شکر تیغال
نام علمی : .Echinops cephalotes DC
نام انگلیسی : Glob thistle
نام خانواده : Asteraceae/Compositae
اندام مورد استفاده : مان
شکر تیغال جسمی پیله مانند، تخم مرغی شکل و سفید مایل به نخودی با سطح خارجی ناصاف است که در اثر سکونت حشره خاصی، روی برگ گیاه شکر تیغال .Echinops cephalotes DC از تیره کاسنی به وجود می آید.
اجسام پیله مانند شکر تیغال که در قسمت داخل، حفره ای صاف دارند، معمولا به وسیله حشره ای سیاه رنگ از خانواده سوسکهای سرخرطومی، با نام علمی Larinus onopordi که خود مولد این پیاله هاست، اشغال می شوند. این حشره بر روی شاخه های گیاه شکر تیغال، پیله های منفرد می سازد که خود را در آن محبوس می نماید. این پیله، تقریبا به اندازه فندق می باشد که ماده موثره شکر تیغال، در این پیله ها قرار گرفته است. گیاه مولد شکر تیغال، دارای برگ های پهن است که کناره های دندانه دار آنها، تبدیل به خار گردیده اند. گلهای آن نیز، آبی کمرنگ می باشند. تنها پایه هایی از این گیاه که در حاشیه کویر ها و مناطق گرم و خشک مثل اطراف تهران، سمنان و کرمان رویش دارند، ایجاد مان می نمایند. شکر تیغال در آب سرد، به مقدار کم محلول و در آب گرم، به مقدار بیشتر حل می گردد. ولی در الکل حوش ۸۰ درجه، کاملا حل می شود. محلول یک درصد آن، نورپلاریزه را به طرف راست منحرف می کند.
منابع :
مان شکر تیغال خاصیت ملین، مسکن و تب بر دارد و برای سوزش مری، معالجه سرفه، صاف کردن صدا و رفع خشکی گلو مفید است.
این مان در درمان اختلالات دستگاه تنفس و سیاه سرفه موثر است و نیز، خلط آور، تقویت کننده معده و طمع دهنده شرینیجات می باشد.
ابتدا آن را تمیز و آسیاب کرده، یک قاشق مرباخوری صبح ناشتا با کمی شیر یا آب گرم فرنی کرده، میل شود.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
اطلاعاتی وجود ندارد.
مان شکر تیغال حاوی ۳۴ درصد ترهالوز، ۲۵ درصد مواد سلولزی، ۸/۵ درصد موسیلاژ، ۷/۵ درصد نشاسته، ۱۳/۵ درصد آلبومینوئید و ۲/۸ درصد خاکستر می باشد. علاوه بر این، چربی، تانن و کلروفیل به مقدار جزیی در آن یافت می گردند.
کاربرد
مان شکر تیغال خاصیت ملین، مسکن و تب بر دارد و برای سوزش مری، معالجه سرفه، صاف کردن صدا و رفع خشکی گلو مفید است.
این مان در درمان اختلالات دستگاه تنفس و سیاه سرفه موثر است و نیز، خلط آور، تقویت کننده معده و طمع دهنده شرینیجات می باشد.
دوزینگ
ابتدا آن را تمیز و آسیاب کرده، یک قاشق مرباخوری صبح ناشتا با کمی شیر یا آب گرم فرنی کرده، میل شود.
عوارض جانبی
اطلاعاتی وجود ندارد.
تداخلات دارویی
اطلاعاتی وجود ندارد.
بارداری
اطلاعاتی وجود ندارد.
شیردهی
اطلاعاتی وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
اطلاعاتی وجود ندارد.
مواد موثره
مان شکر تیغال حاوی ۳۴ درصد ترهالوز، ۲۵ درصد مواد سلولزی، ۸/۵ درصد موسیلاژ، ۷/۵ درصد نشاسته، ۱۳/۵ درصد آلبومینوئید و ۲/۸ درصد خاکستر می باشد. علاوه بر این، چربی، تانن و کلروفیل به مقدار جزیی در آن یافت می گردند.
- گیاهی چندساله، خاردار و نیمهبوتهای از خانوادهی Asteraceae با ساختار زیر:
- ساقهها: منشعب، اغلب چوبی در پایه، با خارهای برجسته و پوشیده از کرکهای سفید یا خاکستری
- برگها: ساده، کشیده، با بریدگیهای عمیق و نوک تیز؛ سطح برگها اغلب خشن و کرکدار
- گلآذین: کروی و متراکم، به رنگ آبی مایل به بنفش یا سفید، شبیه به توپ خاردار
- گلها: لولهایشکل، پنجلوبه، با پرچمهای بیرونزده؛ گردهافشانی توسط حشرات
- میوهها: فندقههای کوچک با پاپوس فلسمانند یا خاردار برای پراکنش توسط باد
این گونه بومی ایران تا جنوبغرب پاکستان است و در زیستبومهای بیابانی و بوتهزارهای خشک رشد میکند.
رکوردهایی از پراکنش آن در استانهای مرکزی، کرمان، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و بخشهایی از زاگرس جنوبی ثبت شدهاند.
این گونه بهعنوان یکی از گونههای شاخص جنس Echinops در نواحی خشک و نیمهخشک ایران معرفی شده است، بهویژه در دامنههای سنگی، خاکهای آهکی و ارتفاعات متوسط.
- بیابانها و بوتهزارهای خشک
- مناطق نیمهخشک با خاکهای سبک و زهکشی مناسب
- دامنههای کوهستانی با نور مستقیم خورشید
- این گیاه در خاکهای سنگی، شنی، و نسبتاً فقیر از نظر مواد آلی عملکرد خوبی دارد و نسبت به خشکی مقاوم است.
توصیف گیاه شناسی
- گیاهی چندساله، خاردار و نیمهبوتهای از خانوادهی Asteraceae با ساختار زیر:
- ساقهها: منشعب، اغلب چوبی در پایه، با خارهای برجسته و پوشیده از کرکهای سفید یا خاکستری
- برگها: ساده، کشیده، با بریدگیهای عمیق و نوک تیز؛ سطح برگها اغلب خشن و کرکدار
- گلآذین: کروی و متراکم، به رنگ آبی مایل به بنفش یا سفید، شبیه به توپ خاردار
- گلها: لولهایشکل، پنجلوبه، با پرچمهای بیرونزده؛ گردهافشانی توسط حشرات
- میوهها: فندقههای کوچک با پاپوس فلسمانند یا خاردار برای پراکنش توسط باد
پراکنش جغرافیایی
این گونه بومی ایران تا جنوبغرب پاکستان است و در زیستبومهای بیابانی و بوتهزارهای خشک رشد میکند.
رکوردهایی از پراکنش آن در استانهای مرکزی، کرمان، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و بخشهایی از زاگرس جنوبی ثبت شدهاند.
این گونه بهعنوان یکی از گونههای شاخص جنس Echinops در نواحی خشک و نیمهخشک ایران معرفی شده است، بهویژه در دامنههای سنگی، خاکهای آهکی و ارتفاعات متوسط.
اکولوژی
- بیابانها و بوتهزارهای خشک
- مناطق نیمهخشک با خاکهای سبک و زهکشی مناسب
- دامنههای کوهستانی با نور مستقیم خورشید
- این گیاه در خاکهای سنگی، شنی، و نسبتاً فقیر از نظر مواد آلی عملکرد خوبی دارد و نسبت به خشکی مقاوم است.
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن
