بادرنجبویه احتمالا برای موارد زیر موثر است:

1. افسردگی: مصرف خوراکی بادرنجبویه ممکن است به بهبود علائم افسردگی در بزرگسالان مبتلا به افسردگی یا اضطراب کمک کند.
2. تبخال (herpes labialis): به نظر می رسد استفاده از لوسیون حاوی عصاره بادرنجبویه بلافاصله پس از بروز تبخال، دوره بهبودی را کوتاه کرده و علائم را کاهش می دهد.
3. استرس: مصرف خوراکی بادرنجبویه باعث افزایش آرامش و بهبود حافظه و هوشیاری در بزرگسالانی که استرس دارند، می شود. مصرف بادرنجبویه همراه با سایر دارو ها نیز ممکن است استرس را کاهش دهد.
4. ضد نفخ

Adults (18 Years and Older)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose for lemon balm. A common dose of lemon balm is 1 cup of tea taken several times per day as needed.
2. A dosage of 2-6 mL three times per day (1:5 in 45% alcohol) as a tincture has been used historically.
3. Lemon balm extract in a dose of 60 drops/day has been cited in research on patients with Alzheimer’s disease for improvement in cognition.
4. Creams and teas containing lemon balm have also been applied on the skin to treat herpes.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose for lemon balm in children.

مصرف خوراکی:

بادرنجبویه زمانی که در مقادیر موجود در غذاها مصرف شود، احتمالاً بی خطر است. مکمل های بادرنجبویه زمانی که با دوز حداکثر ۵۰۰ میلی گرم در روز تا ۶ ماه استفاده شوند، احتمالاً بی خطر هستند.

عوارض جانبی مصرف خوراکی این گیاه به طور کلی خفیف هستند و ممکن است شامل افزایش اشتها، حالت تهوع، سرگیجه و خس خس سینه باشند. اطلاعات کافی برای اثبات ایمنی بادرنجبویه برای مصرف بیشتر از ۶ ماه وجود ندارد.

مصرف پوستی:

 بادرنجبویه احتمالاً برای اکثر بزرگسالان بی خطر است. البته ممکن است در بعضی افراد باعث تحریک پوست شود.

تداخلات متوسط:

1. داروهای آرام بخش (CNS depressants): بادرنجبویه ممکن است باعث خواب آلودگی و کندی تنفس شود. داروهای آرام‌بخش هم می توانند باعث خواب آلودگی و کندی تنفس شوند. مصرف این دو کنار هم ممکن است این عوارض را تشدید کند.
2. هورمون تیروئید: به نظر می رسد مصرف بادرنجبویه میزان عملکرد هورمون تیروئید را در بدن کاهش می دهد. مصرف بادرنجبویه همراه با هورمون تیروئید ممکن است اثرات هورمون تیروئید را کاهش دهد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا بادرنجبویه در دوران بارداری بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا بادرنجبویه در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

1. بیماری تیروئید: بادرنجبویه ممکن است عملکرد تیروئید را تغییر دهد، سطح هورمون تیروئید را کاهش دهد ، و در درمان جایگزینی هورمون تیروئید اختلال ایجاد کند. اگر بیماری تیروئید دارید از بادرنجبویه خودداری کنید.
2. کودکان: مصرف خوراکی بادرنجبویه در کودکان تا یک ماه احتمالاً بی خطر است.
3. جراحی: بادرنجبویه در کنار داروهایی که در حین و بعد از جراحی استفاده می‌شوند ممکن است باعث خواب آلودگی بیش از حد شود. استفاده از بادرنجبویه را حداقل ۲ هفته قبل از جراحی متوقف کنید.

1. Volatil: chief components geranial, neral, citronellal (together 40_75% of the volatile oil, aroma-carrier), furthermore, linalool, geraniol, geranylactetate, methyl citronellate, trans-P ocimene, 1-Octen-3-ol, 6-methyl-5-heptene-2-on. beta caryophyllene, caryophyllebepoxide, germacren D, eugenol
2. Glycosides: of the alcoholic or phenolic components of the volatile oil, for example eugenol glucoside
3. Caffeic acid derivatives: rosmaric acid (up to 4.7%)
4. Flavonoids: including among others cynaroside, cosmosiin, rhamnocitrin, isoquercitrin
5. Triterpene acids: including among others ursolic acid. 

روغن فرار از مهمترین گروه ترکیبات موجود در برگ بادرنجبویه می باشد که دارای رنگ زرد و بویی مطبوع شبیه به بوی لیمو است که ۰/۰۲-۰/۳ درصد وزن خشک برگ را تشکیل می دهد. در روغن قرار تاکنون حداقل ۷۰ ترکیب، مورد شناسایی قرار گرفته است که بیش از ۰ درصد آنها مونوترپنها و ۳۵ درصد آن سزکویی ترپنها را تشکیل می دهد. میزان ترکیبات حاوی اکسیژن زیاد می باشد و حدود ۹۰ درصد مونوترپنوئیید ها را شامل می شود و ترکیبات هیدروکربن حدود ۹۰ درصد سزکویی ترپنها را تشکیل می دهد. ترکیبات اصلی مونوترپنوئیید ها عبارت اند از: سیترونلال حدود ۳۰-۴۰ درصد، سیترال a و b  ( رژانیال و نرال ) حدود ۱۰-۳۰ درصد. همچنین مقادیر کمی متیل سیترونلات، اوسیمن، سیترونلول، ژزانیول و نرول نیز وجود دارد. ترکیبات عمده سزکویی ترپنها شامل حدود ۱۰ درصد هر کدام بتاکاریوفیلن و جرماکرن می باشد.

مونوترپن گلیکوزید ها و دیگر گلیکوزید ها با آگلیکون فرار مانند گلوکوزید اوژنیل نیز در برگ بادرنجبویه وجود دارد.

اجزا تشکیل دهنده روغن فرار به عوامل مختلف از جمله بوم، میزان رطوبت و آب و هوا بستگی دارد. همچنین برداشت اول یا دوم برگها نیز نقش قطعی در محتویات آنها ایفا می کند. بادرنجبویه ایرانی ۰/۱۸-۰/۱۴ درصد اسانس دارد که مونوترپنهای آلدییدی آن عبارت است از: سیترال به میزان ۱۳-۲۱ درصد و سیترونلال به میزان ۹-۱۲ درصد.

فلاونویید های دیگر ترکیبات موثره موجود در برگهای بادرنجبویه می باشد که مهمترین آنها عبارتند از: لوتئولین -۷-گلیکوزید و ایزوکورسیترین. ترکیبات دیگری که در بادرنجبویه دارای اهمیت است عبارتند از: اسید کافئیک، اسید هیدروکسی بنزوئیک و اسید هیدروکسی سینامیک.

In in vitro experiments, lemon balm extracts proved to inhibit GABA transaminase activity, resulting in elevated GABA levels. A GABA-increasing effect has been confirmed in animal studies too. The sedative and antianxiety effects of extracts have also been documented preclinically. Although the essential oil does not seem to have a role in the effects on the central nervous system, its confirmed spasmolytic activity may be crucial in the relief of gastrointestinal problems.

The effects on cognitive functions may be explained by the fact that lemon balm has acetylcholine receptor activity in the central nervous system and had the ability to inhibit acetylcholinesterase enzyme.