کاربرد های تایید شده توسط کمیسیون E:

1. سرفه
2. برونشیت

کاربرد های اثبات نشده:

این گیاه به صورت خوراکی برای سرماخوردگی دستگاه تنفسی فوقانی، شکایات سوء هاضمه، آسم، التهاب حنجره، گاستریت مزمن و سیاه سرفه استفاده می شود. آویشن اروپایی به عنوان دهانشویه و غرغره برای التهاب های دهان و گلو، خارش و درماتوز استفاده می شود. همچنین به صورت موضعی برای ورم لوزه ها و زخم های ضعیف استفاده می شود.

Adults (18 Years and Older)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose for thyme or thymol. Teas, liquid extracts, oils, ointments, compresses, and combination products are all commercially available. Thyme oil is considered to be highly toxic and should not be taken internally.
2. For alopecia areata (hair loss), 2 to 3 drops of an essential oil combination (thyme, lavender, rosemary, and cedarwood added to grapeseed and jojoba oil) massaged into the scalp every night for seven months has been studied.
3. For paronychia (skin infection around a fingernail or toenail), 1 drop of 1% to 2% thymol in chloroform to the affected area three times daily, or 1 drop of 4% thymol in chloroform has been applied to a chronically affected area three times daily.
4. Diluted thyme oil has been applied as needed in 1% to 2% ointments for a variety of skin disorders. Safety and efficacy have not been proven, and thyme oil is considered to be highly toxic.
5. As a compress for rheumatic diseases, bruises, and miscellaneous skin disorders, 5 g of dried leaf per 100 ml boiling water for 10 minutes and strain has been used in compress form.

Children (Younger than 18 Years)

1. There is insufficient evidence to recommend a dose for thyme in children, and use is not recommended. However, for prevention of periodontal infections, a combination product containing 1% chlorhexidine/thymol varnish (Cervitec) was tolerated in 110 healthy children, ages 8 to 10 years, when taken three times within two weeks.

• مصرف خوراکی:

آویشن معمولاً در غذاها مصرف می شود. آویشن در صورت استفاده کوتاه مدت به عنوان دارو احتمالاً بی خطر است. ممکن است در برخی افراد واکنش های آلرژیک، سرگیجه و ناراحتی معده ایجاد کند.

• مصرف پوستی:

اسانس آویشن در صورت استفاده کوتاه مدت احتمالا بی خطر است. برخی از افراد ممکن است دچار سوزش پوست شوند.

• مصرف استنشاقی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطلاع از بی خطر بودن اسانس آویشن یا عوارض جانبی آن وجود ندارد.

تداخلات متوسط:

1.  داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: آویشن ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف آویشن همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را نیز کند می کنند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
   
2. داروهای آنتی کولینرژیک: آویشن می تواند یک ماده شیمیایی به نام استیل کولین را در بدن افزایش دهد. استیل کولین نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای مهم بدن دارد. برخی از داروها به نام داروهای آنتی کولینرژیک، اثرات استیل کولین را در بدن مسدود می کنند. مصرف آویشن ممکن است اثرات داروهای آنتی کولینرژیک را کاهش دهد.
   
3. استروژن: آویشن ممکن است مانند استروژن در بدن عمل کند. مصرف آویشن همراه با استروژن ممکن است اثرات استروژن را کاهش دهد.
   
4. داروهای کولینرژیک: آویشن می تواند یک ماده شیمیایی به نام استیل کولین را در بدن افزایش دهد. برخی از داروهایی که برای گلوکوم، بیماری آلزایمر و سایر بیماری ها استفاده می شوند، سطح استیل کولین را نیز افزایش می دهند. مصرف آویشن با این داروها ممکن است احتمال عوارض جانبی را افزایش دهد.

آویشن معمولا در غذاها مصرف می شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا آویشن برای استفاده در مقادیر بیشتر در دوران بارداری بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

آویشن معمولا در غذاها مصرف می شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا آویشن برای استفاده در مقادیر بیشتر در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر وجود ندارد.

1. کودکان: آویشن معمولا در غذاها مصرف می شود. زمانی که آویشن به عنوان دارو برای مدت زمان کوتاه مصرف شود، احتمالاً بی خطر است.
2. آلرژی به مرزنجوش و گیاهان مشابه: افرادی که به مرزنجوش یا سایر گونه های Lamiaceae حساسیت دارند، ممکن است به آویشن نیز حساسیت داشته باشند.
3. وضعیت بیماری های حساس به هورمون مانند سرطان سینه، سرطان رحم، سرطان تخمدان، اندومتریوز یا فیبروم رحم: آویشن ممکن است مانند استروژن در بدن عمل کند. اگر وضعیت بیماری های حساس به هورمون دارید که ممکن است با قرار گرفتن در معرض استروژن بدتر شود، از آویشن استفاده نکنید.
4. جراحی: آویشن ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. این ممکن است خطر خونریزی اضافی در طول و بعد از عمل جراحی را افزایش دهد. حداقل ۲ هفته قبل از جراحی برنامه ریزی شده استفاده از آویشن را متوقف کنید.

1. Volatile oil (LO-2.5%): chief components thymol (20-55%), p-cymene (14-45%), carvacrol (1-10%), gamma-terpinene (5-10%), borneol (up to 8%), linalool (up to 8%)
2. Caffeic acid derivatives: rosmarinic acid (0.15-1.35%)
3. Flavonoids: including among others, luteolin, apigenin, naringenin, eriodictyol, cirsilineol, salvigenin, cirsimaritin, thymonine, thymusine, partially present as glycosides
4. Triterpenes: including among others, ursolic acid (1.9%), oleanolic acid (0.6%)

Thyme leaves contain a noteworthy amount (2-2.5%) of essential oil. Although there are several chemotypes, only those with thymol as predominant compound are acceptable for the European Pharmacopoeia. The main components of the oil are thymol, carvacrol, p-cymene, gamma-terpinene and terpinen-4-ol. According to the definition of the Pharmacopoeia, the thymol content should be 36-55%. The leaves also contain triterpenes, flavonoids (apigenin, luteolin and their derivatives) and caffeic acid derivatives.

The efficacy of thyme largely relies on its antimicrobial effect. This is primarily due to the essential oil content of the plant. The essential oil exerts strong antibacterial (on both Gram-positive and Gram-negative pathogens), antiviral and antifungal effects on several strains (e.g. methicillin-resistant Staphyloccus aureus, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Candida albicans, Trichophyton sp. and Herpes simplex). Even the vapor of the oil is highly effective against respiratory tract pathogens. The activity is mainly attributed to thymol and carvacrol.

A liquid extract of the plant alleviated experimentally induced contraction of the rat trachea. This may be related to the agononistic effect of the beta-2- adrenoreceptors. The essential oil (and thymol and carvacrol) was also effective. Flavonoids additionally play a role in this effect, presumably through inhibition of the availability of Ca2+ for muscle contraction.

In animal experiments, thyme extracts improved the ciliary transport in the respiratory tract.