گز علفی
نام علمی :.Quercus brantii L
نام انگلیسی : Californian Black Oak
نام خانواده : Fagaceae
اندام مورد استفاده : مان
گز علفی در اثر نیش حشرات خاصی، بر روی برگ های گونه ای بلوط با نام علمی Quercus brantii Lindl به صورت شبنم، ظاهر می گردد و در مجاورت هوا منعقد می شود.
این نوع بلوط به صورت درخت با برگهای چرمی، تخم مرغی شکل و دمبرگ دار دیده می شود که سطح فوقانی آنها، کرک دار یا بی کرک بوده ولی در سطح تحتانی، کرک های زرد ستاره ای دارند. قاعده برگها، تقریبا به شکل قلب و گل های آن، ریز و کوچک و سبز رنگ می باشند. میوه آن، قاعده محدب دارد و پیانه زیر میوه، نیمه کروی یا مخروطی شکل است.
درخت نام برده شده در کرمانشاه، لرستان، اراک و کردستان یافت می شود. جمع آوری گز، در صبح های زود مرداد ماه( قبل از طلوع آفتاب) انجام می گیرد. برای اینکار، شاخه های درخت را تکان می دهند و گاهی نیز برگها را ک دارای ذرات ماده قندی مذکور است، چیده و خشک می کنند و گز را از آن جدا می سازند.گز علفی، به صورت تکه های سبز رنگ شکننده، در بازار دارویی ایران عرضه می گردد که علاوه بر خرده های برگ گیاه مولد، مواد خارجی دیگری مانند خاک روشن نیز همراه دارد. گز علفی، هر چقدر کمتر با خرده برگ و ساقه مخلوط باشد، مرغوبتر است و محلول آبی ۱ درصد آن، نور پلاریزه را به طرف راست منحرف می کند.
منابع :
گز ها از نظر طبیعت، طبق نظر حکمای طب سنتی، گرم می باشد و خوردن آنها، بری تقویت دستگاه تنفس و گوارشی بسیار مفید است. نرم کننده سینه و صاف کننده صدا می باشند و برای تنگی نفس و سرفه مفید بوده و مقدار مصرف خوراکی آن ها ۸۰-۲۵ گرم است.
گز علفی، در ردیف گز خوانسار و جز ملین های قندی محسوب می شود. این مان در طب عوامف به عنوان داروی سینه درد و ماده مسکن، همراه با سایر دارو ها مورد استفاده قرار گرفته و آن را بخصوص برای تنقیه استعمال می نمایند. گز علفی به عنوان یک شیرین کننده نیز مصرف می شود و اثر آرام بخش، تقویت کننده و ضد سرفه دارد. بیشترین مصرف آن، در تولید انواعی از شیرینی گز می باشد. اگر گز علفی در آب جوش حل و خورده شود، در درمان زخم معده و اثنی عشر مفید است.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
این مان ۱۷ درصد ترکیبات غیر محلول در آب، ۹/۸ درصد فروکتوز، ۴۰ تا ۶۱ درصد ساکاروز و چهار نوع پلی ساکارید مشابه با پلی ساکارید گز خوانسار، ۲۲/۳ درصد دکسترین، ۱۰/۳ درصد موسیلاژ و ۱۹ درصد گلوکز دارد. به طور کلی میزان قند های احیا کننده در گز علفی حدود ۱۶/۵ درصد می باشد.
کاربرد
گز ها از نظر طبیعت، طبق نظر حکمای طب سنتی، گرم می باشد و خوردن آنها، بری تقویت دستگاه تنفس و گوارشی بسیار مفید است. نرم کننده سینه و صاف کننده صدا می باشند و برای تنگی نفس و سرفه مفید بوده و مقدار مصرف خوراکی آن ها ۸۰-۲۵ گرم است.
گز علفی، در ردیف گز خوانسار و جز ملین های قندی محسوب می شود. این مان در طب عوامف به عنوان داروی سینه درد و ماده مسکن، همراه با سایر دارو ها مورد استفاده قرار گرفته و آن را بخصوص برای تنقیه استعمال می نمایند. گز علفی به عنوان یک شیرین کننده نیز مصرف می شود و اثر آرام بخش، تقویت کننده و ضد سرفه دارد. بیشترین مصرف آن، در تولید انواعی از شیرینی گز می باشد. اگر گز علفی در آب جوش حل و خورده شود، در درمان زخم معده و اثنی عشر مفید است.
دوزینگ
اطلاعاتی وجود ندارد.
عوارض جانبی
اطلاعاتی وجود ندارد.
تداخلات دارویی
اطلاعاتی وجود ندارد.
بارداری
اطلاعاتی وجود ندارد.
شیردهی
اطلاعاتی وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
اطلاعاتی وجود ندارد.
مواد موثره
این مان ۱۷ درصد ترکیبات غیر محلول در آب، ۹/۸ درصد فروکتوز، ۴۰ تا ۶۱ درصد ساکاروز و چهار نوع پلی ساکارید مشابه با پلی ساکارید گز خوانسار، ۲۲/۳ درصد دکسترین، ۱۰/۳ درصد موسیلاژ و ۱۹ درصد گلوکز دارد. به طور کلی میزان قند های احیا کننده در گز علفی حدود ۱۶/۵ درصد می باشد.
- درختی برگریز، بلند و مقاوم از خانوادهی Fagaceae با ساختار زیر:
- ارتفاع: تا ۲۰ متر، با تاج گسترده و نیمکروی
- ساقه و تنه: ضخیم، با پوست ترکخورده و خاکستری-قهوهای
- برگها: ساده، بیضی تا تخممرغیشکل، با لبههای دندانهدار یا لوبدار، سطح فوقانی سبز تیره و سطح زیرین روشنتر
- گلها: تکجنس، نرها بهصورت گلآذین آویزان (شاتون)، مادهها منفرد یا چندتایی در محور برگ
- میوهها: فندقه (بلوط) با کاسهای فلسدار، حاوی یک دانهی سخت
بومی غرب آسیا: شامل ایران، عراق، ترکیه، سوریه
در ایران، گونهی غالب جنگلهای زاگرس است و بیش از ۵۰٪ پوشش جنگلی این ناحیه را تشکیل میدهد.
زیستگاه طبیعی شامل دامنههای کوهستانی، خاکهای نیمهعمیق، آهکی و مناطق نیمهخشک با ارتفاع ۷۰۰ تا ۲۲۰۰ متر
توصیف گیاه شناسی
- درختی برگریز، بلند و مقاوم از خانوادهی Fagaceae با ساختار زیر:
- ارتفاع: تا ۲۰ متر، با تاج گسترده و نیمکروی
- ساقه و تنه: ضخیم، با پوست ترکخورده و خاکستری-قهوهای
- برگها: ساده، بیضی تا تخممرغیشکل، با لبههای دندانهدار یا لوبدار، سطح فوقانی سبز تیره و سطح زیرین روشنتر
- گلها: تکجنس، نرها بهصورت گلآذین آویزان (شاتون)، مادهها منفرد یا چندتایی در محور برگ
- میوهها: فندقه (بلوط) با کاسهای فلسدار، حاوی یک دانهی سخت
پراکنش جغرافیایی
بومی غرب آسیا: شامل ایران، عراق، ترکیه، سوریه
در ایران، گونهی غالب جنگلهای زاگرس است و بیش از ۵۰٪ پوشش جنگلی این ناحیه را تشکیل میدهد.
اکولوژی
زیستگاه طبیعی شامل دامنههای کوهستانی، خاکهای نیمهعمیق، آهکی و مناطق نیمهخشک با ارتفاع ۷۰۰ تا ۲۲۰۰ متر
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن
