۱. آزمایش ویلسون تابوک (Wilson-Taubook-Test) : ۱ میلی لیتر از محلول نمونه تهیه شده را تا نهایت تغلیظ نموده و حاصل باقی مانده را توسط چند قطره محلول استون مرطوب می نماییم و به آن به مقدار کمتر از یک سر اسپاتول بوریک اسید و اگسالیک اسید اضافه نموده و دو مرتبه توسط حرارت بن ماری تغلیظ می کنیم (توجه: در اینجا از حرارت دادن زیاد جلوگیری شود). حاصل تغلیظ شده را بعد از سرد شدن در ۱۰ میلی لیتر اتر حل می کنیم. در صورت وجود فلاونوئید ها در محلول بدست آمده، می توان آن را توسط لامپ UV در طول موج ۳۶۵ نانومتر شناسایی نمود. این ترکیبات در این طول موج ایجاد رنگ زرد مایل به سبز نموده و از خود فلورسانس خوبی نشان می دهد.