شناسایی تانن ها

۰٫۲ گرم از پودر گیاهی را با ۱۰ میلی لیتر اتانول برای مدت چند دقیقه تکان داده و صاف می نماییم. قسمتی از حاصل صاف شده را برداشته و در صورت پررنگ بودن آن را توسط اتانول تا رنگ زرد مایل به قهوه ای روشن رقیق می کنیم. در مورد داروهای مایع مثل عصاره ها یا تنتور ها مقداری از آن را برداشته و در صورت لزوم مثل محلول فوق رقیق می کنیم.
ده میلی لیتر از محلول تهیه شده را توسط چند قطره محلول کلرو فریک (۶٫۷ گرم در ۱۰۰ میلی لیتر آب) مورد آزمایش قرار داده و در صورت ایجاد رنگ آبی یا سبز نشان دهنده ی وجود تانن ها می باشد.
اگر تغییر رنگی مشاهده نشد محلول های مورد آزمایش فاقد ترکیبات تاننی یا فنلی هستند.

۰٫۱ گرم از پودر گیاهی را با ۱۰ میلی لیتر آب برای مدت کوتاهی روی بن ماری حرارت داده و بعد از سرد شدن آن را صاف می کنیم. در مورد داروهای مایع مثل تنتور ها یا عصاره ها مقدار ۱ میلی لیتر از محلول نمونه را برداشته و توسط بن ماری کاملا تغلیظ می نماییم و به حاصل خشک شده ۱۰ میلی لیتر آب جوش اضافه کرده و بعد از سرد شدن آن را صاف می نماییم. محلول های بدست آمده بایستی pH بین ۶ تا ۸ داشته باشند. در غیر این صورت توسط اسید استیک رقیق یا محلول سدیم هیدروژن کربنات، pH مورد نظر را آماده کرده، ۲ میلی لیتر از محلول تهیه شده را برداشته و به آن ۲ تا ۳ قطره محلول استات سرب یا محلول آلکالوئید دار (مثل محلول Strychnin-NaCl) اضافه می کنیم. در صورت وجود تانن ها رسوبی ایجاد می شود که به طور مشخصی قابل مشاهده است (رنگ رسوب سفید مایل به زرد است). در صورتی که مقدار تانن در محلول مورد آزمایش ناچیز باشد، محلول به صورت کدر مشاهده شده و هیچگونه رسوبی ایجاد نمی شود (به عنوان شاهد از برگ چای و یا مازوج استفاده می کنیم).