از صمغ عربی در داروسازی به‌عنوان التیام بخش استفاده می‌شود. این گیاه به صورت موضعی در آماده سازی های التیام زخم استفاده شده است. اثرات آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد باکتریایی (یعنی در بیماری پریودنتال)، و لیپیدمیک مورد مطالعه قرار گرفته است. با این حال، آزمایش‌های بالینی قوی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.

There isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of gum arabic might be. Keep in mind that natural products are not always necessarily safe and dosages can be important.

• مصرف خوراکی:

مصرف صمغ عربی در مقادیری که معمولاً در غذا وجود دارد ، احتمالاً بی خطر است. مصرف صمغ عربی به عنوان دارو احتمالاً بی خطر است و تا ۳۰ گرم در روز به مدت ۶ هفته به طور ایمن استفاده شده است. اما می تواند عوارض جانبی جزئی از جمله گاز، نفخ و حالت تهوع ایجاد کند.

• مصرف پوستی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف پوستی صمغ عربی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

تداخلات متوسط:

1. آموکسی سیلین: صمغ عربی می تواند از جذب آنتی بیوتیک آموکسی سیلین توسط بدن جلوگیری کند. برای جلوگیری از این تداخل، صمغ عربی را حداقل چهار ساعت قبل یا بعد از مصرف آموکسی سیلین مصرف کنید.
2. داروهای خوراکی: صمغ عربی حاوی فیبر است. مصرف صمغ عربی همزمان با داروهایی خوراکی می تواند بر میزان جذب دارو در بدن تأثیر بگذارد. برای جلوگیری از این تداخل، صمغ عربی را حداقل یک ساعت پس از داروهایی خوراکی، مصرف کنید.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف صمغ عربی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف صمغ عربی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

1. آلرژی: افراد با آلرژی شناخته شده به پوست درخت کیلایا، ممکن است به صمغ عربی واکنش نشان دهند.

1. Colloidally soluble polysaccharides: especially Arabic acid (acidic arabinogalactan)
2. Glycoproteins