گیلاس وحشی (غار گیلاس)

نام علمی :.Prunus laurocerasus 

نام انگلیسی : Cherry Laurel

نام خانواده : Rosaceae

اندام مورد استفاده : پوست و میوه

گیلاس وحشی یک درخت است که از پوست و میوه آن برای تهیه دارو استفاده می شود.

گیلاس وحشی به صورت خوراکی برای سرماخوردگی، سینه‌پهلو، برونشیت (التهاب ریه) و سایر مشکلات ریه مصرف می شود. همچنین برای اسهال، نقرس، اختلالات گوارشی، درد و سرطان استفاده می‌شود. از آن در شربت‌های سرفه به دلیل اثرات آرام‌بخش (خواب‌آور)، خلط‌آور (پاک‌کننده مخاط)، خشک‌کننده و سرکوب‌کننده سرفه استفاده می‌شود.

در غذاها و نوشیدنی‌ها، گیلاس وحشی به عنوان طعم‌دهنده استفاده می‌شود. برخی از افراد دانه‌های آن را به عنوان میان‌وعده می‌خورند. میوه گیلاس وحشی به صورت تازه، در مربا یا در مشروبات الکلی و شربت‌ها استفاده می‌شود.

منابع :

 

اثر گیلاس وحشی در موارد زیر شواهد کافی ندارد:

  1. برونشیت
  2. سرماخوردگی
  3. سرفه
  4. اسهال

نیاز به شواهد بیشتر برای ارزیابی اثربخشی گیلاس وحشی برای این کاربردها وجود دارد.

The appropriate dose of wild cherry depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for wild cherry. Keep in mind that natural products are not always necessarily safe and dosages can be important.

مصرف گیلاس وحشی در مقادیری که معمولاً در غذا یافت می شود، احتمالاً بی خطر است. مصرف خوراکی گیلاس وحشی در مقادیر کم و کوتاه مدت احتمالاً ایمن است. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد گیلاس وحشی احتمالاً ناایمن است. گیلاس وحشی حاوی مواد شیمیایی است که در مقادیر زیاد سمی هستند.

تداخلات متوسط:

داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 3A4): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. گیلاس وحشی ممکن است سرعت تجزیه برخی داروها توسط کبد را کاهش دهد. مصرف گیلاس وحشی همراه با برخی از داروهایی که توسط کبد تجزیه می شوند، می تواند عوارض و عوارض جانبی برخی داروها را افزایش دهد. برخی از داروهای تغییر یافته توسط کبد عبارتند از لواستاتین، کتوکونازول، ایتراکونازول، فکسوفنادین، تریازولام و غیره.

استفاده از گیلاس وحشی به احتمال زیاد در بارداری ایمن نیست. گیلاس وحشی حاوی یک ماده شیمیایی به نام پروناسین است که می تواند باعث نقص مادرزادی شود.

اطلاعات کافی در مورد ایمنی استفاده از گیلاس وحشی در دوران شیردهی وجود ندارد.

هیچ خطر یا عوارض جانبی برای سلامتی در ارتباط با تجویز مناسب دوزهای درمانی شناسایی نشده است.

Cyanogenic glycosides: prunasin (corresponding to 0.5-2.5%, 50-210 mg HCN/100 gm)

  • نوع گیاه: درختچه یا درختی کوتاه
    ارتفاع: تا حدود ۶ متر
    شاخه‌چه‌های یک‌ساله: سبز، بدون کرک
  • برگ‌ها: همیشه‌سبز؛ طول تا ۲۰ سانتی‌متر، عرض تا ۸ سانتی‌متر
    شکل برگ: مستطیلی–بیضوی یا مستطیلی–تخم‌مرغی؛ رأس کوتاه‌نوک؛ قاعده گرد یا گوه‌ای
    حاشیه برگ: دارای دندانه‌های تنک یا کامل
    سطح برگ‌ها: فوقانی سبز تیره و براق؛ تحتانی کم‌رنگ‌تر؛ رگ‌برگ میانی برجسته؛ فاقد کرک؛ بافت چرمی
  • غده‌های قاعده‌ای برگ: ۲ تا ۴ عدد یا گاهی فاقد غده
    دم‌برگ: کانال‌دار؛ طول تا ۱٫۵ سانتی‌متر
  • گل‌آذین: خوشه‌ای، بی‌کرک، متراکم؛ معمولاً کوتاه‌تر از برگ‌ها؛ طول تا ۱۶ سانتی‌متر؛ همراه با برگ‌های حائل
    گل‌ها: سفید؛ قطر حدود ۸ میلی‌متر
    دم‌گل‌ها: بی‌کرک؛ طول تا ۸ میلی‌متر
  • پرچم‌ها: ۱۵ تا ۲۵ عدد
    میوه: شفت واژ‌تخم‌مرغی؛ قطر ۱۰ تا ۱۲ میلی‌متر؛ رأس نوک‌تیز؛ رنگ ارغوانی تیره یا سیاه
    هسته میوه: صاف؛ دارای شیار طولی (ناودار)

پراکندگی جهانی: این گونه در نواحی مختلفی از جمله شبه‌جزیرهٔ بالکان، ترکیه، منطقهٔ قفقاز، شمال و شمال‌غرب ایران انتشار دارد.

پراکندگی جغرافیایی در ایران:

  • استان مازندران: درهٔ تالار در نزدیکی شیرگاه، محدودهٔ بین عاس‌آباد و قائم‌شهر، اطراف شهرهای آمل و نور
  • استان گیلان: منطقهٔ تالش
  • سایر مناطق: به‌صورت کاشته‌شده در شهرهای تهران و کرج

Prunus laurocerasus در اقلیم‌های معتدل تا نیمه‌قاره‌ای با تابستان‌های گرم، زمستان‌های سرد تا ملایم، و بارندگی متوسط تا زیاد عملکرد خوبی دارد. این گیاه نسبت به خشکی، نوسانات دمایی، و آلودگی شهری مقاومت نسبی دارد و در مناطقی با رطوبت بالا و نور نیم‌سایه تا مستقیم به‌خوبی رشد می‌کند.

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن