سارساپاریلا

نام علمی :   Smilax spp

نام انگلیسی : Sarsaparilla

نام خانواده : Smilacaceae

اندام مورد استفاده : ریشه و ریزوم

سارساپاریلا مجموعه ای از گیاهان هستند که در نواحی استوایی رشد کرده و حدود ۳۵۰ گونه، شامل Smilax officinalis  و Smilax glabra  از این گیاه وجود دارد.

موادی که در سارساپاریلا وجود دارند، ممکن است در کاهش درد و التهاب موثر باشند. بعضی از این مواد می توانند رشد سلول های سرطانی را کند کرده و یا حتی آن ها را بکشند.

از سارساپاریلا برای سرطان، آرتریت روماتوئید، پسوریازیس و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.

منابع :

 

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد کاربرد سارساپاریلا نداریم.

Traditionally, sarsaparilla is brewed in a tea. As medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of sarsaparilla might be.

  • مصرف خوراکی:

سارساپاریلا معمولاً در غذاها مصرف می شود. اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا سارساپاریلا برای استفاده در مقادیر دارویی بی خطر است یا خیر وجود ندارد. به علاوه این گیاه در صورت مصرف مقادیر زیاد زیاد ممکن است باعث ناراحتی معده شود.

تداخلات متوسط:

  1. دیگوکسین (digoxin): سارساپاریلا می تواند سطح پتاسیم را در بدن کاهش دهد. سطوح پایین پتاسیم می تواند عوارض جانبی دیگوکسین و خطر بروز آسیب قلبی را افزایش دهد.
  2. لیتیم (lithium): سارساپاریلا ممکن است اثری مانند قرص های ادرارآور داشته باشد. در نتیجه احتمال دارد با کاهش دفع لیتیم از بدن باعث افزایش میزان این دارو و بروز عوارض جانبی خطرناک آن شود.

اطلاعات  کافی برای اطلاع از ایمنی استفاده از سارساپاریلا در این دوران وجود ندارد. پس جانب احتیاط را رعایت کرده و از آن استفاده نکنید.

اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمنی استفاده از سارساپاریلا در این دوران وجود ندارد. پس جانب احتیاط را رعایت کرده و از آن استفاده نکنید.

بیماری کلیوی: سارساپاریلا ممکن است بیماری های کلیوی را بدتر کند. اگر مشکلات کلیوی دارید از مصرف این گیاه خودداری کنید.

Steroid saponins (0.5-3%): chief components are sarsaparilloside, along with parillin, as a breakdown product; also including among others desglucoparillin, desglucorhamnoparillin, aglycones sarsapogenin

ویژگی‌های عمومی: گیاهانی با ساقه‌های چوبی یا علفی، اغلب دارای تیغ‌های قلابی، برگ‌های ساده و گل‌های کوچک در خوشه‌های انتهایی

این جنس گستره‌ای بسیار وسیع دارد و در نواحی معتدل تا گرمسیری جهان پراکنده است.

  • ۱. لایه موی‌دار (Piliferous layer) در نمای سطحی، شامل محتویات دانه‌ای (گرانولی)، بقایای یک موی ریشه‌ای (.r.h) و بخشی از اگزودرم (.ex) زیرین
  • ۲. دانه‌های نشاسته‌ای (Starch granules) که به‌صورت تجمعی در سلول‌های ذخیره‌ای دیده می‌شوند.
  • ۳. یک سلول از اگزودرم در نمای طولی، همراه با سلول‌های پارانشیمی قشر (.p.c)
  • ۴. برش عرضی از ریشه شامل لایه موی‌دار (.p.l)، اگزودرم (.ex) و پارانشیم قشر (.p.c)
  • ۵. نمای طولی از بخشی از ریشه شامل لایه موی‌دار (.p.l)، اگزودرم (.ex) و قشر
  • ۶. بخشی از یک سلول اگزودرم در نمای طولی، با دیواره‌های مشخص و ضخیم‌شده
  • ۷. سلول‌های اندودرم در نمای طولی، با ساختار مشخص نوار کاسپاری
  • ۸. اندودرم (.end) همراه با پارانشیم قشر (.p.c) و سلول‌های فیبری پریسیکل، در نمای طولی
  • ۹. بلورهای سوزنی‌شکل اگزالات کلسیم (Acicular crystals) که معمولاً در سلول‌های ویژه‌ای به نام ایدیوبلاست تشکیل می‌شوند.
  • ۱۰. برش عرضی از اندودرم (.end) و پارانشیم دارای دیواره‌های منفذدار (.p.c) در ناحیه قشر

گونه‌های جنس Smilax معمولاً در زیستگاه‌های متنوعی از جمله جنگل‌های مرطوب، درختزارها و مناطق سایه‌دار رشد می‌کنند.

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن