نوع گیاه: درختچه‌ای افراشته
ارتفاع: ۴۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر
قطر تاج پوشش: ۲۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر
ساقه: دارای انشعابات اندک؛ تاج چتری با سایه‌انداز پهن
رنگ گیاه: خاکستری یا نقره‌ای؛ سطح پوشیده از کرک‌های سفید متراکم که به‌تدریج کاهش می‌یابند.
گوشوارک‌ها: ۷ تا ۱۰ میلی‌متر؛ غشایی، شفاف، زردرنگ، سرنیزه‌ای؛ در جوانی کرک‌دار، سپس کم‌کرک یا بی‌کرک؛ حاشیه مژک‌دار تا فاقد مژک؛ اتصال به دم‌برگ در قاعده به طول ۲ تا ۴ میلی‌متر
برگ‌ها: ۲ تا ۶ سانتی‌متر؛ محور اصلی سخت و چوبی، پایا، راست یا اندکی خمیده
دم‌برگ: ۱۱/۵ سانتی‌متر؛ پوشیده از کرک‌های خوابیده یا نیمه‌خوابیده؛ انتها با خار ۶ تا ۱۰ میلی‌متری
برگچه‌ها: ۴ تا ۸ جفت؛ خطی، مستطیلی یا بیضوی کشیده، تاخورده؛ طول ۸ تا ۲۶ میلی‌متر، عرض ۱ تا ۲ میلی‌متر؛ سطح فوقانی کرک‌دار یا کم‌کرک، نوک تیز و نیشک‌دار
گل‌آذین: بدون پایک، کروی یا بیضوی
ویژگی خاص: در حالت جوان ممکن است ماده‌ای به نام «گون‌گز خوانسار» تولید کند؛ نوعی گون تیغی

در آذربایجان غربی، این گونه در ارومیه، سیلوانا، مسیر سردشت به مهاباد و در گردنه بین آغ‌بولاغ و دیزج از حوالی اشنویه یافت می‌شود. در استان کردستان، می‌توان آن را در گردنه خان بانه، نواحی شمال بانه، مسیر سقز به بانه، جاده نوسود به طرف مریوان، مسیر مریوان به بانه، جنوب مهاباد، شمال بانه و روستای آصف‌آباد در جنوب قروه مشاهده کرد. در لرستان، مناطق پراکنش این گیاه شامل محدوده بین زرآوند و دریاچه گهر، اطراف روستای فیهون در اشترانکوه، نواحی جنوب شرقی خرم‌آباد و مسیر جاده الیگودرز به شول‌آباد است. در استان همدان، کوه گرین و جاده نهاوند به نورآباد از زیستگاه‌های آن به شمار می‌روند. در کرمانشاه نیز در ۶ کیلومتری پاوه به طرف روانسر، سراب هولی پاوه، گردنه شایانگان و حوالی روانسر قابل مشاهده است. در استان اصفهان، این گونه در ونگ سمیرم، دو کیلومتری خوانسار به سمت داران، شیب شمالی کوه آینه قنبری، گلستان‌کوه خوانسار، تنگ دزان به سمت مروستان و داران بالای فساء پراکنش دارد. در استان کهگیلویه و بویراحمد نیز کوه ساورز، منطقه ویله‌گون و مسیر بین یاسوج و دهدشت محل رویش این گونه است. در چهارمحال و بختیاری، A. brachycalyx در امتداد رودخانه صخره‌ماری در کوه ریگ لردگان، دره بازفت و کوه کش‌نو، بلداجی، کوه چیرو، بروجن، در مقابل تونل کوهرنگ، منطقه زردکوه، کوه کلار بین گندمان و اردل، محدوده چهل‌گرد به سمت فارسان، شیب شمالی کوه جهان‌بین در جنوب هفشجان و منطقه کوهرنگ یافت می‌شود.

این مان به‌صورت دانه‌های ریز شکری یا قطعات سخت و سفت به رنگ سبز کم‌رنگ دیده می‌شود که گاهی ناخالصی‌هایی از برگ گیاه مولد را نیز به همراه داشته و طعمی شیرین دارد.

به دلیل کمبود گزانگبین و قیمت فوق العاده آن، از محصولی به نام بادکا که از سیب زمینی تهیه می گردد بجای گزانگبین استفاده می شود.

گیاه Astragalus brachycalyx در نواحی مختلفی از ایران پراکنش دارد که عمدتاً شامل مناطق کوهستانی با اقلیم نسبتاً سرد و خاک‌های شیب‌دار است.

GBIF