالاً خطرناک است. پوست درخت بید حاوی مواد شیمیایی است که می تواند وارد شیر مادر شود و عوارض جانبی در نوزاد ایجاد کند. اگر در دوران شیردهی هستید از آن استفاده نکنید.

1. اختلالات خونریزی: پوست درخت بید ممکن است خطر خونریزی را در افراد مبتلا به اختلالات خونریزی افزایش دهد.
2. بیماری کلیوی: پوست درخت بید ممکن است جریان خون را از طریق کلیه ها کاهش دهد که ممکن است در برخی افراد منجر به نارسایی کلیه شود. اگر بیماری کلیوی دارید، از پوست درخت بید استفاده نکنید.
3. کودکان: مصرف خوراکی پوست درخت بید برای عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا در کودکان احتمالاً ایمن نیست. نگرانی هایی وجود دارد که مانند آسپرین، خطر ابتلا به سندرم ری را افزایش دهد.
4. حساسیت به آسپرین: افراد مبتلا به آسم، زخم معده، دیابت، نقرس، هموفیلی، هیپوپروترومبینمی یا بیماری کلیوی و کبدی ممکن است به آسپرین و همچنین پوست درخت بید حساس باشند. استفاده از پوست درخت بید ممکن است باعث واکنش های آلرژیک جدی شود.
5. جراحی: پوست درخت بید ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. ممکن است باعث خونریزی اضافی در حین و بعد از جراحی شود. حداقل ۲ هفته قبل از جراحی برنامه ریزی شده استفاده از پوست درخت بید را متوقف کنید.

1. Glycosides and esters yielding salicylic acid (1.5-12%): salicin (0.1-2%), salicortin (0.01-11%) and salicin derivatives acylated to the glucose residue (up to 6%, including, among others, fragilin, populin)
2. Tannins (8-20%)
3. Flavonoids

The salicylate content of the above-mentioned species is variable (1-10%). Willow bark contains salicylates as glycosides. Major glycosides are salicortin and tremulacin.

Salicin is the most active anti-inflammatory compound in willow. In wllow bark it can be found in the form of “prodrugs” (glycosides); these are hydrolyzed to salicin, which is further metabolized to saligenin (salicyl alcohol)enzymatically and by the flora of the lower intestines, and finally to salicylic acid after absorption.

Salicin and tremulacin exerted antiphlogistic activity in different in vitro test systems, with a delayed onset of action in comparison with salicyl alcohol or acíetylsalicylic acid. A Salix extract inhibited prostaglandin synthesis in vitro and COX-1 and COX-2 enzymes. It was confirmed experimentally that polyphenols also contribute to the overall enzyme-inhibitory effect of willow bark.

Salicin (and willow bark extract) does not induce gastric lesions in rats since active (COX-inhibitory) metabolites are formed after passing through the stomach as intact glycosides. In contrast with acetylsalicylic acid, thrombocyte aggregation is less effectively inhibited by willow bark (an extract containing 240 mg of salicin as compared with 100 mg of acetylsalicylic acid). Pharmacokinetic studies indicate that, based on serum salicylate concentrations, 240 mg of salicin as an extract is bioequivalent to 50-85 mg of acetylsalicylic acid.