امروز جمعه ۱۷ فروردین ۱۴۰۳ ساعت ۱۲

استخراج و شناسایی آلکالوئید های تروپان به روش شیمیایی و کروماتوگرافی

۱. جداسازی تروپان آلکالوئید ها و تهیه محلول نمونه

یک گرم پودر گیاهی یا ۱۰ میلی لیتر تنتور غلیظ شده و یا یک قرص پودر شده را با ۱۰ میلی لیتر اسید سولفوریک ۰٫۱ نرمال خوب مخلوط کرده و برای مدت ۵ دقیقه تکان می دهیم. سپس آن را صاف کرده و به محلول حاصل یک میلی لیتر آمونیاک غلیظ و ۵ میلی لیتر آب اضافه می کنیم. حاصل را به یک دکانتور انتقال داده و توسط کلروفرم دو بار و هر بار با ۱۰ میلی لیتر دکانته می کنیم. ( این عمل بایستی به آرامی صورت گیرد تا هیچگونه امولسیونی ایجاد نگردد) فاز کلروفرمی را سپس از طریق صافی و سولفات سدیم صاف کرده و جهت آزمایشات بعدی به دو قسمت تقسیم می کنیم.
کلیک کنید

۲. آزمایش مقدماتی (شیمیایی)-واکنش ویتالی (Vitali-Reaction)

قسمت اول محلول تهیه شده را در یک کروزه چینی ریخته و تا حد خشک شدن تغلیظ می کنیم (این عمل را روی بن ماری انجام می دهیم). بعد از سرد شدن به محلول خشک شده مقدار ۱۰ قطره اسید نیتریک غلیظ اضافه نموده و دو مرتبه کاملا تغلیظ می کنیم. بعد از سرد شدن ظرف کروزه مقدار ۱۰ میلی لیتر استون به کروزه اضافه کرده و با اضافه کردن چند قطره پتاس ۳ درصد در اتانول وجود تروپان آلکالوئید ها را با ایجاد رنگ بنفش آبی به اثبات می رسانیم (به عنوان شاهد از برگ تاتوره یا شابیزک استفاده می شود).
کلیک کنید

۳. آزمایش TLC

 تهیه محلول نمونه: قسمت دوم محلول تهیه شده از بالا را کاملا تغلیظ کرده و در یک میلی لیتر کلروفرم حل نموده و مقدار ۱۰ الی ۲۰ میکرولیتر آن را بر روی صفحه TLC به صورت خطی می کاریم. تهیه محلول شاهد: ۵۰ میلی گرم سولفات هیوسیامین و ۱۵ میلی گرم اسکوپولامین هیدروبرمید را در ۱۰ میلی لیتر متانول حل کرده و مقدار ۱۰ الی ۲۰ میکرولیتر آن را به صورت خطی روی صفحه TLC می کاریم.
کلیک کنید

۴. کروماتوگرافی

 فاز ثابت : سیلیکاژل GF 254 فاز متحرک - (۹۰:۷:۳)Acetone-H2O-NH3 بعد از کاشت محلول های نمونه و شاهد بر روی صفحه TLC، صفحه را در تانک حاوی حلال (فاز متحرک) قرار داده و تا ارتفاع ۱۵ سانتی متر کروماتوگرافی می نماییم. سپس صفحه را خشک نموده و با استفاده از روش های زیر مورد ارزشیابی قرار می دهیم. شناساگر: شناسایی توسط لامپ ماورابنفش (UV) در طول موج های ۲۵۴ و ۳۶۵ نانومتر و مشخص نمودن ناحیه های جذب شناسایی توسط معرف دراژندورف (Dragendorff reagent) معرف را روی صفحه پاشیده و لکه های ظاهر شده را در مقایسه با نمونه شاهد مورد بررسی قرار داده و Rf آن ها را محاسبه می کنیم. جهت بهتر ظاهر کردن لکه ها از محلول ۱۰ درصد نیتریت سدیم استفاده شده و بعد از ۱۵ دقیقه دوباره لکه ها را مورد شناسایی قرار می دهیم.
کلیک کنید
اسلاید قبلی
اسلاید بعدی
سکشن ۱
سکشن ۲
سکشن ۳
سکشن ۴
اسلاید قبلی
اسلاید بعدی

۱. جداسازی تروپان آلکالوئید ها و تهیه محلول نمونه

یک گرم پودر گیاهی یا ۱۰ میلی لیتر تنتور غلیظ شده و یا یک قرص پودر شده را با ۱۰ میلی لیتر اسید سولفوریک ۰٫۱ نرمال خوب مخلوط کرده و برای مدت ۵ دقیقه تکان می دهیم. سپس آن را صاف کرده و به محلول حاصل یک میلی لیتر آمونیاک غلیظ و ۵ میلی لیتر آب اضافه می کنیم. حاصل را به یک دکانتور انتقال داده و توسط کلروفرم دو بار و هر بار با ۱۰ میلی لیتر دکانته می کنیم. ( این عمل بایستی به آرامی صورت گیرد تا هیچگونه امولسیونی ایجاد نگردد) فاز کلروفرمی را سپس از طریق صافی و سولفات سدیم صاف کرده و جهت آزمایشات بعدی به دو قسمت تقسیم می کنیم.

۲. آزمایش مقدماتی (شیمیایی)-واکنش ویتالی (Vitali-Reaction)

قسمت اول محلول تهیه شده را در یک کروزه چینی ریخته و تا حد خشک شدن تغلیظ می کنیم (این عمل را روی بن ماری انجام می دهیم). بعد از سرد شدن به محلول خشک شده مقدار ۱۰ قطره اسید نیتریک غلیظ اضافه نموده و دو مرتبه کاملا تغلیظ می کنیم. بعد از سرد شدن ظرف کروزه مقدار ۱۰ میلی لیتر استون به کروزه اضافه کرده و با اضافه کردن چند قطره پتاس ۳ درصد در اتانول وجود تروپان آلکالوئید ها را با ایجاد رنگ بنفش آبی به اثبات می رسانیم (به عنوان شاهد از برگ تاتوره یا شابیزک استفاده می شود).

۳. آزمایش TLC

  1. تهیه محلول نمونه: قسمت دوم محلول تهیه شده از بالا را کاملا تغلیظ کرده و در یک میلی لیتر کلروفرم حل نموده و مقدار ۱۰ الی ۲۰ میکرولیتر آن را بر روی صفحه TLC به صورت خطی می کاریم.
  2. تهیه محلول شاهد: ۵۰ میلی گرم سولفات هیوسیامین و ۱۵ میلی گرم اسکوپولامین هیدروبرمید را در ۱۰ میلی لیتر متانول حل کرده و مقدار ۱۰ الی ۲۰ میکرولیتر آن را به صورت خطی روی صفحه TLC می کاریم.

۴. کروماتوگرافی

  1. فاز ثابت : سیلیکاژل GF 254
  2. فاز متحرک – (۹۰:۷:۳)Acetone-H2O-NH3

بعد از کاشت محلول های نمونه و شاهد بر روی صفحه TLC، صفحه را در تانک حاوی حلال (فاز متحرک) قرار داده و تا ارتفاع ۱۵ سانتی متر کروماتوگرافی می نماییم. سپس صفحه را خشک نموده و با استفاده از روش های زیر مورد ارزشیابی قرار می دهیم.

شناساگر:

  1. شناسایی توسط لامپ ماورابنفش (UV) در طول موج های ۲۵۴ و ۳۶۵ نانومتر و مشخص نمودن ناحیه های جذب
  2. شناسایی توسط معرف دراژندورف (Dragendorff reagent)

معرف را روی صفحه پاشیده و لکه های ظاهر شده را در مقایسه با نمونه شاهد مورد بررسی قرار داده و Rf آن ها را محاسبه می کنیم. جهت بهتر ظاهر کردن لکه ها از محلول ۱۰ درصد نیتریت سدیم استفاده شده و بعد از ۱۵ دقیقه دوباره لکه ها را مورد شناسایی قرار می دهیم.

آزمایش های فارماکوگنوزی

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد

دسترسی سریع

درباره ما

تازه ها

دسته بندی

تماس با ما

وبلاگ

پنل کاربری

ورود

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن