شواهد کافی برای اثربخشی توت فرنگی در موارد زیر وجود ندارد:

1. بیماری قلبی: مشخص نیست که آیا توت فرنگی می‌تواند از بیماری قلبی جلوگیری کند. تحقیقات بالینی نشان می‌دهد که توت فرنگی ممکن است نشانگرهای التهاب در بدن را کاهش دهد. سطح بالای این نشانگرها با بیماری قلبی مرتبط است، اما به نظر نمی‌رسد که مصرف توت فرنگی، سایر عوامل خطر مانند فشار خون یا سطح کلسترول را بهبود بخشد.
2. دیابت: تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف توت فرنگی ممکن است به کنترل قند خون در برخی افراد کمک کند، اما این تأثیر احتمالاً اندک است.
3. هیپرلیپیدمی (کلسترول یا چربی خون بالا): تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف توت فرنگی ممکن است سطح LDL را کاهش دهد، اما به نظر نمی‌رسد که سطح HDL یا تری‌گلیسرید را بهبود بخشد.
4. فشار خون بالا: تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف توت فرنگی فشار خون را در افراد با فشار خون بالا کاهش نمی‌دهد.
5. چاقی: تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف توت فرنگی، باعث کاهش وزن در افراد چاق نمی شود. ممکن است در برخی افراد به کنترل سطح چربی خون کمک کند.
6. استئوآرتریت: تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف توت فرنگی ممکن است درد برخی از افراد مبتلا به استئوآرتریت را بهبود بخشد.
7. اسهال
8. تب
9. نقرس
10. تنش عصبی
11. تعریق شبانه
12. احتباس آب
13. جلوگیری از قاعدگی
14. کهیر (در صورت مصرف پوستی)

برای ارزیابی اثربخشی توت فرنگی در این کاربردها، به شواهد بیشتر نیاز است.

The appropriate dose of strawberry depends on several factors such as the user’s age, health, and several other conditions. At this time there is not enough scientific information to determine an appropriate range of doses for strawberry.

• مصرف خوراکی:

 توت فرنگی، هنگامی که به مقدار موجود در غذاها مصرف شود، احتمالاً ایمن است. همچنین اگر توت فرنگی منجمد و خشک شده (freeze-dried) باشد و تا ۵۰ گرم در روز مصرف شود، احتمالاً ایمن است. برخی از افراد ممکن است به توت فرنگی حساسیت آلرژیک داشته باشند.

• مصرف پوستی:

 اطلاعات قابل اعتمادی وجود ندارد تا مشخص شود که آیا مصرف پوستی توت فرنگی ایمن است یا خیر. برخی از افراد به توت فرنگی حساسیت آلرژیک دارند.

تداخلات متوسط:

1. سوبسترا های P-glycoprotein: برخی از داروها توسط پمپ‌ها به داخل سلول منتقل می‌شوند. توت فرنگی ممکن است این پمپ ها را کمتر فعال کند و میزان جذب برخی از داروها توسط بدن را افزایش دهد که ممکن است عوارض جانبی برخی داروها را افزایش دهد. برخی از داروهایی که توسط این پمپ ها جابه جا می شوند عبارتند از: اتوپوزید، پاکلیتاکسل، وینبلاستین، وین کریستین، ویندزین، کتوکونازول، ایتراکونازول، آمپرناویر، ایندیناویر، نلفیناویر، ساکویناویر، سایمتیدین، رانیتیدین، دیلتیازم، وراپامیل، سیفنزادینتروآمیل، سیفنازادین تروکسوت سیکلوسپورین، لوپرامید، کینیدین و … .

2. داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت: استفاده از مقادیر بیشتر توت فرنگی ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. مصرف توت فرنگی همراه با داروهایی که سرعت لخته شدن خون را کند می کنند ممکن است احتمال کبودی و خونریزی را در برخی افراد افزایش دهد. برخی از داروهایی که سرعت انعقاد خون را کند می کنند عبارتند از آسپرین، کلوپیدوگرل، دیکلوفناک، ایبوپروفن، ناپروکسن، دالتپارین، انوکساپارین، هپارین، و وارفارین و … .

مصرف خوراکی توت فرنگی در زنان باردار در مقادیر غذایی احتمالاً ایمن است. اطلاعات قابل اعتمادی وجود ندارد تا مشخص شود که آیا توت فرنگی در مقادیر دارویی بیشتر در دوران بارداری ایمن است یا خیر.

مصرف خوراکی توت فرنگی در زنان شیرده در مقادیر غذایی احتمالاً ایمن است. اطلاعات قابل اعتمادی وجود ندارد تا مشخص شود که آیا توت فرنگی در مقادیر دارویی بیشتر در دوران شیردهی ایمن است یا خیر.

1. آلرژی به میوه‌های مرتبط با توت فرنگی: توت فرنگی ممکن است در افراد حساس به خانواده Rosaceae واکنش آلرژیک ایجاد کند. اعضای این خانواده شامل زردآلو، بادام، آلو، هلو، نارگیل، و سیب هستند. اگر آلرژی دارید، قبل از مصرف توت فرنگی با پزشک خود مشورت کنید.
2. اختلالات خونریزی: نگرانی‌هایی وجود دارد که استفاده از توت فرنگی در مقادیر بیشتر ممکن است زمان خونریزی را طولانی‌تر کند و خطر کبودی و خونریزی در برخی از افراد با اختلالات خونریزی را افزایش دهد. اگر اختلال خونریزی دارید، از توت فرنگی با احتیاط استفاده کنید.
3. جراحی: استفاده از توت فرنگی در مقادیر بیشتر ممکن است سرعت لخته شدن خون را کند کند. نگرانی‌هایی وجود دارد که ممکن است خطر خونریزی در طول و پس از جراحی را افزایش دهد. حداقل دو هفته قبل از جراحی برنامه‌ریزی شده، مصرف توت فرنگی را متوقف کنید.

The unique combination of nutrients, phytochemicals, and fiber found in strawberries appears to work synergistically to provide several health benefits. The polyphenols and vitamins in strawberries are considered to be the components primarily responsible for their antioxidant and anti-inflammatory activities, with a single serving providing more than 1 mg of polyphenols. However, the bioavailability of polyphenols has been shown to be low in vivo. Kaempferol, quercetin glycosides, cyanidin, pelargonidin, ellagic acid, and ellagitannins are among the approximately 40 different phenolic compounds that have been identified. Strawberries ranked second in total soluble phenolic content among nopal, papaya, guava, black sapote, avocado, mango, and prickly pear.The total phenolic content and antioxidant activity of strawberry leaf extract is also very high. Strawberries are an important source of vitamins C (60 mg per 100 g of fresh fruit) and E, B vitamins, folate (24 mcg per 100 g of fresh fruit), carotenoids, potassium, and phytosterols, as well as the flavonoids pelargonidin, quercetin, and catechin. Other nutritional phytochemicals include vitamin A, vitamin K, manganese, iodine, magnesium, copper, iron, and phosphorus, as well as dietary fiber and fructose. Glucose, fructose, and sucrose are the major soluble sugars found in the fruit, with glucose and fructose found in almost equal concentrations; these 3 sugars are found during all stages of ripening.

In addition to vitamin C and ellagitannins, anthocyanins (highly pigmented polyphenolic compounds that impart the deep color in berry fruits) are among the principal bioactive metabolites contributing to the antioxidant activity of strawberries. Of the 6 common anthocyanidins found in fruits and vegetables (pelargonidin, cyanidin, delphinidin, peonidin, petunidin, and malvidin), the anthocyanin derivatives in strawberries are primarily pelargonidin based (cyanidin-3-glucoside, pelargonidin-3-glucoside [88%], pelargonidin-3-rutinoside, and pelargonidin-3-malonyl glucoside) and exhibit dose-dependent absorption. In addition to antioxidant activity, ellagic acid and ellagitannins exhibit anticarcinogenic activity as well as inhibitory activity on angiotensin-converting enzyme. Strawberries have been reported to have higher level of free ellagic acid (1.77 mg per 100 g of fresh weight) than raspberries (0.58 mg per 100 g), pineapples (0.08 mg per 100 g), and pomegranates (1.73 mg per 100 g), but lower levels than blackberries (8.77 mg per 100 g), raspberry jam (2.25 mg per 100g), and strawberry jam (2.01 mg per 100 g).
Flavonoids are potent free radical scavengers that also provide anti-inflammatory, vasodilatory, and antiproliferative functions. One study reported flavonol and proanthocyanidin content variations depending on the cultivar, with the content of strawberries grown in Spain ranging from 1.5 to 3.4 mg per 100 g and 54 to 163 mg per 100 g of fresh weight, respectively; catechin or epicatechin accounted for 17% to 28% of total proanthocyanidins; quercetin and kaempferol conjugates were the main flavonol compounds identified. Fisetin has also been documented. Although low in quantity relative to other polyphenols, flavonols have a higher bioavailability. The flavonol 2,5-dimethyl-4-hydroxy-3-[2H]furanone (DMHF or furaneol) gives strawberries their characteristic aroma and pleasant taste and is often used as an industrial flavoring agent. With respect to cranberries, blueberries, black currants, red currants, red raspberries, and blackberries, the proanthocyanidin content in strawberries is in the intermediate range (1,450 mg/kg of fresh weight).

Phytosterols have functional similarities to cholesterol and have been shown to improve lipid parameters in clinical trials at an average dose of 2 g/day. Fresh strawberries can provide approximately 0.7 mg of total phytosterols per 6 g of strawberries, whereas freeze-dried strawberries (10% of fresh weight) were shown to provide 50 mg of phytosterols per 50 g of freeze-dried weight.