خشخاش
نام علمی :.Papaver somniferum L
نام انگلیسی : Poppy seed
نام خانواده : Papaveraceae
اندام مورد استفاده : دانه
دانه ی خشخاش در پخت غذا استفاده می شود. غلاف این دانه حاوی خشخاش است که منشا اپیوئید ها یا مواد افیونی ای مانند مورفین می باشد. دانه ی خشخاش به خودی خود حاوی اوپیوئید نیست؛ با این حال در طی فرآیند برداشت یا توسط حشرات، روی دانه لایه ای از مواد اپیوئیدی ایجاد می شود. به همین دلیل میزان اوپیوئید هایی که روی دانه ها هستند با یکدیگر بسیار متفاوت است. فرآیند هایی روی دانه های خشخاش آماده ی مصرف انجام شده است تا اوپیوئید آن جدا شود.
از دانه ی خشخاش برای تشخیص فیستول وزیکوانتریک (vesicoenteric fistula)، سرفه، بی خوابی و … استفاده می شود. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات بسیاری از این کاربرد ها وجود ندارد.
منابع :
خشخاش به احتمال زیاد برای مورد زیر موثر می باشد:
تشخیص ارتباط غیرطبیعی بین روده – مثانه ( فیستول وزیکوانتریک ): به نظر می رسد مصرف خوراکی خشخاش برای تشخیص ارتباط غیرطبیعی بین روده و مثانه به نام فیستول وزیکوانتریک موثر باشد.
Poppy seed is commonly used as a spice or flavoring in foods. But as medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of poppy seed might be.
- مصرف خوراکی:
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. غذاهای حاوی حدود ۵۰ گرم دانه خشخاش را می توان با خیال راحت خورد. دانه خشخاش زمانی که در مقادیر بیشتر به عنوان دارو و کوتاه مدت استفاده شود احتمالاً بی خطر است. اما خوردن مقادیر بسیار زیاد دانه خشخاش احتمالاً خطرناک است زیرا ممکن است روده ها را مسدود کند. برخی از افراد ممکن است به دانه خشخاش نیز حساسیت داشته باشند.
نوشیدن چای دانه خشخاش احتمالاً ناایمن است. چای دانه خشخاش از خیساندن دانه های خشخاش در آب تهیه می شود. هنگامی که دانه خشخاش در آب خیس می شود، مورفین و سایر مواد افیونی موجود در سطح بیرونی دانه خشخاش می توانند به داخل آب نفوذ کنند. نوشیدن این آب به دلیل داشتن مواد افیونی می تواند عوارض جانبی یا مرگ ایجاد کند.
ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تداخلات خشخاش نداریم.
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا دانه خشخاش برای استفاده در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر ، وجود ندارد.
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا دانه خشخاش برای استفاده در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.
آلرژی به گیاهان دیگر: افرادی که به فندق، rye grain، کیوی، کنجد یا گندم سیاه حساسیت دارند، ممکن است به دانه خشخاش نیز حساسیت داشته باشند.
- Isoquinoline alkaloids (20-30%): chief alkaloids morphine (3-23%), narcotine (2-10%), codeine (0.2-3.5%), papaverine (0.5-3%), thebaine (0.2-1%). The alkaloids are present as salts of meconic acid, lactic acid or fumaric acid.
- Benzyl isoquinoline type: papaverine (0.5 to 3%)
- Phthalide isochinoline type: narcotine (noscapine, 2 to 10)
- Rubber (5-10%)
- Resins
- Mucilages
کاربرد
خشخاش به احتمال زیاد برای مورد زیر موثر می باشد:
تشخیص ارتباط غیرطبیعی بین روده – مثانه ( فیستول وزیکوانتریک ): به نظر می رسد مصرف خوراکی خشخاش برای تشخیص ارتباط غیرطبیعی بین روده و مثانه به نام فیستول وزیکوانتریک موثر باشد.
دوزینگ
Poppy seed is commonly used as a spice or flavoring in foods. But as medicine, there isn’t enough reliable information to know what an appropriate dose of poppy seed might be.
عوارض جانبی
- مصرف خوراکی:
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. غذاهای حاوی حدود ۵۰ گرم دانه خشخاش را می توان با خیال راحت خورد. دانه خشخاش زمانی که در مقادیر بیشتر به عنوان دارو و کوتاه مدت استفاده شود احتمالاً بی خطر است. اما خوردن مقادیر بسیار زیاد دانه خشخاش احتمالاً خطرناک است زیرا ممکن است روده ها را مسدود کند. برخی از افراد ممکن است به دانه خشخاش نیز حساسیت داشته باشند.
نوشیدن چای دانه خشخاش احتمالاً ناایمن است. چای دانه خشخاش از خیساندن دانه های خشخاش در آب تهیه می شود. هنگامی که دانه خشخاش در آب خیس می شود، مورفین و سایر مواد افیونی موجود در سطح بیرونی دانه خشخاش می توانند به داخل آب نفوذ کنند. نوشیدن این آب به دلیل داشتن مواد افیونی می تواند عوارض جانبی یا مرگ ایجاد کند.
تداخلات دارویی
ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تداخلات خشخاش نداریم.
بارداری
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا دانه خشخاش برای استفاده در مقادیر دارویی در دوران بارداری بی خطر است یا خیر ، وجود ندارد.
شیردهی
دانه خشخاش معمولاً به عنوان ادویه یا طعم دهنده در غذاها استفاده می شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا دانه خشخاش برای استفاده در مقادیر دارویی در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
آلرژی به گیاهان دیگر: افرادی که به فندق، rye grain، کیوی، کنجد یا گندم سیاه حساسیت دارند، ممکن است به دانه خشخاش نیز حساسیت داشته باشند.
مواد موثره
- Isoquinoline alkaloids (20-30%): chief alkaloids morphine (3-23%), narcotine (2-10%), codeine (0.2-3.5%), papaverine (0.5-3%), thebaine (0.2-1%). The alkaloids are present as salts of meconic acid, lactic acid or fumaric acid.
- Benzyl isoquinoline type: papaverine (0.5 to 3%)
- Phthalide isochinoline type: narcotine (noscapine, 2 to 10)
- Rubber (5-10%)
- Resins
- Mucilages
- چرخهٔ زندگی: گیاه علفی، یکساله
ارتفاع: ۱ تا ۲ متر
ساقه: قائم، منشعب، بیکرک (در برخی نمونهها)، خشن
برگها: متناوب، سبز غبارآلود، با بریدگیهای نامنظم و عمیق در بخش فوقانی
گلها: درشت، زیبا، عمدتاً سفید ارغوانی، با تنوع رنگ در واریتههای مختلف
میوه: کپسولی ناشکوفا، حاوی دانههای بسیار
خشخاش بومی آسیای صغیر است و در کشورهای افغانستان، ترکیه، هندوستان و چین کشت و بهرهبرداری میشود.
تریاک به صورت تودههای گرد و کمی صاف و براق در وزنهای متفاوت تا ۲ کیلوگرم وجود دارد. رنگ داخل آن زیتونی مایل به قهوهای یا زیتونی تیره است که گاه با بقایای برگها یا میوهها همراه است. در حالت تازه نرم است، اما در اثر نگهداری سخت و شکننده میگردد. تریاک یا اپیوم را در اثر تیغ زدن یا شکاف دادن کپسولهای خشخاش به دست میآورند. شیرابه سفید رنگ به بیرون تراوش میکند و در مجاورت هوا به صورت دلمهای میشود که پس از گذشت یک شبانهروز به رنگ قهوهای و گاهی سیاه درمیآید و به حالت صمغی چسبنده جمع آوری می شود. بوی آن مشخص و دارای طعمی تلخ و مشخص است.
از جمله تقلباتی که در خشخاش صورت میگیرد، میتوان به افزودن موادی مانند میوه انجیر و سایر میوهها، کتیرا، موم زنبور عسل، نشاسته، مواد معدنی، خاک رس، شن، گلولههای سرب و غیره اشاره کرد.
در زمین های گل رس ملایم و قوی در محلی حفاظت شده، گرم، آفتابگیر و با حد متوسط ریزش باران و حرارت مناسب، می روید.
توصیف گیاه شناسی
خشخاش گیاهی است از خانواده شقایقیان (Papaveraceae) ، علفی ، به ارتفاع ۱ تا ۲ متر و دارای ساقه ای قائم ، منشعب ، بی کرک ( در بعضی نمونه ها ) خشن و برگهایی متناوب به رنگ سبز غبار آلود . برگهای قسمت فوقانی ساقه آن ، پهنکی با بریدگیهای نامنظم و نسبتاً عمیق دارد . به علاوه پهنک برگها ، دارای وضعی است که قسمتی از ساقه را فرامی گیرد . گلهای درشت و زیبای آن ، در واریته های مختلف ، به رنگهای متفاوت ، ولی بیشتر به رنگ سفید-ارغوانی دیده میشود . میوه اش کپسول ، ناشکوفا و محتوی دانه های بسیار است .
پراکنش جغرافیایی
خشخاش بومی آسیای صغیر است و در کشورهای افغانستان ، ترکیه ، هندوستان و چین کشت می شود.
گیاه جایگزین و تقلب
میوه انجیر و میوه های دیگر ، کتیرا ، موم زنبور عسل ، نشاسته ، مواد معدنی ، خاک رس ، شن ، گلوله سرب و غیره از تقلبات خشخاش نام برده می شود.
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن
