ایپکا
نام علمی :Carapichea ipecacuanha (Brot.) L.Andersson
نام انگلیسی : Ipecac
نام خانواده : Rubiaceae
اندام مورد استفاده : ریشه و ریزوم
ایپکا درختچه ای کوچک است که در بخش هایی از آمریکای مرکزی و برزیل رشد می کند. ریشه ی این گیاه استفاده ی دارویی دارد به طوری که شربت ایپکا هم به صورت دارویی بدون نسخه و هم به عنوان محصول دارویی با تأیید FDA در بازار موجود است. البته مصرف طولانی مدت و در مقادیر زیاد این گیاه می تواند خطرناک باشد.
ایپکا حاوی موادی است که می توانند دستگاه گوارش را تحریک کرده و آن را وادار به بروز استفراغ کنند. ایپکا بیشتر برای القای استفراغ بعد از شک به مسمومیت استفاده می شود. البته کاربرد های دیگری مانند بیماری خروسک (croup) ، اسهال شدید و سرطان هم دارد. با این حال اطلاعات کافی برای اثبات این کاربرد ها وجود ندارد.
ایپکا احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:
- مسمومیت: در گذشته از شربت ایپکاک برای ایجاد استفراغ در افرادی که سم مصرف می کردند، استفاده می شد. اما اکنون دیگر توصیه نمی شود. به نظر نمی رسد که این ماده بهتر از زغال فعال (عامل دیگری که برای مسمومیت استفاده می شود) عمل کند. شربت ایپکاک نیز با نگرانی های ایمنی مرتبط است.
اثر ایپکا در موارد زیر شواهد کافی ندارد:
- رقیق کردن مخاط برای آسانتر کردن سرفه
- برونشیت همراه با خروسک
- اسهال شدید ناشی از اسهال خونی آمیبی
- بی اشتهایی
- سرطان
- هپاتیت، هنگامی که به صورت وریدی استفاده شود.
شواهد بیشتری برای ارزیابی اثربخشی ایپکا برای این موارد مورد نیاز است.
The appropriate dose of ipecac depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for ipecac.
- مصرف خوراکی:
15-۳۰ میلی لیتری ایپکا احتمالاً برای اکثر افراد در صورت مصرف یک بار به صورت تک دوز بی خطر است. می تواند باعث تهوع، استفراغ، تحریک معده، سرگیجه، فشار خون پایین، تنگی نفس و ضربان قلب سریع شود. ایپکا در صورت مصرف طولانی مدت خوراکی یا در دوزهای بیشتر از ۳۰ میلی لیتر به احتمال زیاد ایمن نیست. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی، آسیب قلبی و مرگ شود. علائم مسمومیت عبارتند از سختی تنفس ، مشکلات دستگاه گوارش، ضربان قلب غیر طبیعی، ادرار خونی، تشنج، شوک، کما و مرگ.
- مصرف پوستی :
ایپکا در صورت تماس با پوست احتمالاً ایمن نیست. ایپکا حاوی امتین است که می تواند پوست را تحریک کند.
- مصرف استنشاقی:
مصرف ایپکا به صورت استنشاقی احتمالاً ایمن نیست. ایپکا حاوی امتین است که می تواند دستگاه تنفسی را تحریک کند
- مصرف به صورت تزریق IV:
ایپکا در صورت تزریق با دوز بیش از ۱ گرم، احتمالاً ایمن نیست. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی و مرگ شود. علائم مسمومیت شامل مشکلات دستگاه گوارش و مغز و اعصاب، ادرار خونی و مرگ است.
تداخلات شدید:
زغال فعال: زغال فعال میتواند شربت ایپکا را به خود جذب کند که این کار باعث کاهش اثربخشی شربت ایپکا میشود.
استفاده از ایپکا به احتمال زیاد ایمن نیست. ممکن است رحم را تحریک کرده و باعث سقط جنین شود.
اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا ایپکا برای استفاده در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
- کودکان: ایپکا در صورت استفاده مناسب به عنوان یک داروی تجویزی برای القای استفراغ، احتمالاً برای کودکان ایمن است. ایپکا در صورت استفاده در دوزهای بالا یا در کودکان زیر یک سال به احتمال زیاد ایمن نیست. کودکان نسبت به بزرگسالان نسبت به عوارض جانبی ایپکا حساس ترند. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی، آسیب قلبی و مرگ شود. علائم مسمومیت عبارتند از به سختی نفس کشیدن، مشکلات دستگاه گوارش، ضربان قلب غیر طبیعی، ادرار خونی، تشنج، شوک، کما و مرگ.
- بی هوشی یا انواع خاصی از مسمومیت ها: ایپکا در افرادی که بیهوش هستند یا با مواد شیمیایی خاصی از جمله خورنده ها، فرآورده های نفتی، استریکنین و غیره مسموم شده اند ، نباید استفاده شود.
- مشکلات دستگاه گوارش از جمله زخم، عفونت یا بیماری کرون: ایپکا می تواند دستگاه گوارش را تحریک کند. اگر یکی از این شرایط را دارید، از آن استفاده نکنید.
- بیماری قلبی: ایپکا می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. اگر مشکل قلبی دارید، از آن استفاده نکنید.
- Isoquinoline alkaloids of the emetine type (2-4%): chief alkaloids emetine and cephaelin
- Starch (30 to 40%)
کاربرد
ایپکا احتمالاً برای موارد زیر موثر نمی باشد:
- مسمومیت: در گذشته از شربت ایپکاک برای ایجاد استفراغ در افرادی که سم مصرف می کردند، استفاده می شد. اما اکنون دیگر توصیه نمی شود. به نظر نمی رسد که این ماده بهتر از زغال فعال (عامل دیگری که برای مسمومیت استفاده می شود) عمل کند. شربت ایپکاک نیز با نگرانی های ایمنی مرتبط است.
اثر ایپکا در موارد زیر شواهد کافی ندارد:
- رقیق کردن مخاط برای آسانتر کردن سرفه
- برونشیت همراه با خروسک
- اسهال شدید ناشی از اسهال خونی آمیبی
- بی اشتهایی
- سرطان
- هپاتیت، هنگامی که به صورت وریدی استفاده شود.
شواهد بیشتری برای ارزیابی اثربخشی ایپکا برای این موارد مورد نیاز است.
دوزینگ
The appropriate dose of ipecac depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for ipecac.
عوارض جانبی
- مصرف خوراکی:
15-۳۰ میلی لیتری ایپکا احتمالاً برای اکثر افراد در صورت مصرف یک بار به صورت تک دوز بی خطر است. می تواند باعث تهوع، استفراغ، تحریک معده، سرگیجه، فشار خون پایین، تنگی نفس و ضربان قلب سریع شود. ایپکا در صورت مصرف طولانی مدت خوراکی یا در دوزهای بیشتر از ۳۰ میلی لیتر به احتمال زیاد ایمن نیست. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی، آسیب قلبی و مرگ شود. علائم مسمومیت عبارتند از سختی تنفس ، مشکلات دستگاه گوارش، ضربان قلب غیر طبیعی، ادرار خونی، تشنج، شوک، کما و مرگ.
- مصرف پوستی :
ایپکا در صورت تماس با پوست احتمالاً ایمن نیست. ایپکا حاوی امتین است که می تواند پوست را تحریک کند.
- مصرف استنشاقی:
مصرف ایپکا به صورت استنشاقی احتمالاً ایمن نیست. ایپکا حاوی امتین است که می تواند دستگاه تنفسی را تحریک کند
- مصرف به صورت تزریق IV:
ایپکا در صورت تزریق با دوز بیش از ۱ گرم، احتمالاً ایمن نیست. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی و مرگ شود. علائم مسمومیت شامل مشکلات دستگاه گوارش و مغز و اعصاب، ادرار خونی و مرگ است.
تداخلات دارویی
تداخلات شدید:
زغال فعال: زغال فعال میتواند شربت ایپکا را به خود جذب کند که این کار باعث کاهش اثربخشی شربت ایپکا میشود.
بارداری
استفاده از ایپکا به احتمال زیاد ایمن نیست. ممکن است رحم را تحریک کرده و باعث سقط جنین شود.
شیردهی
اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا ایپکا برای استفاده در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.
احتیاط و منع مصرف
- کودکان: ایپکا در صورت استفاده مناسب به عنوان یک داروی تجویزی برای القای استفراغ، احتمالاً برای کودکان ایمن است. ایپکا در صورت استفاده در دوزهای بالا یا در کودکان زیر یک سال به احتمال زیاد ایمن نیست. کودکان نسبت به بزرگسالان نسبت به عوارض جانبی ایپکا حساس ترند. استفاده نادرست از ایپکا می تواند منجر به مسمومیت جدی، آسیب قلبی و مرگ شود. علائم مسمومیت عبارتند از به سختی نفس کشیدن، مشکلات دستگاه گوارش، ضربان قلب غیر طبیعی، ادرار خونی، تشنج، شوک، کما و مرگ.
- بی هوشی یا انواع خاصی از مسمومیت ها: ایپکا در افرادی که بیهوش هستند یا با مواد شیمیایی خاصی از جمله خورنده ها، فرآورده های نفتی، استریکنین و غیره مسموم شده اند ، نباید استفاده شود.
- مشکلات دستگاه گوارش از جمله زخم، عفونت یا بیماری کرون: ایپکا می تواند دستگاه گوارش را تحریک کند. اگر یکی از این شرایط را دارید، از آن استفاده نکنید.
- بیماری قلبی: ایپکا می تواند بر قلب تأثیر بگذارد. اگر مشکل قلبی دارید، از آن استفاده نکنید.
مواد موثره
- Isoquinoline alkaloids of the emetine type (2-4%): chief alkaloids emetine and cephaelin
- Starch (30 to 40%)
- چرخهٔ زندگی: درختچهای کوچک، پایا
- ارتفاع: ۴۰–۳۰ سانتیمتر
- ساقه: افقی، خزنده، بندبند؛ در محل تماس با خاک ریشهزا
- ریشه: منشعب، دارای برجستگیهای حلقوی فشرده؛ برخی نازک و برخی ضخیم و گوشتدار
- برگها: متقابل، بیضوی، نوکتیز، پهنک کامل؛ طول حدود ۷ سانتیمتر، عرض ۳ سانتیمتر؛ لبه صاف
- گلها: کوچک، سفید، مجتمع به صورت کاپیتول انتهایی؛ شامل ۲۰–۸ گلچه
- ساختار گل: کاسه ۵ دندانهای، جام ۵ قسمتی نوکتیز، ۵ پرچم، مادگی با تخمدان ۲ خانه
- میوه: سته، آبدار، حاوی دانههای سخت و تخممرغیشکل؛ رنگ بنفش تیره تا سیاه هنگام رسیدن
ایپکا به صورت خودرو در نواحی مرکزی و جنوبی آمریکا (بهویژه نواحی حاره برزیل) پراکنده است و در هندوستان نیز کشت و پرورش مییابد. این گیاه در برزیل، کاستاریکا و نیکاراگوئه به صورت خودرو جمعآوری، مصرف و به کشورهای دیگر جهان صادر میشود. در حال حاضر، برزیل بزرگترین تولیدکننده ایپکا در جهان است.
ایپکا شامل قطعات ریشهای به قطر تا ۵ میلیمتر است که سطح آنها پوشیده از برجستگیهای حلقوی است. سطح خارجی ریشه در مقطع عرضی، به رنگ خاکستری مایل به قهوهای با شیارهای طولی نامنظم دیده میشود. ناحیه پوست ریشه به رنگ خاکستری مایل به قهوهای و ناحیه چوب به رنگ زرد است و یکسوم تا یکپنجم سطح مقطع ریشه را دربر میگیرد. ریشهها تقریباً بدون بو و دارای طعمی تلخ، سوزاننده و غیرقابلتحمل هستند. پودر ریشه ایپکا به رنگ خاکستری مایل به قهوهای روشن، بدون بو و با طعمی تلخ و سوزاننده است.
- a) تکههایی از بافت چوبپنبه به رنگ قهوهای کمرنگ تا قهوهای، در نمای جانبی (a1) و در مقطع عرضی (a2)، کم، کمتر اختصاصی
- b) دانههای نشاسته ساده و مرکب، تا اندازه ۳۵ میکرومتر، اختصاصی
- c) بلورهای ظریف اکسالات کلسیم به شکل سوزنی (رافید)، منفرد، اختصاصی
- d) تکهای از بافت آوندهای چوبی در مقطع طولی، فراوان، کمتر اختصاصی
- e) تکهای از پارانشیم پوست، که برخی از سلولهای آن محتوی بلورهای سوزنیشکل به فرم رافید (دستهای)، فراوان، اختصاصی
ایپکا را نباید با گونههای دیگر که فاقد ترکیبات ایزوکینولین آلکالوئیدها هستند، یا میزان بسیار کمی از این ترکیبات را دارند (مانند C. emetica و C. undulata) اشتباه کرد. همچنین، احتمال اشتباه شدن ریشههای ایپکا با ریشههای گیاه Richardsonia scabra (فاقد ترکیب امتین) وجود دارد. صفات ماکروسکوپی و میکروسکوپی این گیاهان از یکدیگر متمایز است.
جنگلهای بارانی گرمسیری و نیمهگرمسیری، نواحی سایهدار و مرطوب با خاکهای اسیدی، غنی از مواد آلی و زهکشی مناسب، عمدتاً در ارتفاعات پایین آمریکای جنوبی
توصیف گیاه شناسی
ایپکا ، گیاهی است از خانواده روناس (Rubiaceae)، درختچه ای کوچک به ارتفاع ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر ، با ساقه افقی ، خزنده و بندبند که از آن در محل تماس با زمین ، ریشه هایی خارج می شود که بعضی از آنها نازک و برخی دیگر ضخیم و گوشتدار است. ریشه ها برجستگیهای حلقوی فشرده و منشعب دارند. برگها متقابل ، بیضوی شکل ، نوک تیز ، با پهنک کامل و طول حدود ۷ و پهنای ۳ سانتی متر هستند و اطراف آنها بدون دندانه و تقریباً صاف است. گلها کوچک ، سفید رنگ ، مجتمع و به صورت کاپیتولهای انتهایی هستند. مجتمع گلها از تعداد ۸ تا ۲۰ گلچه تشکیل شده است و هر یک از گلهای آن دارای کاسه ۵ دندانه ای و جام مرکب از ۵ تقسیم نوک تیز است و در داخل آنها نیز ۵ پرچم در اطراف یک مادگی با تخمدان ۲ خانه دیده میشود. میوهاش سته و آبدار و حاوی دانه های سخت و تخم مرغی شکل است و پس از رسیدن به رنگ بنفش سیاه در می آید .
پراکنش جغرافیایی
ایپکا به صورت خودرو در نواحی مرکز و جنوب آمریکا ( نواحی حاره برزیل ) پراکنده است و در هندوستان کشت و پرورش میشود. اینکا را در برزیل، کاستاریکا و نیکاراگوئه به صورت خودرو جمع آوری ، مصرف و به کشورهای دیگر جهان صادر می کنند. بیشترین تولید کننده اییکا در جهان کشور برزیل است.
مشخصات ماکروسکوپی ( خرده نگاری )
ایپکا شامل قطعات ریشه ها به قطر تا ۵ میلی متر و پوشیده از برجستگیهای حلقوی است. سطح خارجی آنها در مقطع عرضی به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای ، با شیارهای طولی نامنظم دیده میشود. ناحیه پوست ریشه رنگ خاکستری مایل به قهوه ای و ناحیه چوب رنگ زرد دارد و یک سوم تا یک پنجم قسمت کل مقطع ریشه را دربر می گیرد. ریشه ها تقریباً بدون بو و دارای طعمی ،تلخ سوزاننده و غیر قابل تحمل هستند.
پودر ریشه اییکا به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای روشن دیده می شود، بوی خاصی ندارد و دارای طعمی تلخ و سوزاننده است.
مشخصات میکروسکوپی
a) تکه هایی از بافت چوب پنبه به رنگ قهوه ای کم رنگ تا قهوه ای در نمای جانبی (a1) و در مقطع عرضی (a2)، کم، کمتر اختصاصی
b) دانه های نشاسته ساده و مرکب ، تا اندازه ۳۵ میکرومتر ، اختصاصی
c) بلورهای ظریف اکسالات کلسیم به شکل سوزنی (رافید)، منفرد، اختصاصی
d) تکه ای از یافت آوندهای چوبی در مقطع طولی ، فراوان کمتر اختصاصی
e) تکه ای از یافت پارانشیم پوست بعضی از سلولها محتوی بلورهای سوزنی شکل به فرم رافید ( دسته ای ) ، فراوان ، اختصاصی
گیاه جایگزین و تقلب
ایپکا را نباید با گونه های دیگر که فاقد ترکیبات ایزوکینولین آلکالوئیدها هستند با میزان بسیار کمی از این ترکیبات را دارند. مانند C.emetica و C.undulta اشتباه کرد. همچنین احتمال اشتباه شدن ریشه های ایپکا با ریشه های گیاه Richardsonia scabra ( فاقد ترکیب امتین ) وجود دارد. صفات ماکروسکوپی و میکروسکوپی این گیاهان از یکدیگر متمایزند.
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.
پنل کاربری
ورود
دانلود اپلیکیشن




