آویشن شیرازی

نام علمی :.Zataria multiflora Boiss

نام انگلیسی : Wild Marjoram

نام خانواده : Lamiaceae

اندام مورد استفاده : اندام هوایی

این گیاه به صورت درختچه است. از لحاظ ترکیبات و عطر و بو شبیه T.Volgaris است و به همین علت از قدیم در کتب طب سنتی از آن به عنوان آویشن شیرازی یاد شده است. دارای اسانس و ترکیبات فنلی است. از گیاه آویشن شیرازی به عنوان ضد نفخ، ضد سرفه و خلط آور استفاده می شود.

منابع :

   

از آویشن شیرازی به عنوان ضد نفخ استفاده میشود و همچنین به صورت بخور در رفع علائم سرماخوردگی مصرف دارد. بز برگهای گیاه بعنوان چاشنی نیز استفاده می شود.

اطلاعاتی وجود ندارد.

تیمول، درماتیت ایجاد می کند و چناچه در خمیر دندانهای به کار رود، التهاب زبان و لبها را موجب می شود.

اطلاعاتی وجود ندارد.

اطلاعاتی وجود ندارد.

اطلاعاتی وجود ندارد.

اطلاعاتی وجود ندارد.

Essential oil: Thymol, Carvacrol, p-Cymene, γ-Terpinene, Linalool, Eugenol, Other minor terpenes: Such as borneol, α-pinene, and camphene

  • نوع گیاه: بوته‌ای
    ارتفاع: ۴۰ تا ۸۰ سانتی‌متر
    ساقه: متعدد، نازک، سخت، بسیار منشعب، پوشش گردینه، سبز متمایل به سفید، معطر
    برگ‌ها: کوتاه، دم‌برگ بسیار کوتاه، مدور تا بیضوی، ۵ تا ۷ میلی‌متر، قاعده تقریباً قلبی‌شکل، انتها مدور و نوکچه‌دار
    گل‌ها: سفید، کوچک، گویچه‌ای، متراکم، در گل‌آذین‌های باریک تسبیحی، همراه با براکته‌های پهن و دراز
    کاسه‌گل: غشایی، کوتاه (حدود ۲ میلی‌متر)، پنج‌پهلو، با زاویه‌های مژک‌دار و دندانه‌های مثلثی کوتاه
    پرچم‌ها: ۴ عدد، دو به دو مساوی
    جام‌گل: سفید، اندکی بلندتر از کاسه‌گل

 این گونه بومی جنوب غرب آسیا بوده و در کشورهای ایران، افغانستان و پاکستان یافت می‌شود.

در ایران، گزارش‌هایی از رویش طبیعی این گیاه در استان‌های زیر وجود دارد:

  • اصفهان: شمال نجف‌آباد (۱۰ کیلومتر)، جنوب اصفهان (۲۷ کیلومتر)، منطقه حفاظت‌شده کلاه‌قاضی، جنوب شرقی اصفهان، شاه‌کوه
  • لرستان: منطقه شاهبازان
  • خوزستان: شمال شرقی دزفول
  • فارس: فیروزآباد، کوه سیوند، کوه موز موج (نزدیک بوشهر)، لار، شمال غربی فورگ، بین جهرم و منصورآباد (نزدیک طارم)
  • کرمان: بین کرمان و زرند، علی‌آباد به سمت گاوکشی، شرق حاجی‌آباد
  • هرمزگان: گوهره در شمال بندرعباس، کوه‌های گنو، آبگرم
  • سیستان و بلوچستان: ۱۰ کیلومتری خاش به سمت ایرانشهر، شمال بزمان، جنوب شرقی تنگه سرخ
  • خراسان: منطقه گردو در جنوب ازبگو
  • یزد: غرب چاه نیک، خورمیز در جنوب غربی مهریز، بین جندق و یزد

پودر گیاه دارای رنگ سبز نقره ای با بوی معطر و طعم گس و تند است.

 

  • الف) سلول‌های اپیدرمی برگ: استومات آنموستیک، سیکاتریکس‌های درشت، تریکوم تک‌سلولی کوتاه خنجری‌شکل
  • ب) سلول‌های ترشحی: احاطه‌شده توسط سلول‌های پارانشیمی برگ
  • ج) سطح برگ: تریکوم چندسلولی بلند
  • د) کاسبرگ: تریکوم‌های سطحی
  • ه) گل و کاسبرگ: تریکوم چندسلولی بلند
  • و) ساقه: سلول‌های پارانشیم نردبانی همراه با سیکاتریکس
  • ز) آوندهای چوبی: مارپیچی و نردبانی

به علت ظاهر خاص برگها و نیز گلهای بسیار ریز و نقره ای رنگ با گیاه دیگری اشتباه نمی شود.

  • مناطق باز، سنگلاخی و کوهستانی
  • نواحی نزدیک به آبراهه‌های فصلی
  • خاک‌های سبک، آهکی یا گچی با زهکشی مناسب
  • ارتفاعات متوسط تا بالا در نواحی خشک و نیمه‌خشک

کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت و اپلیکیشن فیتانو متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد و هر گونه کپی برداری از محتوا و طرح های این وبسایت پیگرد قانونی دارد.

پنل کاربری

ورود 

ثبت نام

دانلود اپلیکیشن