جوزهندی (جوز بویا، جوز بوآ)

نام علمی : Myristica fragrans Houtt

نام انگلیسی : Nutmeg

نام خانواده : Myristicaceae

اندام مورد استفاده : دانه

جوز هندی ادویه ای است که از دانه ی خشک شده و پوسته دار Myristica fragrans تهیه می شود.

جوز هندی حاوی موادی است که می توانند سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار دهند. همچنین این مواد ممکن است خاصیت ضد باکتریایی و قارچی داشته باشند.

از جوزهندی برای پوسیدگی دندان در کودکان، اسهال و … استفاده می کنند. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات ابن کاربرد ها وجود ندارد.

بعضی افراد از دوز بالای جوزهندی برای ایجاد حالت هالوسینوژی استفاده می کنند. این مقدار می تواند باعث بروز عوارض جانبی خطرناکی شود.

منابع :

 

ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد کاربرد جوز هندی نداریم.

Nutmeg is a spice that is commonly used in foods. As medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of nutmeg might be.

  • مصرف خوراکی:

جوز هندی معمولاً در غذاها مصرف می شود. اما زمانی که روزانه در دوزهای ۱۲۰ میلی گرم یا بیشتر استفاده شود، احتمالاً خطرناک است. استفاده طولانی مدت از دوزهای زیاد با توهم و سایر عوارض جانبی جدی روانی مرتبط است.

  • مصرف پوستی:

اطلاعات کافی برای اطلاع از ایمنی جوز هندی یا عوارض جانبی آن وجود ندارد.

تداخلات متوسط:

  1. سوبسترا های سیتوکروم P450 1A1, P450 1A2 و P450 2B1: جوز هندی ممکن است سرعت متابولیسم این دارو ها و اثرات و عوارض جانبی آن‌ها را تغییر دهد.
  2. فنوباربیتال (phenobarbital): جوز هندی ممکن است سرعت تجزیه فنوباربیتال را در بدن افزایش دهد. در نتیجه اثرات این دارو کاهش پیدا می کند.
  3. داروهای آنتی کولینرژیک (anticholinergic drugs): جوز هندی می تواند سطح ماده‌ای به نام استیل کولین را در بدن افزایش دهد. برخی از داروها به نام داروهای آنتی کولینرژیک، اثرات استیل کولین را در بدن مسدود می کنند. در نتیجه مصرف جوز هندی ممکن است اثرات داروهای آنتی کولینرژیک را کاهش دهد.
  4. داروهای آرام بخش (CNA depressants ):  جوز هندی ممکن است باعث خواب آلودگی و کندی تنفس شود. در نتیجه مصرف جوز هندی همراه با داروهای آرام بخش می‌تواند این اثرات را تشدید کند.
  5. داروهای کولینرژیک (cholinergic drugs): جوز هندی می تواند سطح ماده ای به نام استیل کولین را در بدن افزایش دهد.داروهای کولینرژیک هم باعث افزایش استیل کولین می شود. در نتیجه مصرف جوز هندی با این داروها ممکن است احتمال عوارض جانبی را افزایش دهد.

جوز هندی معمولاً به عنوان طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اما در صورت مصرف خوراکی در دوزهای بیشتر در دوران بارداری، احتمالاً خطرناک است و ممکن است باعث سقط جنین یا نقایص مادرزادی شود. بهتر است جانب احتیاط را رعایت کرده و به مقادیر موجود در غذا بسنده کنید.

جوز هندی معمولاً به عنوان طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اطلاعات کافی برای دانستن اینکه آیا جوز هندی برای استفاده در دوزهای بیشتر در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

هیچ عارضه‌ جانبی یا خطری برای سلامتی با مصرف مناسب دوزهای درمانی مشخص، شناخته نشده است. با این حال، جوز هندی می تواند باعث درماتیت تماسی آلرژیک شود.

COMPOUNDS: NUTMEG

  1. Volatile oil (7-16%)
  2. Fatty oil (30-40%): fatty acids including among others lauric, myristic, pentadecanoic, palmitic, heptadecanoic, stearic, oleic acid
  3. Triterpene saponins
  4. Sterols: including among others beta-sitosterol, campesterol

COMPOUNDS: NUTMEG OIL

  1. Monoterpene hydrocarbons (80%): including sabinene (39%), alpha-pinene (13%), beta-pinene (9%) monoterpene alcohols (5%): including 1,8-cineole (3.5%) phenyl propane
  2. derivatives (10 to 18%): including myristicin (2 to 5%), elemicin (1 to 2.5%)
  3. Fatty oil (30 to 40%) in the nutmeg oil rendered through pressing

نوع گیاه: جوز درختی است از خانواده میریستیکاسه (Myristicaceae)، دوپایه و دارای برگ‌های دائمی. ارتفاع آن تا ۱۵ متر می‌رسد و از نظر ظاهری شبیه درخت نارنج است.
برگ‌ها: برگ‌ها ساده، کامل، موج‌دار، بیضوی، نوک‌تیز، بدون استیپول و چرمی هستند. به‌صورت متناوب روی شاخه‌ها ظاهر می‌شوند. سطح فوقانی برگ به رنگ سبز تیره و سطح زیرین آن روشن‌تر و سبز مایل به سفید است.
گل‌ها: گل‌ها از نوع نر و ماده بوده و روی دو پایه جداگانه قرار دارند. گل‌های نر ۳ تا ۴ تایی و مجتمع روی ساقه هستند. گوشت‌دار، دارای پوشش ضخیم با ۳ تقسیم بیضوی و نوک‌تیز. گل‌های ماده مشابه گل‌های نر بوده، دارای یک مادگی با تخمدان تک‌خانه
میوه: پس از گرده‌افشانی، گل ماده به میوه‌ای سته‌شکل به اندازه‌ی هلو تبدیل می‌شود که دانه‌هایی بیضوی درون پوششی گوشت‌دار و قرمز رنگ دارد.

جوز در جزایر ملوک به صورت خودرو می روید و در اغلب نقاط حاره ای جهان مانند کشور های اندونزی، سریلانکا، هندوستان و برزیل کشت و بهره برداری می شود.

جوز شامل دانه های بدون پوست و کروی شکل به اندازه ۱/۵ تا ۲ سانتی متر، به رنگ کرمی مایل به قهوه ای است که بر روی آن شبکه ای از خطوط دیده می شود و مشبک است. مغز دانه دارای سطحی چین دار و به رنگ سفید خاکستری است. جوز دارای بویی مخصوص و طعمی مطبوع و تند است. پودر جوز به رنگ قهوه ای روشن دیده می شود و بویی بسیار معطر و طعمی مطبوع و تند دارد.

  • a) تکه ای از بافت پارانشیم دانه، سلولها بزرگ و دارای جداره سلولی ظریف، در بزرگنمایی کوچک و بزرگ
  • b) تکه ای از بافت پریسپرم با سلولهای کوچک و قهوه ای رنگ و در هم فشرده، در بین آنها سلولهای روغنی بزرگ، در بزرگنمایی کوچک و بزرگ
  • c) قطره روغنی
  • d) کریستالهای کرکی، پوشالی و سوزنی شکل که به واسطه سرد شدن اسید های گیاهی در محلول های کلرال هیدراته ایجاد می شوند، در بزرگنمایی کوچک و بزرگ
  • e) تکه ای بافت پریسپرم در نمای سطحی با سلولهای کروی، حاوی مواد قهوه ای رنگ و بلورهای کوچک
  • f) ذرات آلورون به صورت کریستالوئید
  • g) ذرات نشاسته، منفرد

دانه های جوز را نباید با دانه های گیاه Monodora myristica اشتباه کرد.

 این گونه عمدتاً در زیست‌بوم‌های گرمسیری مرطوب (wet tropical biome) رشد می‌کند.

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن