انگور خرس احتمالاً برای مورد زیر موثر نمی باشد:

عفونت کلیه، مثانه یا مجرای ادرار (عفونت مجاری ادراری یا UTI): اکثر تحقیقات نشان می دهد که مصرف خوراکی انگور خرس به درمان UTI کمک نمی کند. مشخص نیست که آیا مصرف خوراکی انگور خرس می تواند به پیشگیری از UTI کمک کند یا خیر.

Adults (18 Years and Older)

1. A typical dose taken by mouth is 3 g of uva ursi (or 400 to 800 mg of hydroquinone derivatives) steeped in water and taken as a tea, or taken in powder form, four times a day for inflammatory conditions.
2. For urinary tract infection (UTI), 250 to 500 mg of uva ursi powdered extract (20% arbutin) has been taken three times a day (for no more than four days).
3. When applied on the skin, a 2% or 5% hydroquinone cream has been used for hyperpigmentation. A topical preparation containing 3% arbutin (glycoside in uva ursi) has been used over a 12-week period.

Children (Younger than 18 Years)

There is insufficient evidence to recommend a dose of uva ursi in children, and use is not recommended.

• مصرف خوراکی:

مصرف انگور خرس احتمالاً تا ۵ روز بی خطر است. می تواند باعث تهوع، استفراغ شود و ادرار را سبز مایل به قهوه ای کند. انگور خرس هنگامی که در دوزهای بالا یا برای مدت طولانی مصرف شود، احتمالاً ناایمن است. در صورت استفاده در دوزهای بالا می تواند باعث آسیب کبد و مرگ شود. در صورت استفاده طولانی مدت، ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.

تداخلات متوسط:

1. لیتیوم: مصرف انگور خرس ممکن است میزان دفع لیتیوم را کاهش دهد. این می تواند میزان لیتیوم را در بدن افزایش دهد و منجر به عوارض جانبی جدی شود.
2. داروهایی که ادرار را اسیدی می کنند: انگور خرس گاهی اوقات برای مشکلات ادراری استفاده می شود. به نظر می رسد زمانی که ادرار اسیدی کمتری داشته باشد ، بهترین عملکرد را دارد. مصرف انگور خرس با داروهایی که ادرار را اسیدی تر می کنند ، ممکن است اثرات انگور خرس را کاهش دهد.
3. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 2C19): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. انگور خرس ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
4. داروهای تغییر یافته توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450 3A4): برخی از داروها توسط کبد تغییر یافته و تجزیه می شوند. انگور خرس ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.
5. داروهای تغییر یافته توسط کبد (داروهای Glucuronidated): برخی از داروها توسط کبد تغییر و تجزیه می شوند. انگور خرس ممکن است سرعت تجزیه این داروها توسط کبد را تغییر دهد. این امر می تواند اثرات و عوارض جانبی این داروها را تغییر دهد.

تداخلات ضعیف:

1. داروهایی که توسط پمپ ها در سلول ها حرکت می کنند (P-glycoprotein Substrates): برخی از داروها توسط پمپ ها به داخل و خارج سلول ها منتقل می شوند. انگور خرس ممکن است نحوه عملکرد این پمپ ها را تغییر دهد و میزان ماندگاری دارو در بدن را تغییر دهد. در برخی موارد، این ممکن است اثرات و عوارض جانبی یک دارو را تغییر دهد.

استفاده از انگور خرس در دوران بارداری احتمالاً ناایمن است. ممکن است شروع به زایمان کند.

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا انگور خرس برای استفاده در دوران شیردهی بی خطر است یا خیر، وجود ندارد.

1. نازک شدن شبکیه: انگور خرس حاوی ماده شیمیایی است که می تواند شبکیه چشم را نازک کند. اگر شبکیه چشم شما از قبل نازک شده است، از انگور خرس اجتناب کنید.
2. کودکان: مصرف خوراکی انگور خرس در کودکان احتمالاً ایمن نیست. حاوی یک ماده شیمیایی است که ممکن است باعث مشکلات شدید کبدی شود.

1. Hydroquinone glycosides: arbutin (arbutoside, hydroquinone-O-beta-D-glucoside, 5-16%), methyl arbutin (O-methyl hydroquinone-O-beta-D-glycoside, up to 4%), galloyl derivatives of arbutin (0.05%): O-galloyl hydroquinone-O-betaD-glucoside (p-galloyl oxyphenyl-O beta-D-glucoside), 2′-O- galloyl arbutin, 6′-0-galloyl arbutin, free hydroquinone (usually under 0.3%) as decomposition product of arbutin, emerging as the leaves age or during dehydration
2. Piceoside: (4 – hydroxyacetophenone – O – beta – D – glucopyranoside)
3. Phenol carboxylic acids: including gallic acid (free 180 mg/ 100 g), p-coumaric acid (18.0 mg/100 g), syringic acid (16.8 mg/100 g), salicylic acid (12.0 mg/100 g), p hydroxybenzoic acid (9.6 mg/100 g), ferulic acid (6.0 mg/100 g), caffeic acid (6.0 mg/100 g), lithospermic acid (dimeric caffeic acid)
4. Tannins (15-20%): gallo tannins including penta-O galloylbeta-D-Glucose and hexa-O-gailoyl-beta-D glucose; ellagitannins, including corilagin (l-0-galloyl-3, 6-di-Ohexahydroxydophenol-beta-D-gulcoside); condensed tannins, chiefly proanthocyanidins and their monomerics, including cyanidin, delphinidin
5. Iridoide: monotropein (0.025%)
6. Flavonoids: flavonol glycosides, including hyperoside (0.8-1.5%) which is the chief flavonol glycoside, quercitrin-3-beta-D-0-6′-galloyl galactoside, quercitrin, isoquercitrin, myricitrin, myricetin-3-O-beta-D-galactoside, 2 isomeric quercetin arabinosides, aglycones of these compounds
7. Enzymes: including a beta-glucosidase (arbutase), that is rendered inactive with dehydration and processing of the drug, due to the high tannin content
8. Triterpenes: including among others ursolic acid (0.4-0.8%), alcohol uvaol, beta-amyrin

The pharmacologically active components of bearberry are the hydroquinone derivatives: 5-15% arbutin (hydroquinone-O-beta-D-glucoside), up to 5% methyl arbutin (O-methyl hydroquinone-O-beta-D-glucoside), and traces of galloyl derivatives of arbutin and free hydroquinone. The leaves contain 10-20% gallotannins and about 1% flavonoids.

Different extracts of bearberry leaves were found to exert in vitro antibacterial effects against several pathogens, including Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis and Escherichia coli. Water extracts increased the hydrophobicity of E. coli, Helicobacter pylori and Acinetobacter baumanii strains in vitro.

 It is debated whether arbutin itself or its metabolites are responsible for the antibacterial effect in the urinary tract. Arbutin is hydrolyzed by the intestinal flora to form the aglycone, hydroquinone, which is partly converted to hydroquinone conjugates of glucuronic acid and sulfuric acid. It is supposed that these, together with arbutin, are transformed in the urinary bladder to hydroquinone, the active form. It has been suggested that arbutin could be hydrolyzed directly to hydroquinone in the urinary tract by the beta-glucosidase activity of pathogenic bacteria causing the infection, or the hydrolysis could be triggered by the alkaline pH of the urine. However, the hydroquinone level of the plasma does not increase significantly after treatment with the drug. The antibacterial action reaches a maximum 3–۴ hours after oral administration. Only a very low ratio (0.6%) of free hydroquinone is eliminated with the urine; the marority is excreted as conjugates with the feces.

 Oral administration of an extract containing 800 mg of arbutin to healthy volunteers demonstrated strong antibacterial activity against Staphylococcus aureus and E. coli in alkaline urine. In a further study in humans, urine samples collected after the administration of 0.1 or 1 g of arbutin with or without the additional use of acetazolamide were tested on the antibacterial activity against 74 strains of bacteria. An antimicrobial effect was observed even after administration of 0.1 g of arbutin. The efficacy was more pronounced in alkaline urine. The antimicrobial activity of arbutin was found to be dependent on the beta-glucosidase activity of the infective bacterial organism. In Streptococcus faecalis, Klebsiella and Enterobacter strains, this activity is high, whereas in E. coli it is low. It is supposed therefore that, in cases of infection by a beta-glucosidase-active bacterium, the pH of the urine is not crucial, but in the case of E. coli the alkalinity of the urine is crucial.

In an animal experiment, an aqueous extract of bearberry leaves was administered intraperitoneally to rats. The urine volume of the rats treated with the herbal extract was significantly higher than that of the non treated controls and comparable to that in animals receiving hydrochlorothiazide treatment. The bearberry treatment did not increase the excretion of Na+ and K+ .

In preclinical studies, the antiviral and anti-inflammatory effects of bearberry extracts and the antitussive effects of arbutin have been reported.