شواهد کافی برای اثبات اثربخشی خله در موارد زیر وجود ندارد:

1. پوسته‌پوسته شدن و خارش پوست (پسوریازیس): تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف خوراکی خلین، یک ماده شیمیایی موجود در خله، همزمان با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، به پاکسازی زخم‌های پوستی در افراد مبتلا به پسوریازیس کمک می‌کند.

2. اختلال پوستی که باعث ایجاد لکه‌های سفید روی پوست می‌شود (ویتیلیگو): برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف خوراکی یا موضعی خلین، یک ماده شیمیایی موجود در خله ، همراه با نور ماوراء بنفش، می‌تواند تغییر رنگ پوست را بهبود بخشد. با این حال، همه تحقیقات موافق نیستند. همچنین، برخی تحقیقات نشان می‌دهد که درمان با خلین نیاز به مدت زمان طولانی‌تر و دوزهای بالاتر نور دارد تا اثر مشابهی با پسورالن به همراه نور ماوراء بنفش (PUVA) داشته باشد. PUVA یک روش درمانی پزشکی پذیرفته شده برای ویتیلیگو است.

3. گرفتگی معده

4. سنگ کلیه

5. دردهای قاعدگی

6. سندروم پیش از قاعدگی (PMS)

7. آسم

8. برونشیت

9. سرفه

10. سیاه سرفه

11. فشار خون بالا

12. ضربان قلب نامنظم (آریتمی)

13. نارسایی احتقانی قلب (CHF)

14. درد قفسه سینه (آنژین)

15. تصلب شرایین

16. کلسترول بالا

برای ارزیابی میزان اثربخشی خله در این موارد، به شواهد بیشتری نیاز است.

The appropriate dose of khella depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for khella.

• مصرف خوراکی:

مصرف خوراکی خله ممکن است در دوزهای بالا یا مصرف طولانی‌مدت، ایمن نباشد و عوارضی مانند مشکلات کبدی، تهوع، سرگیجه، یبوست، کاهش اشتها، سردرد، خارش، اختلال خواب و حساسیت پوست به نور خورشید  ایجاد کند.

• مصرف پوستی:

اطلاعات کافی برای اطمینان از ایمنی خله در مصرف موضعی یا پوستی وجود ندارد.

تداخلات متوسط:

1. دیگوکسین: دیگوکسین باعث تقویت ضربان قلب می‌شود، در حالی که به نظر می‌رسد خله ضربان قلب را کند می‌کند. مصرف همزمان خله با دیگوکسین ممکن است اثربخشی دیگوکسین را کاهش دهد. بنابراین اگر دیگوکسین مصرف می‌کنید، از مصرف خله خودداری کنید.

2. داروهای هپاتوتوکسیک: خله ممکن است به کبد آسیب برساند. مصرف همزمان آن با داروهایی که ممکن است به کبد آسیب بزنند، خطر آسیب کبدی را افزایش می‌دهد. اگر دارویی مصرف می‌کنید که به کبد آسیب می‌زند، از مصرف خله خودداری کنید. برخی از داروهای هپاتوتوکسیک عبارتند از: استامینوفن، آمیودارون، کاربامازپین، ایزونیازید، متوترکسات، متیل دوپا، فلوکونازول، ایتراکونازول، اریترومایسین، فنی‌توئین، لوواستاتین، سیمواستاتین و ..

3. داروهایی که حساسیت به نور خورشید را افزایش می دهند (داروهای حساس به نور خوشید): برخی داروها حساسیت به نور خورشید را افزایش می‌دهند و خله نیز ممکن است این حساسیت را بیشتر کند. مصرف همزمان خله با این داروها می‌تواند احتمال آفتاب‌سوختگی، تاول یا جوش‌های پوستی در نواحی در معرض نور خورشید را افزایش دهد. هنگام قرار گرفتن در آفتاب حتما از کرم ضدآفتاب و لباس محافظ استفاده کنید. برخی از داروهای حساس به نور خوشید عبارتند از: آمی‌تریپتیلین، سیپروفلوکساسین، نورفلوکساسین ، اوفلوکساسین ، لووفلوکساسین ، موکسی‌فلوکساسین ، تریمتوپریم/سولفامتوکسازول ، تتراسایکلین و …

مصرف خله در دوران بارداری احتمالاً ایمن نیست. این گیاه حاوی خلین است، ماده‌ای که می‌تواند باعث انقباض رحم شود و ممکن است منجر به سقط جنین گردد. بنابراین در دوران بارداری از مصرف خله خودداری کنید.

بهتر است در دوران شیردهی نیز از مصرف خله خودداری کنید. اطلاعات کافی در مورد ایمنی آن برای نوزاد شیرخوار وجود ندارد.

بیماری کبد: خله ممکن است بیماری کبد را بدتر کند. در صورت بروز مشکلات کبدی از آن استفاده نکنید.

A. visnaga contains coumarins and furocoumarins (psoralens), the most important of which are khellin and visnagin. Khellin is present in fruits in a concentration of approximately 1%, and visnagin is present in a concentration of approximately 0.3%. Biosynthesis of khellin, visnagin, furocoumarin, and visnadin have been investigated. Xanthotoxin (methoxsalen) and ammidin (imperatorin), 2 furocoumarins from khella fruits, have been discovered.Two  furoquinoline alkaloids with varying cytotoxic activity have been isolated from A. majus. Solubility and dissolution studies of khellin also have been described.

Numerous reports regarding khella constituents (ie, their concentrations at various stages of maturity,presence in certain plant parts, and interactions with different plant extracts) are available.

Various methods identifying khella components have been performed, including micro method (khellin and visnagin), thin-layer chromatography separation (khellin and visnagin),spectrometric determination (khellin and bergapten), high-performance liquid chromatography (khellin and visnagin), and a polarographic method (khellinum in fruits). Improved methods to determine ammi components have also been reported.

Dihydroseselins have been determined from khella fruits and extracts. Genetically transformed khella cultures have been evaluated. In addition, marmesin, ammoidin, and ammidin have been characterized. The fruit contains a small amount (less than 0.03%) of a volatile oil.